My Campus.gr

The Readers

Όταν άκουσα πρώτη φορά για το Λογοτεχνικό Τμήμα της Κοινότητας Νέων του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου, η πρώτη σκέψη που μου ήρθε στο μυαλό ήταν καμιά δεκαριά φύτουλες που δεν είχαν άλλη δουλειά μετά τα μαθήματα και τις εξεταστικές από το να συζητούν γύρω από βιβλία που ίσως δεν είχαν καν διαβάσει. Η επαφή με τα παιδιά της ομάδας ήταν η άμεση απόδειξη για το ακριβώς αντίθετο… καιρός να τους γνωρίσετε.

Η Έλενα Δαγκλή ήταν η πρώτη που δέχτηκε πρόθυμα να μας μιλήσει για το Λογοτεχνικό Τμήμα της Κοινότητας Νέων που υφίσταται από το 1985. Η ίδια φοιτήτρια της Νομικής το ανακάλυψε εντελώς τυχαία απ’ το πρώτο έτος όταν μια φίλη που σπούδαζε από πριν στην Κομοτηνή της το πρότεινε σαν ένα χόμπι για τον ελεύθερο χρόνο της «Μου άρεσε η δουλειά που γινόταν και αποφάσισα να συνεχίσω. Μαζευόμαστε φοιτητές αλλά και διάφορα άλλα παιδιά και μιλάμε για ποίηση, λογοτεχνία, βιβλία ή και άρθρα που μας άρεσαν. Αναλόγως, αν τα άτομα είναι πιο ψαγμένα αναλύουμε κάποια ρεύματα, σε χαλαρό κλίμα και με στόχο να μάθουμε πέντε πράγματα όχι να κάνουμε επίδειξη γνώσεων». Οι συναντήσεις με ενημερώνουν ότι γίνονται κάθε Τετάρτη βράδυ στο στέκι της κοινότητας που βρίσκεται στο κέντρο της πόλης, συγκεκριμένα στην οδό Παναγή Τσαλδάρη 20.

«Ο σταθερός πυρήνας είμαστε έξι άτομα. Από εκεί και πέρα ανάλογα το θέμα που έχουμε να συζητήσουμε, μπορεί και να φτάσουμε τα 20», μου εξηγούν ενώ ρωτάω πως επιλέγονται τα θέματα «Δεν υπάρχει συγκεκριμένο κριτήριο. Θυμάμαι στο πρώτο έτος ότι ήμασταν μια ομάδα παιδιών που μας άρεσε η ποίηση. Ε, τότε είχαμε ασχοληθεί με τους καταραμένους ποιητές, ένα μόλις χρόνο μετά, η ομάδα άλλαξε, ήρθαν παιδιά που λάτρευαν τη πεζογραφία κι έτσι ασχοληθήκαμε με το Θερβάντες και το έργο του Δον Κιχώτης». Με τη βοήθεια της τεχνολογίας μπορούν να ενημερώνουν όσους ενδιαφέρονται μέσω του koinotitaneon.blogspot.com. Το θέμα αποφασίζεται από την προηγούμενη συνάντηση και μπορεί να είναι εμπνευσμένο ακόμη και από την επικαιρότητα. Χαρακτηριστικές είναι οι βραδιές κατά τις οποίες άτομα που έχουν έφεση στο γραπτό λόγο διαβάζουν τα δικά τους ποιήματα ή κείμενα «Ξέρεις είναι πολλά άτομα που διαβάζουν ή γράφουν και ντρέπονται να έρθουν να φανερώσουν το ταλέντο τους. Αν το κάνουν, πάντως, οι υπόλοιποι πάντα ενθαρρύνουμε, προσπαθούμε να έρθουμε σε επαφή με τοπικές εφημερίδες, να προβληθούν τα άτομα και αν κι εκείνοι το επιθυμούν δημοσιεύουμε κάποια αποσπάσματα στο περιοδικό της Κοινότητας των Νέων με τίτλο «Σύνορα».

Φυσικά μια ομάδα παιδιών που αγαπάει τη λογοτεχνία και την ποίηση δε θα γινόταν να μη προσπαθήσει να τη διαδώσει σε όλη την πόλη «Συμμετέχουμε σε δυο εκδηλώσεις το χρόνο, οι πρώτες είναι το Νοέμβριο και είναι οι εκδηλώσεις της Κοινότητας με ονομασία “Αλκυονίδες”. Οι επόμενες είναι τώρα στις αρχές Μαΐου και αφορούν τα Ελευθέρια, τις γνωστές γιορτές της Κομοτηνής για την απελευθέρωση». Το φετινό θέμα τους είναι «Οι αστικοί μύθοι της Ελλάδος». Προς αναζήτηση υλικού για να παρουσιάσουν το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα, περιμένουν τις ανακοινώσεις του Πανεπιστημίου για την εξεταστική αλλά ως τότε υπάρχει καιρός για έναν καφέ στα φοιτητικά στέκια της Κομοτηνής. Κάπως έτσι τελειώνει η συνέντευξη αλλά αν νομίζετε πως και η συνάντηση μας τελειώνει εδώ κάνετε λάθος. Η κουβεντούλα ξεκινάει και νιώθω τόσο άσχημα γιατί όχι μόνο δε μιλάω με φύτουλες που προσπαθούν να το παίξουν κουλτούρα αλλά απεναντίας μιλάω με παιδιά που έχουν κουλτούρα και δε θα χαρακτήριζαν ποτέ κανέναν φύτουλα όπως έκανα εγώ! Καλή συνέχεια.

---