Συνέντευξη της Άννας Διαμαντοπούλου στο mycampus.gr: Τι αλλάζει οριστικά

Έχοντας την αίσθηση ότι πολλά ερωτήματα δεν έχουν απαντηθεί, προσκαλέσαμε την Υπουργό Παιδείας και Δια Βίου Μάθησης να απαντήσει στις ερωτήσεις μας αλλά και στις ερωτήσεις που εσείς θέσατε μέσα από το mycampus.gr και η ανταπόκριση ήταν θετική.

Δεν είναι η πρώτη φορά που ένα νομοσχέδιο δημιουργεί ένταση, ρήξεις και κινητοποιήσεις στο χώρο της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης αλλά σίγουρα αυτήν τη φορά υπάρχουν διαφορές και στα ζητήματα που «αγγίζει» αλλά και στην ισορροπία των δυνάμεων που δημιουργούν τα όσα συμπεριλαμβάνονται σ’ αυτό. Έχοντας την αίσθηση ότι πολλά ερωτήματα δεν έχουν απαντηθεί, προσκαλέσαμε την Υπουργό Παιδείας και Δια Βίου Μάθησης να απαντήσει στις ερωτήσεις μας αλλά και στις ερωτήσεις που εσείς θέσατε μέσα από το mycampus.gr και η ανταπόκριση ήταν θετική.

Όπως θα διαπιστώσετε, είναι πολλά τα θέματα που μας απασχόλησαν και καλύπτουν μεγάλο μέρος των όσων συζητάμε αυτές τις μέρες στα αμφιθέατρα αλλά και των όσων σχετίζονται με τη φοιτητική καθημερινότητα. Το ακαδημαϊκό έτος 2011 – 2012, μια φορά, θεωρείται ορόσημο και παρακάτω θα καταλάβετε γιατί.

Συνέντευξη στους: Κώστα Γιάντσιο και Μαρίνα Καρπόζηλου

Υπάρχει κάτι από προηγούμενους νόμους που δεν είχε εφαρμοστεί ή είχε «παγώσει» και επανέρχεται με το δικό σας νομοσχέδιο;

Ας ξεκινήσουμε από το γεγονός ότι ο νόμος αυτός είναι μέρος μιας ευρύτερης μεταρρύθμισης στην Παιδεία. Είναι ο πέμπτος μιας σειράς νόμων, που αφορούσαν στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση, στη δια βίου μάθηση, στην τεχνολογική εκπαίδευση και άλλους τομείς ενώ θα ακολουθήσουν τα νομοσχέδια για την έρευνα και για το νέο σύστημα εισαγωγής στα ΑΕΙ.
Ο νέος νόμος προφανώς και λαμβάνει υπ’ όψιν σημαντικές αλλαγές που ξεκίνησαν στο παρελθόν με στόχο να βελτιωθούν ή να υλοποιηθούν, π.χ. η αξιολόγηση.

Μετά από τις τόσο έντονες αντιδράσεις της ακαδημαϊκής κοινότητας, μπορούν να βρεθούν τελικά σημεία σύγκλισης;

Ποτέ δεν έχει υπάρξει οποιαδήποτε αλλαγή στην παιδεία χωρίς έντονες αντιδράσεις της ακαδημαϊκής κοινότητας. Π.χ. ο νόμος 1268/82, στον οποίο σήμερα πολλοί ομνύουν, είχε και αυτός τότε πολεμηθεί ως αντισυνταγματικός και ανεφάρμοστος, για να αποδειχθεί τελικά ο μακροβιότερος όλων. Όμως στην ζωή τίποτε δεν είναι στατικό και ο χώρος της παιδείας είναι κατ’ εξοχήν χώρος, αμφισβήτησης, ρήξης, εξέλιξης αλλά και σύγκλισης. Και επειδή η παιδεία αφορά το σύνολο της κοινωνίας μας, η ευρύτερη κοινωνική και πολιτική αποδοχή ενός νόμου διευκολύνει τις συγκλίσεις. Στην συγκεκριμένη περίπτωση είναι δεκάδες οι ρυθμίσεις που προέκυψαν από την αποδοχή προτάσεων που κατατέθηκαν επί του συγκεκριμένου, σε όλες τις φάσεις κατάρτισης του νόμου. Τώρα είναι η ώρα της εφαρμογής, για να εντοπίσουμε τυχόν αδυναμίες και να προχωρήσουμε στη συνέχεια σε σχετικές βελτιώσεις.

Θεωρείτε πως έχουν γίνει λάθη στους μέχρι τώρα χειρισμούς σας;

Όποιος υποστηρίξει ότι δεν κάνει λάθη, είτε δεν κάνει τίποτε, είτε απλώς δεν είναι ειλικρινής. Η αναγνώριση ότι υπήρχαν καλύτερες ρυθμίσεις από τις αρχικά προταθείσες οδήγησαν στις αλλαγές που προανέφερα. Τελικά ο επιτυχής χειρισμός κρίνεται από το αποτέλεσμα, σε ποιο βαθμό δεν αλλοιώνεται η βασική πολιτική σου επιλογή, και ποιο βαθμό αποδοχής έχει..

Το άσυλο καταργήθηκε πλήρως ή θα επαναπροσδιοριστεί ώστε η αστυνομία να έρχεται πρώτα σε συνεννόηση με τις Αρχές του κάθε ιδρύματος προκειμένου να παρέμβει, ή θα έχει πλήρη ελευθερία κινήσεων;

Το άσυλο καταργήθηκε. Θεωρώ ότι ή απόφαση αυτή ήταν η μεγαλύτερη προσφορά για την αποκατάσταση της έννοιας του ασύλου, και του ιστορικού βάρους που εξέφραζε. Άλλο άσυλο ιδεών και ελεύθερης έκφρασης και άλλο άσυλο στην κυριαρχία δυναμικών μειοψηφιών, και ποινικά κολάσιμων πράξεων. Η κατάργηση του ασύλου δεν σημαίνει ελεύθερη και ανεξέλεγκτη παρέμβαση της αστυνομίας. Όμως ο πρύτανης, ως υπεύθυνος για την προστασία προσωπικού και περιουσίας μπορεί να καλέσει την αστυνομία όταν αυτή διακυβεύεται, όπως θα έκανε κάθε καλός νοικοκύρης στο σπίτι του, κάθε προϊστάμενος στην χώρο ευθύνης του. Και στη Δημοκρατία η Αστυνομία ασχολείται με τις αξιόποινες πράξεις όπου και αν συμβαίνουν.

Ισχύει πως θα υπάρχει πλαφόν στη χρηματοδότηση των πανεπιστημίων; Ειδικότερα πως πρόκειται να χρηματοδοτηθεί η επιστημονική έρευνα που και πριν την οικονομική κρίση αντιμετώπιζε προβλήματα εξεύρεσης πόρων;

Η πολιτεία έχει υποχρέωση να χρηματοδοτεί την Ανώτατη Εκπαίδευση με όλα τα απαραίτητα κονδύλια για την εύρυθμη λειτουργία της. Την υποχρέωση αυτή σεβόμεθα απολύτως, και ουδέποτε υπήρξε θέμα με τις μισθοδοσίες ή τα λειτουργικά έξοδα, που καταβάλλονται στο ακέραιο. Αυτό που αλλάζει είναι ότι ένα ποσοστό κάθε πρόσθετης χρηματοδότησης συνδέεται πλέον με την αξιολόγηση και την επίτευξη συγκεκριμένων στόχων, ως κίνητρο για την βελτίωση του παρεχόμενου επίπεδου σπουδών. Το ίδιο ισχύει και για την Έρευνα, η οποία συνδέεται πλέον άμεσα με την εκπαιδευτική διαδικασία αλλά και παραγωγικές ανάγκες της Χώρας. Κάντε λίγη υπομονή και μέσα από τη νέα νομοθετική πρωτοβουλία που θα δοθεί σε διαβούλευση τις επόμενες εβδομάδες θα διαπιστώσετε ότι η Έρευνα όχι μόνο θα αναβαθμιστεί αλλά θα καταστεί ένας από τους βασικούς πυλώνες για την ανάπτυξη της χώρας.

«Η εξωτερική αξιολόγηση και η πιστοποίηση των προγραμμάτων σπουδών, των Σχολών και γενικά των Α.Ε.Ι. από την ΑΔΙΠ αποτελεί πλέον προϋπόθεση για την έγκριση λειτουργίας και τη χρηματοδότηση από την Πολιτεία», έχετε αναφέρει. Δηλαδή ένα Ίδρυμα που δεν αξιολογήθηκε θετικά, είναι καταδικασμένο;

Δεν υπάρχει άσπρο-μαύρο, αλλά και δεν μπορούμε να συνεχίσουμε σε μια λογική ότι κάτι που κρίθηκε σωστό πριν από είκοσι χρόνια, μπορεί να συνεχίζει ως είχε. Δεν μπορεί να παραδίδουμε την νέα γενιά στο αλάθητο του οιουδήποτε. Η αξιολόγηση δεν είναι τιμωρία ή καταδίκη αλλά μια ευκαιρία για τη βελτίωση της λειτουργίας και τη διόρθωση λαθών και αδυναμιών. Για όσα ήδη λειτουργούν πρέπει να υπάρχουν οι αναγκαίες προσαρμογές, για τα νέα να αποδεικνύεται ότι ανταποκρίνονται σε συγκεκριμένα ποιοτικά κριτήρια.

Πώς φαντάζεστε το μέλλον των φοιτητικών παρατάξεων, και συγκεκριμένα της ΠΑΣΠ για την οποία γίνεται και πολύς λόγος τις τελευταίες μέρες;

Θεωρώ ότι οι φοιτητικές παρατάξεις έχουν ανάγκη αναπροσανατολισμού, με πρώτο και κύριο στόχο την ενιαία έκφραση όλων των φοιτητών μέσα από μια νέα ΕΦΕΕ και ΕΣΕΕ. Δεν μπορούν να έχουν πλέον τον ίδιο ρόλο και λόγο στην διοίκηση των ιδρυμάτων, όπου δοκιμάστηκαν για πολλά χρόνια και δυστυχώς απέτυχαν. Αντί του έλεγχου και εξυγίανσης νοσηρών φαινομένων, εντάχθηκαν στο σύστημα, και συνέβαλαν στο βαθμό που τους αναλογεί στις γνωστές παθογένειες των ΑΕΙ. Αντίθετα, όλοι οι φοιτητές πρέπει να συμβάλουν στην ουσιαστική εκπροσώπηση των φοιτητών στα όργανα που προβλέπει ο νέος νόμος (το Συμβούλιο του Ιδρύματος, την Σύγκλητο, τις κοσμητείες, τις συνελεύσεις τμημάτων – με θέσεις πάνω στο κάθε θέμα που συζητείται – αλλά ακόμη περισσότερο στα όργανα όπως το Συμβούλιο Φοιτητικής Μέριμνας και το Συμβούλιο Σπουδών στα οποία εκπροσωπούνται κατά 40%, αλλά και την ΑΔΙΠ, όπου αναμένεται εκπρόσωπος της ΕΦΕΕ/ΕΣΕΕ. Ιδιαίτερα σημαντικός είναι ο ρόλος των φοιτητών στην αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου των καθηγητών. Οι παρατάξεις είναι εθελοντικές ενώσεις προσώπων στη βάση ιδεών και προτάσεων και έχουν ρόλο στο φοιτητικό σύλλογο.

Σε τι εξυπηρετούν τα μέτρα που αυστηροποιούν τις σπουδές και ουσιαστικά κτυπούν τους «αιώνιους φοιτητές»;

Θα έλεγα ότι υπάρχουν μέτρα εξορθολογισμού των σπουδών, ώστε τα Πανεπιστήμια και ΤΕΙ να λειτουργούν οργανωμένα και αποτελεσματικά. Μέτρα όπως :
1. Καθιέρωση της διάρκειας σπουδών σε ν+2 και 2ν για τους εργαζόμενους φοιτητές.
2. Υποχρεωτική παράδοση μαθημάτων διάρκειας 13 εβδομάδων
3. Εγγραφή των φοιτητών κάθε εξάμηνο
4. Διαγραφή όσων δεν εγγραφούν για δύο συνεχόμενα εξάμηνα
είναι αυτονόητα σε όλα τα πανεπιστήμια του κόσμου – μάλιστα είναι εξαιρετικά χαλαρά για τα περισσότερα από αυτά. Όμως υπάρχουν και πολλά άλλα μέτρα που αναβαθμίζουν δραστικά το επίπεδο σπουδών, διευκολύνουν την κινητικότητα των φοιτητών, βοηθούν στην διεθνοποίηση των ΑΕΙ προσαρμόζονται στα διεθνή δεδομένα.

Καλά με το ν+2 και το 2ν για τους νέους φοιτητές, όμως τι θα γίνει με αυτούς που βρίσκει ο νέος νόμος στα Πανεπιστήμια;

Στόχος του νόμου δεν είναι ούτε να αιφνιδιάσει ούτε να αποκλείσει φοιτητές. Γι’ αυτό και υπάρχουν μεταβατικές διατάξεις.
Οι φοιτητές που ήδη είναι εγγεγραμμένοι στα ΑΕΙ κατατάσσονται σε τρεις κατηγορίες, ανάλογα με τον χρόνο πρώτης εγγραφής και το χρόνο κανονικών σπουδών. Ως ορόσημο τίθεται το ακαδημαϊκό έτος 2011-2012.
1. Οι φοιτητές που κατά το τέλος του ακαδημαϊκού έτους 2011-2012 (Ιούλιος 2012) θα έχουν συμπληρώσει 2ν+1 έτη σπουδών θα διατηρούν την φοιτητική τους ιδιότητα ως και το τέλος του ακαδημαϊκού έτους 2013-2014 (δηλαδή για ακόμα 2 έτη ή για 4 εξάμηνα).
2. Οι φοιτητές που κατά το τέλος του ακαδημαϊκού έτους 2011-2012 (Ιούλιος 2012) θα έχουν συμπληρώσει ν+2 έτη σπουδών θα διατηρούν τη φοιτητική τους ιδιότητα ως και το τέλος του ακαδημαϊκού έτους 2014-2015 (δηλαδή για ακόμα 3 έτη ή για 6 εξάμηνα).
3. Οι φοιτητές που κατά το τέλος του ακαδημαϊκού έτους 2011-2012 (Ιούλιος 2012) δεν θα έχουν συμπληρώσει ν+2 έτη σπουδών θα διατηρούν τη φοιτητική τους ιδιότητα για ακριβώς το διπλάσιο χρόνο σπουδών σε σχέση με τα κανονικά έτη σπουδών.

Τι ακριβώς σημαίνει διευκόλυνση της κινητικότητας των φοιτητών;

Ο νέος νόμος έχει ρυθμίσεις που καθιερώνουν, ανοίγουν την δυνατότητα πρόσβασης σε περισσότερη γνώση, όπως είναι:
• Η θεσμοθέτηση της δυνατότητας αλλαγής κατεύθυνσης μέσα στην σχολή, κάτι που θα είναι εξαιρετικά περιορισμένο σε πρώτη φάση, με κριτήριο τις μονάδες εισαγωγής και χωρίς αλλαγή στον αρχικό αριθμό φοιτητών κάθε προγράμματος σπουδών.
• Η παρακολούθηση μαθημάτων και από άλλες σχολές, που θα αναφέρονται στο πτυχίο τους.
• Η θεσμοθέτηση της ανταλλαγής φοιτητών μεταξύ και των ελληνικών ΑΕΙ – δηλαδή μια μορφή εσωτερικού ERASMUS. Προβλέπεται να είναι διάρκειας μέχρι ενός έτους, με μεταφορά των αντίστοιχων πιστωτικών μονάδων στο ΑΕΙ προέλευσης έτους και την βασική προϋπόθεση την σχετική έγκριση των δύο ΑΕΙ.
• Η αναγνώριση πιστωτικών μονάδων για κάθε μάθημα που παρακολουθεί ο φοιτητής, και διευκολύνει την συνέχιση σπουδών σε άλλο Πανεπιστήμιο.

Τι σημαίνει «διεθνοποίηση» στην πράξη;

Στην εποχή της παγκοσμιοποιημένης κοινωνίας και οικονομίας, έχουν διαρραγεί τα στεγανά. Μία χώρα που θέλει να ανταποκριθεί στις σύγχρονες ανάγκες, πρέπει να είναι ανοικτή στα εξωτερικά ρεύματα και έτοιμη να προωθήσει τις δικές της θέσεις σε παγκόσμιο επίπεδο. Ο ρόλος των ΑΕΙ σε αυτή την κατεύθυνση είναι καταλυτικός, γιατί εκεί παράγεται η γνώση, εκεί αναπτύσσεται η έρευνα, εκεί ανοίγουν οι ορίζοντες. Για να βρίσκονται τα ΑΕΙ σε άμεση επαφή με τις εξελίξεις ο νόμος καθιερώνει :
• Ενίσχυση διεθνών προπτυχιακών και μεταπτυχιακών προγραμμάτων σπουδών που θα προσελκύουν και ξένους φοιτητές. Είναι πλέον εφικτή και η συνδιοργάνωση σπουδών με ξένα πανεπιστήμια ακόμη και σε προπτυχιακό επίπεδο.
• Προσφορά μεταπτυχιακών προγραμμάτων και σε ξένη γλώσσα.
• Σύνδεση των ακαδημαϊκών βιβλιοθηκών με διεθνείς βάσεις δεδομένων του εξωτερικού με διττό σκοπό: α) την πρόσβαση στην επιστημονική δεξαμενή γνώσης και β) τη δημοσιοποίηση της ελληνικής επιστημονικής παραγωγής στο εξωτερικό.
• Συστηματική προώθηση των ελληνικών Πανεπιστήμιων και ΤΕΙ στο εξωτερικό σε συνεργασία με το Υπουργείο Εξωτερικών και το Συμβούλιο Απόδημου Ελληνισμού.
• Δυνατότητα ίδρυσης παραρτημάτων των Ελληνικών Πανεπιστημίων σε άλλες χώρες
• Εκλογή των καθηγητών από διεθνούς σύνθεσης εκλεκτορικά σώματα.
• Καθιέρωση της δυνατότητας ταυτόχρονης κατοχής θέσης καθηγητή σε ελληνικά και ξένα πανεπιστήμια Ακαδημαικά Ιδρύματα (dual appointments) ώστε οι διακεκριμένοι Έλληνες ή και ξένοι επιστήμονες να μπορούν να προσφέρουν την εμπειρία τους στα ελληνικά πανεπιστήμια χωρίς να υποχρεώνονται να εγκαταλείπουν τη θέση τους.
• Υιοθέτηση και εφαρμογή του εθνικού πλαισίου προσόντων (NQF) κατά τα πρότυπα του αντίστοιχου ευρωπαϊκού πλαισίου προσόντων.
• Καθολική υιοθέτηση και εφαρμογή του ευρωπαϊκού συστήματος ECTS με βάση τις διδακτικές μονάδες.

Ερωτήσεις που προέκυψαν από τα θέματα που έθεσαν οι επισκέπτες του mycampus.gr

Ποιες είναι οι δωρεάν φοιτητικές παροχές που προβλέπονται στον νέο νόμο και με ποια κριτήρια έχουν επιλεγεί;

Πριν απαντήσω στο ερώτημα σας θα ήθελα να καταγγείλω την επιχειρούμενη παραπληροφόρηση στα θέματα αυτά. Δεν υπάρχει θέμα διδάκτρων για τις προπτυχιακές σπουδές και όπως και σήμερα συμβαίνει, είναι απόφαση των ΑΕΙ για το εάν και πόσα θα είναι τα δίδακτρα στα μεταπτυχιακά. Δεν αλλάζει η δωρεάν χορήγηση συγγραμμάτων μέσω του ΕΥΔΟΞΟΣ. Δεν θίγονται θέματα σίτισης και στέγασης.
Αυτό που αλλάζει είναι η καθιέρωση της έννοιας του ενεργού φοιτητή με κριτήριο το ν+2 ή 2ν .
Πέραν των όσων ισχύουν μέχρι σήμερα (πάσο για τις μετακινήσεις, ιατροφαρμακευτική και νοσοκομειακή περίθαλψη, μέσα για την πολιτιστική καλλιέργεια και ψυχαγωγία των φοιτητών):
1. θα είναι υποχρεωτική η ανάρτηση στο διαδίκτυο όλου του εκπαιδευτικού υλικού (παραδόσεις , σημειώσεις κλπ)
2. προωθείται η ηλεκτρονική βιβλιοθήκη όλων των συγγραμμάτων με δωρεάν πρόσβαση σε αυτήν.
3. Εξυγιαίνεται η λειτουργία των φοιτητικών εστιών και των μονάδων σίτισης για την εξυπηρέτηση των ενεργών φοιτητών.
4. θεσμοθετήθηκε η δυνατότητα χορήγησης άτοκων δανείων με εγγύηση του δημοσίου και στους προπτυχιακούς φοιτητές με έναρξη εξόφλησης μετά την εξασφάλιση εργασίας και την απόκτηση εισοδήματος
5. προβλέπονται ανταποδοτικές υποτροφίες με δυνατότητα απασχόλησης των φοιτητών στα ίδια τα Ιδρύματα.
6. για πρώτη φορά δίνεται η δυνατότητα στα Ιδρύματα να βελτιώσουν ακόμα περισσότερο τη ζωή των φοιτητών με ιδίους πόρους, προερχόμενους από το υπό ίδρυση ΝΠΙΔ.

Θα υπάρχει όριο αποτυχιών στην εξέταση των μαθημάτων;

Όριο δεν τίθεται. Όμως ο φοιτητής θα έχει δικαίωμα μετά από 3 αποτυχίες σε εξετάσεις κάποιου μαθήματος, να ζητήσει την αξιολόγησή του από τρεις άλλους καθηγητές χωρίς να μετέχει ο καθηγητής του μαθήματος. Με τον τρόπο αυτό διασφαλίζονται πλήρως τα δικαιώματα του φοιτητή ακόμα και σε περιπτώσεις αυθαιρεσίας από την πλευρά των καθηγητών.

Γιατί «ενοχλεί» ένας φοιτητής που θα τελειώσει για παράδειγμα στα 7 χρόνια μια σχολή 4ετούς φοίτησης;

Ένας φοιτητής 4τους φοίτησης έχει όλα τα δικαιώματα αν ολοκληρώσει τις σπουδές του ως και στα 6 χρόνια και αν εργάζεται ως και στα 8, μετά την εγγραφή του. Η υπέρβαση αυτού του χρόνου – που δεν είναι λίγος με βάση τα ευρωπαϊκά δεδομένα – σημαίνει χαλαρότητα στις σπουδές, σημαίνει επιβάρυνση της οικογένειας, αδυναμία οργάνωσης των παροχών στο ίδιο το ίδρυμα και προγραμματισμού των εξετάσεων, και φυσικά βλάπτει τον ίδιο τον φοιτητή ο οποίος ίσως πάρει κάποτε το πτυχίο αλλά οι γνώσεις του θα είναι αποσπασματικές και ελλιπείς.

Κατά πόσο συμβαδίζει με την πραγματικότητα η έκφραση «αρκεί αποδεδειγμένα να εργάζεται», όταν στη χώρα μας το καθεστώς της μαύρης εργασίας σε καφετέριες και μπαρ (παραδοσιακά φοιτητικές δουλειές) είναι ο κανόνας και όχι η εξαίρεση;

Το πρόβλημα εδώ δεν είναι η πρόβλεψη του νόμου αλλά η μαύρη εργασία. Η συνεννόηση με τα συναρμόδια Υπουργεία και φορείς θα αποτελέσουν μέρος της λύσης. Όμως η συμβολή των πολιτών και ειδικά των νέων που ζουν την πραγματικότητα θα μπορούσε να είναι καθοριστική στην εξεύρεση μιας συνολικής και σύννομης λύσης, που όμως δεν αποδέχεται χωρίς αντίσταση τη μαύρη εργασία.

Υπάρχουν κάποια σημεία του νόμου που φαίνεται πως βρίσκουν αντίθετη σχεδόν όλη την φοιτητική κοινότητα, όπως για παράδειγμα το θέμα του ασύλου. Ως αποτέλεσμα περίπου 270 τμήματα τελούν υπό κατάληψη. Δεν σας προβληματίζει αυτό; Και τι είστε διατεθειμένη να κάνετε;

Το «άσυλο» έχει την δική του συμβολική σημασία και όσοι έζησαν την δικτατορία και την καταπάτηση κάθε ελεύθερης έκφρασης, είναι φυσικό να έχουν μια πρόσθετη συναισθηματική φόρτιση. Δυστυχώς στις μέρες μας το άσυλο έχει συνδεθεί με την προστασία όσων, αυθαιρετούν, καταστρέφουν και τρομοκρατούν, έχει συνδεθεί με την καταπάτηση της πλειοψηφίας από δυναμικές μειοψηφίες. Υπάρχει επομένως θέμα αποκατάστασης της δημοκρατίας στα ΑΕΙ, αποκατάστασης του συμβολισμού του ασύλου, και σε αυτό πιστεύω ότι θα συμβάλλουν όλοι όσοι επικαλούνται τις δημοκρατικές ελευθερίες. Γιατί η κοινωνία ουσιαστικά επέβαλε αυτή την απόφαση.

Total
0
Shares
Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *