5+1 βιβλία για να πάρεις μαζί σου στις διακοπές

Στο μυαλό μου η καρδιά του καλοκαιριού μοιάζει με την καρδιά του καρπουζιού. Βαθυκόκκινη, χωρίς κουκούτσια, τραγανή. Τόσο ωραία που πριν τη γευτείς κλείνεις για λίγο τα μάτια, έτσι, για να οξύνεις την αίσθηση.

Προσωπικά νιώθω ότι βρίσκομαι στην καρδιά του καλοκαιριού, όταν μετά την παρθενική βουτιά στο νησί, ανοίξω και το πρώτο μου βιβλίο κάτω από κάποιο αρμυρίκι. Νομίζω ότι ποτέ δεν θα μπορέσω να ξεπεράσω τη μυρωδιά του χαρτιού που μπερδεύεται με την αλμύρα που στάζει από τα μαλλιά -και κάποιες φορές αλλοιώνει ένα κώμα ή ένα γράμμα. Αυτή η εικόνα θα αποτελεί για πάντα τη σταθερά στο άλμπουμ των διακοπών μου.

Το πρώτο όπως και όλα τα βιβλία που διαβάζω τις ημέρες των διακοπών έχουν επιλεγεί προσεκτικά μέσα από διηγήσεις και κριτικές φίλων και ανθρώπων που εκτιμώ -και δεν με έχουν απογοητεύσει ποτέ. Πιο κάτω, 6 άνθρωποι δημοσιογράφοι και συγγραφείς γράφουν για το βιβλίο που διάβασαν ή ξαναδιάβασαν πρόσφατα και θα το θυμούνται για καιρό.

Κατερίνα Χ. Λυμπεροπούλου

Χρίστος Κυθρεώτης «Εκεί που ζούμε» (Εκδόσεις Πατάκης)

Πόσες σελίδες μπορεί να χρησιμοποιήσει κανείς για να περιγράψει μια του –και μόνο– ημέρα; Ούτε δέκα, ούτε είκοσι αλλά τετρακόσιες σαράντα. Όσες και του βιβλίου «Εκεί που ζούμε» (Πατάκης, 2019) του κυπριακής καταγωγής πεζογράφου, Χρίστου Κυθρεώτη, που στο δεύτερό του πόνημα και πρώτο μυθιστόρημα αναφέρεται στο 24ωρο του δικηγόρου, Αντώνη Σπετσιώτη, πρωταγωνιστή του συγκεκριμένου μυθιστορήματος.

Λίγο καιρό πριν εγκαταλείψει την Ελλάδα, ο Αντώνης Σπετσιώτης έχει να αντιμετωπίσει μια δύσκολη επαγγελματική υπόθεση, να συναντήσει τον πρώτο του έρωτα και να συνοδεύσει τον πατέρα του στο τελευταίο του δρομολόγιο πριν βγει στη σύνταξη -όλα στη διάρκεια της ίδιας καλοκαιρινής ημέρας του 2014. Ένα εικοσιτετράωρο που ξεκινάει στα δικαστήρια, συνεχίζεται σε μια καφετέρια στα Πατήσια, σε ένα οικόπεδο στο Χαλκούτσι και σε ένα πάρκινγκ στον Ορχομενό, πριν τελειώσει απρόβλεπτα τα ξημερώματα στους δρόμους της Αθήνας.

«Days are were we live». Διόλου τυχαία η αναφορά στον Philip Larkin στην αρχή του βιβλίου. Χαρακτηριστικός εκπρόσωπος της γενιάς του, ο 41χρονος Κυθρεώτης αποτυπώνει την Ελλάδα της κρίσης μέσα από την καθαρή ματιά του Σπετσιώτη μπαίνοντας στο πετσί του ήρωά του (διόλου τυχαίο επίσης το ότι ο Κυθρεώτης έχει σπουδάσει νομικά). Ο βραβευμένος με Κρατικό Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Συγγραφέα 2015 (εξ ημισείας με την Μαρία Φίλη) για τη συλλογή διηγημάτων του «Μια χαρά» παραδίδει ένα βιβλίο με κινηματογραφικό χαρακτήρα που διαβάζεται εύκολα παρ’ ότι ογκώδες και ιδιαίτερο στο ξεκίνημά του. Ενα βιβλίο που όλα κυλούν αβίαστα, φυσικά χωρίς ίχνος επιτηδεύματος, γι’ αυτό, ίσως, και τόσο γοητευτικά. Ενα μυθιστόρημα για τον μικρό άθλο να είσαι ο εαυτός σου κάθε μέρα από την αρχή, για μια εποχή ανάμεσα σε πράγματα που έχουν τελειώσει και σε άλλα που δεν έχουν αρχίσει, για όλα όσα συμβαίνουν αφού πούμε όσα είχαμε να πούμε.

Να γιατί ο Κυθρεώτης διεκδικεί μια θέση ανάμεσα στους σημαντικούς σύγχρονους Ελληνες πεζογράφους και το βιβλίο του συστήνεται ανεπιφύλακτα.

Λίνα Ρόκου

Paul Bowles, «Τσάι στη Σαχάρα» Εκδόσεις Μεταίχμιο

Μετάφραση: Νίκος Α. Μάντης

Πηγή: bovary.gr

Total
2
Shares
Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *