Άρης Σερβετάλης: Τα σκυλιά, η φήμη, η επανάσταση και άλλα...
Συναντήσαμε τον Άρη Σερβετάλη στο Θέατρο Αυλαία της Θεσσαλονίκης όπου βρίσκόταν υποδυόμενος τον Ιβάν Μισούκοβ στην παράσταση "Ο Ιβάν και τα Σκυλιά" της Χάτι Νέιλορ. Πρόκειτα για μια αληθινή ιστορία επιβίωσης που ζωντανεύει τους ζοφερούς δρόμους της Μόσχας της δεκαετίας του 1990 μέσα απ’ τα μάτια ενός παιδιού. Ο τετράχρονος Ιβάν κακοποιημένος από τον Βάναυσο πατριό του, το σκάει από το σπίτι και και επιζεί ως εκ θαύματος χάρη στην ένταξή σε μια αγέλη από σκυλιά.
Συνέντευξη: Κατερίνα Ευσταθιάδου
Θέλεις να μας μιλήσεις για το ρόλο;
Είναι ένα αληθινό γεγονός που συνέβη στα μέσα της δεκαετίας του ’90 στη Μόσχα όπου ο Ιβάν Μισούκοβ σε ηλικία τεσσάρων ετών έφυγε από το σπίτι του και έζησε στους δρόμους της Μόσχας για περίπου τρία χρόνια όπου μεγάλωσε με μία αγέλη σκύλων. Ουσιαστικά, παραθέτει την καθημερινότητά του και το πώς έζησε στους δρόμους της Μόσχας.
Κυριαρχεί ο φόβος, ο τρόμος, πολλά τα συναισθήματα για τον ψυχισμό ενός μικρού παιδιού και φαντάζομαι ότι είναι δύσκολο να μεταφέρεις κάτι τέτοιο και στη σκηνή.
Το ενδιαφέρον είναι ότι επειδή η αφήγηση είναι μέσα από τα μάτια του Ιβάν ουσιαστικά έχει και μία παιδική αφέλεια. Δηλαδή μέσα σε ένα τόσο σκληρό περιβάλλον και αντικρίζοντας τόσο σκληρές εικόνες η ανάγνωση αυτών των εικόνων γίνεται με μία παιδική αφέλεια. Είναι φοβερό το πώς ένα μικρό παιδί μπορεί να αντιμετωπίσει μία σκληρή εικόνα με ένα διαφορετικό τρόπο από ότι ίσως ένας μεγάλος. Μερικές φορές δεν έχει και την αίσθηση του κινδύνου.
Γενικά οι ρόλοι που υποδύεσαι σε αγγίζουν; Βλέπεις μετά από αυτό για παράδειγμα με άλλο μάτι τους άστεγους ή τα αδέσποτα;
Φυσικά, έρχεσαι πιο κοντά σε αυτούς τους ανθρώπους και ειδικά στο συγκεκριμένο έργο ένιωσα ότι έρχομαι και πιο κοντά στους σκύλους. Έτσι και αλλιώς έχω μία αγάπη για τα σκυλιά, και είναι φοβερό πώς ξαφνικά ένας άνθρωπος σε τόσο μικρή ηλικία δεν μπόρεσε να βρει βοήθεια από έναν συνάνθρωπό του και βρήκε ουσιαστικά προστασία από σκυλιά. Είναι περίεργο.
Σε παλιότερες σου συνεντεύξεις έχω διαβάσει ότι δεν ήταν πάντα το όνειρό σου να γίνεις ηθοποιός, ωστόσο, βλέπουμε ότι έχεις κάνει πολλές και ενδιαφέρουσες δουλειές και τρομερές συνεργασίες. Έχεις καταλάβει τι είναι τελικά αυτό που αγαπάς σε αυτή τη δουλειά;
Η αίσθηση του παιχνιδιού. Το να αντιμετωπίζεις το θέατρο και τη διαδικασία των ρόλων μέσα από ένα παιχνίδι. Όπως όταν ήμασταν μικροί και παίζαμε, κάτι αντίστοιχο γίνεται και στο θέατρο απλά σιγά σιγά μπαίνεις και στη διαδικασία να έχει όλο αυτό και μία έρευνα. Αρχίζεις με ένα κοινωνιολογικό ενδιαφέρον να εμβαθύνεις περισσότερο στον πυρήνα του θέματος που καταπιάνεσαι και αυτό μου αρέσει πάρα πολύ γιατί δεν είναι πάντα σε έναν τομέα αλλά έχει πολύ μεγάλο εύρος θεματικής. Προσπαθείς να κάνεις μία έρευνα όσο μπορείς, με το χρόνο να αποκτάς περισσότερα εφόδια ώστε να είναι πιο πυρηνική η έρευνά σου και να εμβαθύνεις όσο περισσότερο γίνεται.
Υπάρχει κάτι στη ηθοποιία που δεν ταιριάζει με κάποιο στοιχείο του χαρακτήρα σου;
Νομίζω ότι σε σχέση με το χαρακτήρα μου δυσκολεύομαι ακόμα με την προώθηση μιας δουλειάς, κάτι το οποίο είναι αναγκαστικό καθώς ένας ηθοποιός εκτός από το να υποστηρίξει το έργο του και το ρόλο του είναι και αναγκασμένος να προωθήσει το έργο. Το να επικοινωνείς όλο αυτό στα μέσα μαζικής ενημέρωσης μου είναι λίγο δύσκολο ακόμα. Έχω την αίσθηση ότι ένας ηθοποιός πρέπει να υποστηρίζει το έργο και να καταπιάνεται μόνο με το έργο και ότι η προώθηση μίας δουλειάς δεν θα έπρεπε να γίνεται από τους ηθοποιούς γιατί η έκθεση επικρατεί έτσι και αλλιώς στη δουλειά μας. Μέσα από ένα χαρακτήρα ή ένα έργο είσαι ήδη εκτεθειμένος και η διαδικασία μετά που χρειάζεται για να μη σε παρασύρει το φαίνεσθαι και η ματαιοδοξία είναι μία μάχη εντελώς προσωπική που γίνεται όταν επιστρέφεις στο σπίτι σου και είσαι μόνος με σένα.
Εσύ για παράδειγμα μετά την ξαφνική δημοσιότητα με το ρόλο του Λάζαρου στο «είσαι το ταίρι μου» είχες φρικάρει και χάθηκες για ένα μεγάλο διάστημα, κάνοντας μια άλλη δουλεία...
Νομίζω ότι εκείνη την περίοδο έπρεπε να επανατοποθετηθώ και να βρω για ποιους λόγους ξεκίνησα. Το θεώρησα αρκετά μεγάλο όλο αυτό για να το διαχειριστώ και έπρεπε να αποστασιοποιηθώ λίγο.
Αυτή η φυγή τότε θα μπορούσε να αποτελέσει μία δικλείδα αν κάποια στιγμή θέλεις να κάνεις κάτι άλλο στη ζωή σου;
Σίγουρα μου αρέσουν και άλλα πράγματα, έχω τη διάθεση να τα κάνω και θεωρώ ότι ο άνθρωπος προσαρμόζεται σε πολλές καταστάσεις.
Ποια είναι η σχέση σου με το χρήμα;
Κάκιστη. Δεν τα διαχειρίζομαι καθόλου καλά, δεν έχω την ικανότητα ούτε να συγκεντρώνω χρήματα ούτε να βρίσκω τρόπους να βγάζω χρήματα. Μπορώ να ζήσω και με πολύ λίγα, βέβαια αλλά και με αρκετά.
Η σχέση σου με την τεχνολογία;
Δεν με ελκύει καθόλου. Ενώ μου αρέσει να μου δείχνουν πράγματα και θαυμάζω τις ευκολίες που προσφέρει, δεν με τραβάει.
Διασκέδαση;
Δεν βγαίνω σε μεγάλα μαγαζιά όπως μπαράκια, αλλά κυρίως μαζευόμαστε σε σπίτια φίλων, συγκεντρώσεις ορισμένων ανθρώπων, με ωραίες κουβέντες και μουσικές. Στα μπαράκια δεν μπορείς να συζητήσεις καθώς ή θα πρέπει να μάθεις τη νοηματική ή θα πρέπει να φωνάζεις. Προτιμάω τα μαγαζιά που είναι πιο low profile.
Με την πολιτική ασχολείσαι καθόλου;
Νομίζω ότι πλέον δεν υφίσταται πολιτική. Μάλλον συγκεκριμένα οι πολιτικοί δεν με εκφράζουν. Προσπαθώ όσο μπορώ να είναι ενημερωμένος πολίτης αν και θεωρώ ότι ευθυνόμαστε για όλο αυτό. Εύχομαι να κάνουμε μεγαλύτερη αυτοκριτική γιατί μόνο από εμάς μπορούν να αλλάξουν τα πράγματα.
Επανάσταση θα έκανες με κάποιο τρόπο;
Πέρα από τις πορείες στις πλατείες και την επανάσταση στις δουλειές θεωρώ ότι η επανάσταση συμβαίνει σε προσωπικό χαρακτήρα. Πιστεύω ότι τα πράγματα που πρέπει να αλλάξουν πρέπει να τα αλλάξω πρώτα εγώ στον εαυτό μου, να συνειδητοποιήσω εγώ που έχω κάνει λάθος, να χαλιναγωγήσω το εγώ μου και να την «πω» πρώτα στον εαυτό μου και νομίζω ότι αυτό είναι το πιο δύσκολο κομμάτι γιατί είναι πολύ εύκολο να σπάσεις βιτρίνες, να ανοίξεις τη μύτη κάποιου αλλά να πεις στον εαυτό σου ότι είσαι λάθος ή να ξεβολευτείς από μία κατάσταση νομίζω ότι είναι πιο ριζοσπαστικό και επαναστατικό.
Έχεις κάποια συμβουλή να δώσεις στους φοιτητές εν όψει της εξεταστικής περιόδου;
Υπομονή μόνο. Εγώ δεν έχω περάσει από τη διαδικασία να είμαι φοιτητής τουλάχιστον σε θεωρητικό επίπεδο, να διαβάζω τόμους, αλλά θαυμάζω τους ανθρώπους που έχουν την ικανότητα να το κάνουν και να διαβάζουν πράγματα που ίσως πολλές φορές μπορεί και να μην τους αρέσουν. Θεωρώ ότι αυτής της μορφής η πειθαρχία είναι απαραίτητη για την εξέλιξη του χαρακτήρα και ότι η μελέτη σου ανοίγει πολλά πεδία.
"Ο Ιβάν και τα Σκυλιά" της Χάτι Νέιλορ
Μετάφραση: Γιώργος Καλαμαντής
Σκηνοθεσία: Γιώργος Οικονόμου
Σκηνικά – κοστούμια: Κώστας Βελινόπουλος
Μουσική: Νίκος Πορτοκάλογλου
Φωτισμοί: Γιάννης Δρακουλαράκος
Σχεδιασμός ήχου: Κώστας Χρυσός
Φωτογραφίες: Μαριλένα Σταφυλίδου
Παράταση έως και Τετάρτη 18 Ιανουαρίου 2012
Ημέρες και ώρες παραστάσεων: Καθημερινά εκτός Δευτέρας 9/1 στις 21:00, κάθε Κυριακή στις 19:30.
Χώρος: Θέατρο Αυλαία, πλατεία ΧΑΝΘ (πλευρά Τσιμισκή)
Τιμή εισιτηρίου: 15 €, φοιτητικό: 10 €
Τηλέφωνο κρατήσεων: 2310423925
Δείτε το τρέιλερ της παράαστασης (θέατρο Προσκήνιο)
