Συνέντευξη | Helena Our Supergirl!

Συναντήσαμε την Έλενα Παπαρίζου σε μια απο τις πιο δημιουργικές περιόδους της καριέρας της, καθώς τη χρονιά που μας πέρασε ανέβηκε για πρώτη φορά στο θεατρικό σανίδι του διάσημου μιούζικαλ Nine (http://www.pantheontheater.gr/nine.html) των Arthur Kopit και Maury Yeston, που παρουσιάστηκε με επιτυχία στο θέατρο Πάνθεον σε σκηνοθεσία Γιάννη Κακλέα. Πανευτυχής και πάντα αισιόδοξη και ειλικρινής, η Έλενα μας απέδειξε ότι ένα πραγματικό supergirl δεν είναι μόνο λαμπερό αλλά και αληθινό, προσιτό και έξω καρδιά.

Θα θέλαμε πολύ να μάθουμε πώς ένιωσες την πρώτη στιγμή που σου πρότειναν να παίξεις το ρόλο της Saraghina στο ΝΙΝΕ.

Ήμουν πάρα πολύ χαρούμενη, πρώτα με είχε πάρει τηλέφωνο ο κος Παπαθεοχάρης, που είναι ο ιδιοκτήτης του θεάτρου και μου είπε ότι είχε δώσει το τηλέφωνό μου στον κο Κακλέα.  Η πρώτη μας συνάντηση με τον Κακλέα ήταν πάρα πολύ ωραία επειδή είχα ακούσει άπειρα πράγματα γι’ αυτόν και το μόνο που μπορώ να πω είναι πως ό,τι άκουσα ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Είναι πολύ σπουδαίος σκηνοθέτης και θα έλεγα ότι με πoολλή γλυκύτητα μας έβαλε και δύσκολα αλλά αυτό είναι καλό. Γιατί αναγκαζόμαστε και σκεφτόμαστε ακόμη περισσότερο και ανακαλύπτουμε πράγματα μέσα μας.

Αυτή η εμπειρία με το θέατρο θεωρείς δηλαδή ότι σου έχει δώσει εφόδια παραπάνω για τον εαυτό σου;

Πιστεύω μέσα από το καλλιτεχνικό κομμάτι της Έλενας ότι απέδειξα με τη σκληρή δουλειά και τις πρόβες με τους συναδέλφους από όλο το θίασο, ότι μπορούσα να κάνω αυτό το κάτι παραπάνω. Κάποια πράγματα δεν μπορείς να τα κάνεις συνέχεια μόνος σου και το μιούζικαλ είναι ένα ομαδικό «παιχνίδι». Και στην περίπτωση του ΝΙΝΕ μιλάμε μία εκπληκτική ομάδα. Από τα 21 μέχρι τα 80 που φτάνουμε μέσα στο θίασο.

Μετά από όλο αυτό σου έχει έρθει η ιδέα να πειραματιστείς στην ηθοποιία;

Σαφώς θα ήθελα να μου ξανασυμβεί, να ξαναπαίξω σε μιούζικαλ. Όσον αφορά το θέατρο πιστεύω ότι πρέπει τουλάχιστον να κάνω αρκετά μαθήματα και coaching για την ηθοποιία, να ξαναμπώ σε ένα διαφορετικό τριπάκι, δηλαδή να γίνω φοιτητόπουλο και εγώ.  Μη νομίζεις, το έχω συζητήσει με την Τάνια Τρύπη που διδάσκει, την έχω ρωτήσει πως είναι η σχολή της, ποιος  είναι ο πιο μεγάλος, μην έρθω εγώ και είμαι η μεγαλύτερη.

Νομίζω πως οτιδήποτε ο καθένας εξερευνεί για τον εαυτό του και το κάνει με αγάπη, είναι καλό να το κυνηγάει και να το πραγματοποιεί. 

Το θέατρο είναι κάτι που μου αρέσει πάρα πολύ, δεν μπορώ να πω όχι, αλλά μετά από μιούζικαλ θέλω να συγκεντρωθώ στα τραγούδια μου. Δηλαδή ωραίο το πείραμα αυτό, μεγάλη εμπειρία, ευχαριστώ πάρα πολύ αλλά ήρθε η ώρα να κάνω τα δικά μου πράγματα.

Έχω ξεκινήσει τους τελευταίους μήνες μία καμπάνια mentoring και με όποιους γνωστούς μιλάμε, ψάχνουμε να ανακαλύψουμε τα μυστικά επιτυχίας τους. Έχεις να μας πεις κάποια δικά σου;

Το μόνο που έχω να πω είναι ότι η ζωή μας γενικότερα θέλει πολύ σκληρή δουλειά. Είναι κάτι που θα το λέω όλη μου τη ζωή, είμαι και ένα παιδί που εργάζομαι από 17 χρονών. Δεν έχω υπάρξει φοιτήτρια, νιώθω ότι φοιτήτρια θα είμαι όλη μου τη ζωή για να μάθω την ίδια τη ζωή. Για να πετύχουμε κάτι πρέπει να είμαστε συγκεντρωμένοι, να δουλεύουμε σκληρά και μονίμως να μελετάμε. Εγώ ξεκίνησα να τραγουδάω με το συγκρότημα από 17 χρονών, τα μαθήματα φωνητικής τα ξεκίνησα από 13 χρονών και δεν έχω σταματήσει να κάνω ακόμα και τώρα. Κάθε μέρα κάτι ανακαλύπτω από τον εαυτό μου.

Αλλά παράλληλα με τη σκληρή δουλειά, είτε είναι εργασία είτε διάβασμα, μέσα σε όλη αυτή την κούραση πρέπει να βρούνε και έναν τρόπο να χαλαρώνουν. Να διασκεδάζετε! Γιατί η διασκέδαση είναι αυτή που μας αναζωογονεί,. Ξεκουραζόμαστε για να ξανατρέξουμε. Ένα άλογο δεν μπορεί να κάνει όλη την ώρα γκάλοπ, πρέπει να ξεκουραστεί και θα τρέξει πάλι. Ακόμα και ο καβαλάρης πρέπει ξεκουραστεί για να τρέξει το άλογο.

Ως γυναίκα με επιρροή που βρίσκεσαι στο προσκήνιο και που έχεις δεχτεί επιθέσεις για θέματα εμφάνισης και τις αντιμετώπισες με κουράγιο, τι συμβουλή θα έδινες σε μια φοιτήτρια που παλεύει με τις ανασφάλειές της;

Καλό είναι τις ανασφάλειες μας να βρίσκουμε τρόπο να τις ξεπερνάμε, στην τελική ένας άνθρωπος που μπορεί να είναι υπερβολικά όμορφος ή αδύνατος, αυτή την εικόνα που έχουμε φτιάξει όλοι στο μυαλό μας, δεν σημαίνει ότι είναι τέλειος. Η εξωτερική εμφάνιση δεν λέει τίποτα για έναν άνθρωπο. Όμορφος είναι ο χαρακτήρας. Σέξι βγαίνει ένας  χαρακτήρα. Ξέρω ότι από την εφηβεία ακόμα, το θέμα της λέξης σέξυ είναι σημαντικό, αλλά θα πρέπει τα παιδιά να βρίσκουνε τρόπους να είναι πιο εγκεφαλικά, να είναι πιο σπουδαία από εμάς που είμαστε μεγάλοι τώρα. Γιατί εμείς μάλλον δεν τα καταφέραμε καλά, να κοιτάξει η νεολαία να είναι πιο εγκεφαλική. Η αυτοπεποίθηση και η δύναμη έρχονται από μέσα. Όταν πιστεύουμε στον εαυτό μας και στα όνειρά μας, προοδεύουμε. Και όταν το δείχνουμε αυτό, ξέρεις, το σύμπαν δεν ακούει μόνο, βλέπει κιόλας.

paparizou

Γενικώς γράφετε, είστε σε δημιουργική φάση;

Ναι, πάντα γράφουμε τραγούδια, δεν σημαίνει ότι επειδή δεν έχουμε βρει τα 10 ή 15 τραγούδια δεν συνεχίζουμε να ψάχνουμε. Μπορεί να βγάλω 3 τραγούδια ακόμα και να περιμένουμε. Πλέον ο κόσμος, όταν ακούει ένα άλμπουμ θέλει να ακούει καλό υλικό. Και επίσης έχουν αλλάξει οι εποχές, ο κόσμος είναι πλέον πιο πολύ του single παρά του ολόκληρου δίσκου. Αυτό ουσιαστικά είναι το δεύτερο single του επερχόμεου δίσκου, ο πρώτο ήταν το «Όταν οι άγγελοι κλαίνε». Μπορεί να βγει άλλο ένα πριν την κυκλοφορία, αλλα θεωρώ πολύ σημαντικό να είμαι εδώ όταν βγαίνει ένα τραγούδι για να το στηρίξω, και από το Σεπτέμβριο θα βρίσκομαι στη Σουηδία για ένα project εκεί.

Ας μιλήσουμε για αυτό το ένα τραγούδι, πως γεννιέται; Πως νιώθεις όταν το πρωτοακούς στο ραδιόφωνο;

Η πρώτη ακρόαση στο ραδιόφωνο έχει πάντα πολύ πλάκα, το δυναμώνω τόσο πολύ θαρρείς και είμαι κουφή ή λες και θα ακούσω κάτι διαφορετικό από αυτό που ακούμε τόσο καιρό στο στούντιο. Υπάρχει τεράστιος ενθουσιασμός όταν ακούς καινούργιο σου τραγούδι στο ραδιόφωνο.

Ακόμη και τώρα μετά από τόσες επιτυχίες, Έλενα;

Σαφώς, έχει μία μαγεία το ραδιόφωνο κιόλας. Ακούγονται ελάχιστα πιο διαφορετικά τα από ότι αν τα ακούσεις στο σπίτι σου. Σαν να έχουν διαφορετικούς κομπρέσσορες μέσα και ακούγεται ακόμα πιο γλυκό το τραγούδι.

Είναι μήπως επειδή ξέρεις κιόλας ότι το ακούνε κι άλλοι εκείνη την ώρα;

Συνήθως στην πρώτη ακρόαση βρισκόμαστε στη δισκογραφική και είναι πολύ ωραία ειδικά όταν ξέρεις ότι θα γίνει πολύ hit. Υπάρχουν και τραγούδια που ξέρουμε ότι δεν είναι hit αλλά είναι ωραία τραγούδια. Από την άλλη υπάρχει και αυτό που μπορεί να είμαστε όλοι πάνω στα τραπέζια και τις καρέκλες και λέμε να το, το τραγούδι.

Τα αγαπημένα σου τραγούδια είναι συνήθως τα πιο εμπορικά;

Έχω πει και πολύ αγαπημένα μου τραγούδια που ποτέ δεν έγιναν single. Μου αρέσουν σίγουρα και τα πιο διασκεδαστικά και ποπ τραγούδια τύπου «Ζιγκολό» και «Mambo» αλλά, άμα με ρωτήσεις, είμαι ο άνθρωπος που μου αρέσει πάρα πολύ να τραγουδάω μπαλάντες. Τρελαίνομαι να τραγουδάω μπαλάντες. Νομίζω ότι αυτό μου βγήκε και μεγαλώνοντας, με την έννοια ότι όσο ωρίμαζα, τόσο περισσότερο συναίσθημα μπορούσα να βγάλω.

Εσύ στη δημιουργία του κομματιού έχεις συμμετοχή σε όλα τα στάδια;

Αρχικά, ακούω το τραγούδι, μου αρέσει και από εκεί και πέρα πάντα είμαι σε συζήτηση με τον παραγωγό. Δεν εννοώ τον παραγωγό του δίσκου μου, τον κο. Δόξα, εννοώ τον παραγωγό που θα δώσει το ηχόχρωμα και θα κάνει την ενορχήστρωση. Έχω πάρα πολύ άποψη για τα φωνητικά και μου αρέσει πολύ να κάνω φωνητικά στα ίδια μου τραγούδια. Μπορώ να κάτσω με τις ώρες. Κάθε στάδιο που περνάει από τη δουλειά μου, είτε θα είναι μία φωτογράφηση, είτε θα είναι μία συνέντευξη, είτε θα είναι ηχογράφηση, είτε περιοδεία, είτε νυχτερινό μαγαζί, τo απολαμβάνω. Ό, τι κάνω εκείνη τη στιγμή θέλω να το απολαμβάνω.

Είναι η δουλειά σου και την αγαπάς, είναι το πιο ωραίο πράγμα. Και αφού το διατηρείς μετά από τόσο καιρό είναι πολύ σημαντικό, μόνο έτσι μπορείς να συνεχίσεις.

Ακόμη και άμα την αγαπώ λίγο λιγότερο κάποια περίοδο, πρέπει να βρίσω κίνητρα να την ξαναγαπήσω περισσότερο, τους ανθρώπους, ξέρω κι εγώ. Εγώ είμαι και ένα πολύ κοινωνικό και αν δεν ήταν έτσι πολύ επικοινωνιακή η δουλειά μου, νομίζω ότι δεν θα ήμουν και εγώ καλά σαν Έλενα.

Ειδικά όμως στην αρχή μιας δουλειάς που πέφτουν όλοι πάνω σου, δεν υπάρχουν στιγμές που κουράζεσαι από όλο αυτό;

Μπορούμε σίγουρα να παρασυρθούμε. Πρέπει να είμαστε πάντα συγκρατημένοι, τουλάχιστον στην αρχή όταν ξεκινάμε κάτι καινούργιο, να είμαστε focused, να πιστεύουμε στα θέλω και στα πρέπει μας αλλά να μην είμαστε τελείως απόλυτοι. Είναι καλό να ακούμε στην αρχή. Εγώ ένα μότο που είχα πάντα στη ζωή μου είναι ότι  κάθε φορά που θα νιώθω την παραμικρή άρνηση μέσα μου, σημαίνει ότι δεν πρέπει να το κάνω. Δεν ξέρω αν λέγεται ένστικτο, άλλο το ένστικτο και άλλο η αμφιβολία. Όταν νιώθεις αμφιβολία σημαίνει κάτσε στα αυγά σου.

23

Το εφαρμόζεις κάθε φορά;

Κάποιες φορές μου έχει συμβεί να πηγαίνω αντίθετα, επειδή πολλοί άλλοι θέλανε και μπορώ να σου πω ότι μου βγήκε και σε καλό και αρνητικό αλλά αυτά είναι τα ρίσκα που παίρνουμε.  Αλλά για να είμαι χαρούμενη και να υπάρχω εδώ που βρίσκομαι σήμερα είναι και από τα λάθη που έχω κάνει, το γνωστό το πάθημα που έγινε μάθημα. Πρέπει να κάνουμε και λάθη. Αυτό έλεγα και χτες στη Μπαλατσινού, αν δεν κλάψεις δεν καταλαβαίνεις το νόημα του γέλιου, αν δεν πάθεις δεν θα μάθεις. Και αυτό που λέγαμε πριν για την εμφάνιση εγώ λέω «we are not more than humans». Επειδή έχω μία καριέρα από 17 χρονών, δεν σημαίνει ότι κάθε στιγμή ήταν τέλεια στη ζωή μου. Είμαστε άνθρωποι, μπορεί να είμαστε celebrities και stars και δεν ξέρω τι, αλλά είμαστε άνθρωποι. Και εγώ κλαίω στο σπίτι και εγώ νευριάζω και εγώ τσακώνομαι με την κολλητή μου.

Ο κόσμος πολλές φορές έχει δυστυχώς μόνο τη λαμπερή εικόνα στο μυαλό του.

Στήνει πολλές φορές ένα μύθο. Αλλά και οι καλλιτέχνες βέβαια φοβόμαστε να τσαλακωθούμε. Φέρω ευθύνη για αυτό, όταν δίνω περισσότερο θετικά μηνύματα στον κόσμο και ειδικά σαν ποπ καλλιτέχνης, που θέλω να ελαφρύνω την ψυχολογική κατάσταση του άλλου. Βέβαια, με μία μπαλάντα που λέγεται «Με μισή καρδιά» δεν το κάνεις γιατί ουσιαστικά το τραγούδι λέει ότι πρέπει να φύγει ο γκόμενος ή το αγόρι γιατί δεν αγαπάει ισότιμα (γέλια).

Εμείς πάντως εισπράττουμε ότι βγάζεις μία αλήθεια προς τα έξω, δε νομίζω ότι κρύβεσαι.

Το εύχομαι γιατί είμαι ειλικρινής άνθρωπος, συνηθώς αν δεν θέλω να πω κάτι, δεν θα μιλήσω καν.

Υπαρχει τέτοιο μέρος;

Αν πάω π.χ στην Ιταλία κανείς δεν με ξέρει εκεί. Δεν συμμετείχαν στη Eurovision τότε.

Επαγγελματικά τι άλλο ετοιμάζεις;

Έχω πολλά στο μυαλό μου, το μόνο σίγουρο είναι ότι μέσα στην άνοιξη και το καλοκαιρι, το οποίο είναι ακόμα σε συζητήσεις, θέλω να κάνω μία περιοδεία επειδή δε θέλω όλα τα πράγματα να συμβαίνουν στην Αθήνα επειδή ζούμε εδώ. Είναι πολύ σημαντικό να πηγαίνουμε και εμείς οι καλλιτέχνες στον κόσμο.

Πολλοί Έλληνες πλέον επιλέγουν να φύγουν στο εξωτερικό. Εσύ έχοντας ζήσει και τις δύο κουλτούρες, την Ελληνική και τη Σουηδική, υπάρχουν κάποια χαρακτηριστικά των Σουηδών που βλέπεις να λείπουν από τους Έλληνες και αντίστροφα;

Δεν έχω μπει ποτέ στη διαδικασία να συγκρίνω γιατί σε πολλά θέματα είμαστε η μέρα με τη νύχτα. Έχουν φροντίσει οι γονείς μου να παίρνω τα καλύτερα γιατί στη Σουηδία όταν πάω νιώθω ελληνόπουλο και όταν είμαι εδώ νιώθω πάρα πολλές φορές Σουηδέζα.

Κάτι που μπορώ να πω σε σύκριση με τις δύο χώρες που αφορά και τους φοιτητές είναι ότι εδώ στην Ελλάδα τα παιδιά διαβάζουν τριπλά περισσότερο, από τις Πανελλήνιες ακόμα. Επειδή ένα κρατικό σχολείο δεν μπορεί να παράσχει μία γενική γνώση σε ένα παιδί, οι γονείς αναγκάζονται να τρέχουν στα φροντιστήρια. Αλλά οι ώρες για μετά το σχολείο είναι για να έχουν τα παιδιά χόμπι. Είναι υγεία τα χόμπι για το παιδί. Άλλους φίλους κάνει στο σχολείο, άλλους με τον αθλητισμό, άλλους με τη μουσική. Θα ήθελα να δω την Ελλάδα χωρίς φροντιστήρια.


Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *