10 λέξεις που αλλάζουν νόημα όταν γίνεσαι φοιτητής

Από τη στιγμή που κάνεις το πρώτο check-in στο Πανεπιστήμιο κι έπειτα, ουσιαστικά ετοιμάζεσαι για μεγάλες αλλαγές σε κάθε πτυχή της ζωής σου. Περνώντας από το στάδιο του μαθητή σε εκείνο του φοιτητή, η καθημερινότητά σου κάνει απότομη αναστροφή και πιάνει άλλη πορεία.

Δε χρειάζεται να κοιτάξεις πολύ μακριά, τα πιο μικρά πράγματα και τις πιο καθημερινές έννοιες να πάρεις, θα συνειδητοποιήσεις πως ξαφνικά απέκτησαν τελείως διαφορετικό νόημα. Το οποίο βέβαια άλλες φορές σου κλείνει το ματάκι, ενώ άλλες πάλι, γελάει με τα ζόρια που σου ετοιμάζει.

#Φαγητό

Πριν: Κάτι που σε περίμενε ζεστό και μυρωδάτο με το που επέστρεφες από το σχολείο, έτοιμο να το καταβροχθίσεις. Κάποιες φορές βέβαια δεν ήταν αυτό που λαχταρούσες, όμως έκανες το στομάχι σου… πέτρα και το «κατέβαζες» για χάρη της μαμάς. Φακές vs γκρίνια, σημειώσατε 1-0. 

Μετά: Κάτι που σε απασχολεί 24/7, καθώς το «τι τρώμε σήμερα;» είναι ένα ερώτημα που δεν ξεκολλάει από το μυαλό σου.

#Ξύπνημα

Πριν: Η φωνή της μάνας σου στις 7:30 αυστηρά, κάθε πρωί επί δώδεκα συναπτά έτη, την οποία ακολουθούσε μια θολή διαδρομή που σ’ έβγαζε ακριβώς έξω από την πόρτα του σχολείου.

Μετά: Η φάση που ακολουθεί έναν καλό ύπνο και μπορεί να πραγματοποιηθεί οποιαδήποτε ώρα της ημέρας, ανεξάρτητα αν έξω έχει ακόμη μέρα ή… βράδιασε. Κάποιες φορές ωστόσο πραγματοποιείται αναγκαστικά υπό τον σπαστικό ήχο του ξυπνητηριού λόγω ανωτέρων δυνάμεων βλ. υποχρεωτικό μάθημα ή εργαστήριο στη σχολή, το οποίο έχει προγραμματιστεί για τις 8 το πρωί από άκαρδα υποκείμενα.

#Διάβασμα

Πριν: Μια υποχρέωση – εφιάλτης που έχει στοιχειώσει τα παιδικά κι εφηβικά σου χρόνια κι εξαιτίας της έχεις φάει τα καλύτερά σου απογεύματα για να μάθεις πράγματα που δε θα σου χρησιμεύσουν ποτέ. Σοβαρά τώρα, έχει σημασία με τι ισούται το τετράγωνο της υποτείνουσας;

Μετά: Διαβαχαχαχ… τι είναι αυτό; Πλέον δεν έχεις καμία υποχρέωση να στρώνεσαι πάνω από βιβλία και σημειώσεις, εκτός κι αν το ημερολόγιο γράφει Ιανουάριος, Ιούνιος και Σεπτέμβριος ή θέλεις να πάρεις το πτυχίο σου στα τέσσερα χρόνια. Εμείς με «φυτά» πάντως, δε θέλουμε πολλά πολλά.

#Διασκέδαση

Πριν: Ποπκορν και ταινία στο σινεμά, αλλιώς βόλτα στα γνωστά μέρη, σε καμιά πλατεία της γειτονιάς και χαιρετούρες με συμμαθητές ανά 5′. Κι όλα αυτά, μέχρι τις 11 το αργότερο.

Μετά: Η πραγματική διασκέδαση δεν ξεκινά ποτέ πριν τα μεσάνυχτα και δεν τελειώνει αν δε δούμε τον ήλιο να ανατέλει ενώ καταβροχθίζουμε ένα ζουμερό μπεργκεράκι ή μια κρεπούλα για να έρθει το στομάχι στα ίσια του. Νόμος!

#Καφές

Πριν: Ένα ρόφημα που μπορείς να απολαμβάνεις τα ΣΚ όταν βγαίνεις με τους φίλους σου ή όταν κάνεις πρωινή κοπάνα από το σχολείο. Ποτέ δεν κατάλαβες πού είναι το κακό, αλλά οι γονείς είχαν (κι έχουν) την τάση να το απαγορεύουν. Γι’ αυτό κι όποτε εμφανιζόσουν μ’ ένα ποτήρι καφέ μπροστά σε συμμαθητές, ένιωθες και πολύ badass.

Μετά: To κίνητρο για να σηκωθείς από το κρεβάτι και να ξεκινήσεις τη μέρα σου, ο λόγος που κρατάς τα μάτια σου ανοιχτά στις πρωινές διαλέξεις, η αφορμή για να ρίξεις πιστόλι στη σχολή, ο σύμμαχός σου στις δύσκολες ημέρες της εξεταστικής, η λέξη-κλειδί για να μαζευτεί η παρέα στο σπίτι.

#Χαρτζιλίκι

Πριν: Το τάλιρο, στην καλύτερη περίπτωση (και στις γιορτές) άγγιζε το εικοσάευρο. Βέβαια, επειδή ήξερες να κάνεις τα κουμάντα σου με μαμά, μπαμπά, παππού, γιαγιά, άντε και κανένα θείο/καμία θεία που περνούσε από το σπίτι, τάλιρο στο τάλιρο κατάφερνες να κάνεις σωστό κομπόδεμα και να μην ξεμένεις ποτέ.

Μετά: Εξακολουθεί να παραμένει τάλιρο, μόνο που πλέον πρέπει να βάζεις όλη σου τη δημιουργικότητα για να τα βγάλεις πέρα. Ειδικά από τα μισά του μήνα και μετά, αποκτά χαρακτήρα οικονομικής ενίσχυσης για να μη μείνεις χωρίς ρεύμα, νερό και γενικότερα να καταφέρεις να επιβιώσεις.

#Ταξίδια

Πριν: Μια εμπειρία που ονειρεύεσαι να ζήσεις κάποια στιγμή, χωρίς τη μαμά και τον μπαμπά να κοιμούνται στο δίπλα κρεβάτι. Το πιο κοντινό που κατορθώνεις να βιώσεις, είναι να πάρεις το ΚΤΕΛ μόνος/η σου για να πας μέχρι το χωριό το καλοκαίρι. Κι αυτό, αφού κλείσεις τα 15.

Μετά: Ανεξαρτησία και ταξίδια πάνε μαζί. Η bucket list σου γεμίζει προορισμούς σε κάθε γωνιά της Γης και σαν άλλος Κολόμβος ετοιμάζεσαι για μεγάλες ανακαλύψεις.

#Μαραθώνιος

Πριν: Ένας αγώνας δρόμου που διοργανώνεται κάθε χρόνο, με τους συμμετέχοντες να διανύουν την απόσταση Αθήνα-Μαραθώνας τρέχοντας. Ή κάτι τέτοιο τέλος πάντων.

Μετά: Η φάση που ξεκινάμε να βλέπουμε ένα επεισόδιο μιας σειράς και καταλήγουμε να φτάνουμε δύο σεζόν μετά, χωρίς διακοπή. Ενίοτε γίνεται και με ταινίες. Εντείνεται ακόμα περισσότερο σε περιόδους εξεταστικής, τα ΣΚ και τα βράδια που την επόμενη έχουμε πρωινό υποχρεωτικό μάθημα.

#Προφεσόρ

Πριν: Η σχέση με τον καθηγητή ήταν γεμάτη χαβαλέ, πολύωρες συζητήσεις, ακόμα και λύσεις στα ερωτικά μας. Α, και 20αράκια στον έλεγχο με λίγα κλάματα και παρακάλια!

Μετά: Αυτός ο κομπλεξικός που έχει φαγωθεί να σε κόβει από το πρώτο έτος. (Το μίσος σου γι’ αυτόν βέβαια, δεν πρέπει να σε σταματήσει από το να αποκτήσεις κι εσύ αυτόν το τίτλο

#Πτυχίο

Πριν: Ένα μπεζ χαρτί που πρέπει να κορνιζάρεις κάποια στιγμή σε κάάάποια χρόνια… Για την ώρα, προηγούνται οι Πανελλήνιες.

Μετά: Ένα μπεζ χαρτί που όσο το κυνηγάς, άλλο τόσο απομακρύνεται και μάλλον θα χρειαστείς κυάλια για να το δεις. Όσο περνούν τα έτη, τόσο αυξάνεται το άγχος, η πίεση και φυσικά οι αϋπνίες. Επιπλέον, αποτελεί αγαπημένο θέμα συζήτησης των γονιών και λοιπών συγγενών κάθε φορά που σε βλέπουν, φέρνοντας σε όλο και πιο κοντά στην ψυχική κατάρρευση.

Με πληροφορίες από neopolis.gr

Total
7
Shares
Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *