1142, με ακούτε;

Γράφει ο Πέτρος Βουλγαράκης

Είναι ο πιο ανάρπαστος τηλεφωνικός αριθμός για φέτος. Εκεί που όλοι αφήσαμε πανηγυρικά  τις προσθήκες καινούριων αριθμών στις επαφές μας λόγω social media attention, ήρθε να μας υπενθυμίσει την ανάγκη για αποθήκευση στη μνήμη του κινητού μας.

Πιο συγκεκριμένα , ο νέος αντικαπνιστικός νόμος έχει ως κύριο αποδέκτη και μηνυτή τον κοινό απλό άνθρωπο της γειτονιάς. Καθημερινοί κατάσκοποι καλοθελητές, σπάνε ρεκόρ τηλεφωνικού κέντρου, μεγαλύτερου και από τις καθημερινές τηλεφωνικές προσφορές της cosmote. Τι μαθαίνουμε ωστόσο από αυτήν την καινούρια δραστικότερη κατάσταση αλληλεπίδρασης μεταξύ συμφωνηθέντων και διαφωνούντων;

Ενοχλούμαστε από αυτήν την καρκινική συνήθεια, καλούμε τους αρμόδιους να επιληφθούν πλέον της κατάστασης.  Οι εντολές είναι σαφείς, και καταφθάνουν επειγόντως ως διασωστικά σώματα στο σημείο της καταγγελίας. Όσοι μετρούσαν ένα ένα τα κέρματα τους για ένα ακόμη πακέτο, πλέον ίσως οφείλουν να το ξανασκεφτούν καθώς το παιχνίδι δεν είναι προς το μέρος τους.

Είναι ένας περιορισμός ενός φαινομένου που αισθητά έχει ερευνηθεί για τις αρνητικές του επιπτώσεις, είναι ίσως μία ενδεχόμενη οικονομική ελάφρυνση στη τσέπη κάθε καπνιστή, ή μία επιπλέον νομοθετική επιβάρυνση στη τσέπη κάθε κοινού αυτοαπασχολούμενου επαγγελματία με τα βάρη της ζωής που κουβαλάει;

Κι αν η θετική πλευρά γέρνει στο πλάι της υγιούς ζωής και αντιτίθεται μίας μόνιμης μη αναστρέψιμης κατάστασης, ίσως εξετάζαμε και την εκδοχή να συνέβαινε αυτή η αλλαγή σε μία εναλλακτική εκπαιδευτική μορφή.

Καθότι δράσεις, σεμινάρια και διαλέξεις οριοθετούν τους κινδύνους μίας καπνιστικής ζωής, είναι αρκετά ή σωστά δομημένα ώστε να αντηχήσουν στα μυαλά κυρίως των νέων, όπως και να διαμορφώσουν καινοτόμες αντιλήψεις στους παλιούς, οι οποίοι διδάσκουν την αρνητικότητα του όρου αυτού, κρατώντας στο χέρι τους τον παραβάτη;

Ίσως τρόποι που ωφελούν μία αθλητική υγιή ζωή, και όχι τρόποι απαλλαγής που υποδεικνύουν παραβατικότητα, να είναι περισσότεροι χρήσιμοι στη διαμόρφωση μίας εκπαιδευτικής αντίληψης κατά της κακοποίησης της ζωής μας, και όχι της τσέπης των συνανθρώπων μας.

Μία αντίληψη, όπου κάθε στεναχώρια, θυμός, οργή, δάκρυ, ξενύχτι, η χαρά και διασκέδαση συνδυάζεται με ένα ακόμη πακέτο μέχρι σκασμού, μίας ελευθερία  σκέψεων που ανακυκλώνεται σε ένα σταχτοδοχείο.

Ωστόσο, αυτό που περισσότερο έχει συνεπάρει το κοινό μίας γενικότερης κριτικής και σχολιασμού της επικαιρότητας είναι το πετυχημένο κείμενο που έρχεται να διδάξει ως από μηχανής θεός, το οποίο θα ακολουθήσει  χωρία καμία παραποίηση των λεγομένων του, καθώς το νόημα του αποτελεί μοναδική ουσία.

Εάν θα θέλαμε ωστόσο να σχολιάσουμε κάτι πάνω σε αυτό, είναι όντως πως σε αυτή την κοινωνία πιο εύκολα υποδεικνύουμε κάποιον παρά τον βοηθάμε. Ο εγωισμός μίας προσωπικής καλύτερης αποδοχής ή εκδοχής του εαυτού μας υπερέχει μίας ανθρώπινης αρμονίας με ιδεώδη που ενώνουν. Είναι ο κομπλεξικός ρυθμός μίας τάσης ανώφελης να κριτικάρουμε πάντοτε ως σωστότεροι των περιστάσεων, είναι η μαζικοποίηση μίας “κλειστόμυαλης” κοινωνίας να σιγοντάρει τη σιωπή μας, ή μήπως η νομιμοποιήσει μίας φωνής που εύκολα” κουτσομπολεύει”;

Απολαύστε….

“1000 κλήσεις. Συγκινητική η προσπάθεια πολιτών για την εφαρμογή του νόμου Να δεις! Σε ποιό χωριό ήταν που όλοι ήξεραν κ κανείς δεν μιλούσε για ένα κακοποιημένο παιδί….. Σε ποια γειτονιά έμενε κάποια που την σκότωσε ο άντρας της στο ξύλο…..Σε ποια περιοχή που εκδίδονται ανήλικα…..Σε ποιο σχολείο που έκανε απόπειρα αυτοκτονίας…..Σε ποιο πανεπιστήμιο που πήδηξε από την ταράτσα γιατί την εκβίαζαν με φωτογραφίες…..Που δούλευε εκείνος ο άνεργος που έπαθε έμφραγμα λόγω του άγχους που βίωνε από την απόλυση…. Σε όλα αυτά καμία κλήση…. Σιωπή…..”

 

Total
0
Shares
Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *