Email to a Friend:

To:
From:
Name:
Message:

συνέντευξη

 

my photostili

/28 Ιουλίου 2010 /20.29

Ορέστης Ντάντος

Μετά από ένα live του Γιώργου Ανδρέου, πήγε και του έδωσε το demo του. Κάποια κομμάτια άρχισαν να παίζονται στον «Μελωδία» και κάπως έγινε το ξεκίνημα που καταγράφηκε στο πρώτο του άλμπουμ «Είναι κι άλλοι σαν κι εμάς», που περιλαμβάνει επτά κομμάτια. Σας συνιστώ να το ακούσετε και μάλιστα με την ένταση ανεβασμένη.

Δε θα μπορούσα να αγνοήσω το γεγονός ότι όταν δεν κάνει πρόβες και δεν ανεβαίνει στη σκηνή, διδάσκει στη δημόσια εκπαίδευση ως καθηγητής μουσικής, και ξεκινήσαμε από αυτό το σημείο για να γνωρίσουμε καλύτερα έναν καινούριο τραγουδοποιό, που δε μασάει τα λόγια του είτε πρόκειται για τους στίχους του, είτε για τις απαντήσεις που έδωσε.

«Δεν είναι θράσος να θες να μοιραστείς και να κοινοποιήσεις αυτό που κάνεις αν έχεις νιώσει την ανάγκη για αυτό. Αν πάντως μιλάς για πραγματικό θράσος αυτό μάλλον περισσεύει στη γενιά μου»

«Εκτός από το ταλέντο στη μουσική, δυστυχώς, στην μικρή αγορά μας θα πρέπει να έχει και ταλέντο στην προώθηση του εαυτού του, στις δημόσιες σχέσεις, χαρακτήρα που να μη σπάει εύκολα εκτός αν έχει υπερβολική τύχη που να υποκαταστήσει τα προηγούμενα»


Πως νιώθουν οι μαθητές σου όταν μπαίνει στη αίθουσα ο καθηγητής τους που εκτός αίθουσας έχει κάνει και δίσκο και ανεβαίνει στη σκηνή και ροκάρει;
Τα παιδιά φαίνεται ότι ενθουσιάζονται εύκολα άλλα έχουν μια πολύ πιο βαθιά και αλάθητη ικανότητα να κρίνουν τους καθηγητές τους. Θέλω να πω πως παρότι εντυπωσιάζονται όταν ανακαλύπτουν αυτή μου την ιδιότητα δεν σημαίνει ότι αυτό κάνει το έργο μου ευκολότερο. Τα παιδιά πάνω από όλα επηρεάζονται από το πώς τους φέρεσαι και το τι στάση κρατάς σαν άνθρωπος.

Είμαστε ένας λαός που αγαπάει το τραγούδι και τη μουσική. Το εκπαιδευτικό σύστημα το αντιλαμβάνεται αυτό;
Το εκπαιδευτικό σύστημα ως αναλυτικό πρόγραμμα σπουδών το ξέρει. Πολλοί συνάδελφοι δεν το γνωρίζουν.

Πως ξεκίνησε η δική σου σχέση με τη μουσική και ποιες είναι οι επιρροές σου;
Είχα φιλότεχνους και φιλόμουσους γονείς. Επίσης είμαι ανισόρροπος και χρειαζόμουνα κάτι να βοηθηθώ. Υπάρχουν δεκάδες επιρροές. Να αναφέρω απλώς τις δύο πιο μεγάλες νεανικές μου ζήλιες, τους Pink Floyd και τις Τρύπες.

Την ευκαιρία που σου δόθηκε από τον Γιώργο Ανδρέου, ο οποίος έκανε την παραγωγή του δίσκου σου, την προκάλεσες, με την έννοια ότι πήγες και του έδειξες τη δουλειά σου. Μήπως από πολύ κόσμο της γενιάς σου, λείπει αυτό το «θράσος»;
Δεν είναι θράσος να θες να μοιραστείς και να κοινοποιήσεις αυτό που κάνεις αν έχεις νιώσει την ανάγκη για αυτό. Αν πάντως μιλάς για πραγματικό θράσος αυτό μάλλον περισσεύει στη γενιά μου.

Ποια είναι τα βασικά ερεθίσματα που οδήγησαν στα τραγούδια σου;
Οτιδήποτε σε ταράζει, σε ταρακουνάει, σε βγάζει από τη θέση ισορροπίας σου μπορεί εν δυνάμει να γίνει τραγούδι. Ένα δυνατό συναίσθημα, μια πρωτότυπη σκέψη, ένα νέο όνειρο, ένας μαλάκας στο δρόμο.

Οι δυσκολίες και οι αλλαγές των ημερών προσφέρονται για έναν καινούριο ήχο και στίχο;
Το πιστεύω θεωρητικά αλλά ακόμα δεν το βλέπω στην πράξη.

Αν υποθέσουμε ότι κάποιος που ασχολείται με τη μουσική έχει ταλέντο και θέλει να προχωρήσει. Τι άλλο θα χρειαστεί;
Δυστυχώς στην μικρή αγορά μας θα πρέπει να έχει και ταλέντο στην προώθηση του εαυτού του, στις δημόσιες σχέσεις, χαρακτήρα που να μη σπάει εύκολα εκτός αν έχει υπερβολική τύχη που να υποκαταστήσει τα προηγούμενα.

Πριν μερικές μέρες μεταδόθηκε και το πρώτο video clip του δίσκου, το «Γιατί Είναι Σάββατο». Με ποιους τρόπους σε ενδιαφέρει να γίνει γνωστή η δουλειά σου;
Με οποιονδήποτε τρόπο αρκεί να μην καπελώνεται - κατά τη γνώμη μου πάντα - η ουσία που είναι και πρέπει να παραμένει το ίδιο το τραγούδι.

Μέσα από τα live βλέπουμε να αναδεικνύεται πλέον ό,τι πιο καινούριο κυκλοφορεί στο ελληνικό τραγούδι. Για να μην ξεχνάμε και τους μουσικούς, η δική σου μπάντα πως δημιουργήθηκε; Υπάρχουν σταθεροί συνεργάτες μόνο ή κάποιοι συμπληρώνουν το σχήμα;
Υπάρχουν τρεις συγκεκριμένοι άνθρωποι με τους οποίους λειτουργούμε σαν ομάδα. Ο Λεωνίδας Πετρόπουλος στο μπάσο, ο Βαγγέλης Καλαμάρας στα ντραμς κι ο Ευριπίδης Ζεμενίδης στις κιθάρες. Η μουσική είναι ομαδικό άθλημα κι όσοι το ξεχνάνε κακό δικό τους.

Ένας στόχος που έχεις θέσει για το επόμενο διάστημα;
Στόχος είναι να ηχογραφήσουμε κι άλλο υλικό που ήδη υπάρχει.



Σχόλια


Μοιραστείτε αυτό το άρθρο