7 σημάδια που δείχνουν ότι έχεις βρει έναν αληθινό φίλο

Δεν καταλαβαίνεις γιατί οι άνθρωποι πηγαίνουν σε ψυχολόγο

Γράφει ο Αλέξανδρος Εμεξεζίδης 

Δεν καταλαβαίνεις γιατί οι άνθρωποι πηγαίνουν σε ψυχολόγο.

Ξέρεις, οι περισσότεροι εκεί έξω, όταν έχουν προβλήματα, απλά τα κρατούν μέσα τους, συμπιέζοντάς τα μέχρι τελικά να κάνουν το “μπαμ”. Εσύ δεν είσαι ένας από αυτούς, γιατί απλά κάθε βράδυ μιλάς με τον κολλητό σου στο τηλέφωνο και αναλύεις τόσο βαθιά τις λεπτομέρειες της ζωής σου που, αργά η γρήγορα, συνειδητοποιείς το πόσο γελοία είναι όλα. Εσύ δεν θα χρειαστείς ποτέ ψυχολόγο, γιατί έχεις έναν αληθινό φίλο που εμπιστεύεσαινα σε ακούσει και να σου μιλήσει χωρίς φόβο, με ειλικρίνεια, δείχνοντάς σου τα λάθος και τα καλά σου σημεία. Είσαι πολύ τυχερός – να το ξέρεις!

Δε φοβάσαι ποτέ ότι θα μείνεις μόνος σου.

Ξέρεις, οι πραγματικές φιλίες είναι κάτι σαν οικογένεια. Όχι, ΕΙΝΑΙ οικογένεια. Και κατά τη διάρκεια της ζωής σου θα καταλάβεις ότι κανένας δεν νοιάζεται για σένα, ΚΑΝΕΝΑΣ, πέραν από την οικογένειά σου. Και ο πραγματικός σου φίλος ανήκει σε αυτή. Ακόμη κι αν περάσετε μήνες ο ένας μακριά από τον άλλον (λόγω σπουδών, λόγω… σχέσεων ή λόγω απλής μαλακίας) όταν ξαναβρεθείτε θα είναι απλά η συνέχεια της τέλειας παρέας σας. Και ότι δυσκολία και να σου συμβεί, ένας άνθρωπος θα είναι πάντα εκεί για σένα.

Έχεις κάνει το γέλιο επάγγελμα.

Λένε πως το χιούμορ φέρνει τους ανθρώπους κοντά. Ε, αν έχεις βρει τον τέλειο φίλο, θα σε φέρει κι εσένα πολύ κοντά – στο πάτωμα, πεσμένο με τα μούτρα από τα γέλια, χωρίς να μπορείς να πάρεις ανάσα. Και τα αστεία σας, θα είναι αντικειμενικά παιδικά, ηλίθια, αντι-χιούμορ. Αλλά κι εσείς, μαζί, είστε παιδιά, δύο βλαμμένα παιδιά που γελάνε με τον φίλο τους που γελάει μαζί τους. Τόσο απλά – τόσο γέλιο – αληθινή φιλία.

Έχετε κάτι παραπάνω από κοινό ταμείο.

Υπάρχουν παρέες που χωρίζουν τους λογαριασμούς σε δεκάλεπτα στις καφετέριες. Προσωπικά το θεωρώ γυφτιά – αλλά, τέλος πάντων. Υπάρχουν και φίλοι που τα πληρώνουν μισά-μισά, που μια κερνάει ο ένας, μια ο άλλος. Αυτό είναι φυσιολογικό. Ε, με τον αληθινό σου φίλο, η έννοια των χρημάτων ξεπερνιέται. Το μόνο ερώτημα είναι: «Πόσα λεφτά ΕΧΟΥΜΕ» – και ίσως το ερώτημα: «Που βρίσκεται η κοντινότερη πηγή αλκοόλ;». Και είτε θα ανοίγετε μπουκάλια σε μαγαζιά σαν να μην υπάρχει αύριο, είτε θα ψειρίζετε τα πεσμένα ψιλά στα αμάξια σας μπας και βγάλετε τα 5 ευρώ για το φθηνό, χύμα κρασί από την κοντινή ταβέρνα που μυρίζει σαν νέφτης. Ποια λεφτά; Είτε τα τρώω για μένα, είτε για τον φίλο μου, το ίδιο κάνει.

Οι άνθρωποι δεν σας καταλαβαίνουν όταν μιλάτε.

Ξέρεις, η γλώσσα αναπτύχθηκε μεταξύ πιθήκων που έκραζαν παρέα μπροστά σε κοινές εμπειρίες. Έτσι, με τον καιρό το “ουγκ” συνδυάστηκε με “φαϊ” και το “ουκ-αααργκ” με το “Πίθηκε, μην μου την μπαίνεις!”. Κάπως έτσι και με την κλειστή παρέα του κολλητού σου, που έμεινε πίσω εξελικτικά στο χιούμορ αλλά που επικοινωνεί σαν να είστε συνδεδεμένοι με bluetooth, κάποιες φορές θα μιλάτε με σειρά προτάσεων από κωδικές λέξεις που δεν καταλαβαίνει κανείς, κάποιες άλλες χωρίς καν να μιλάτε. Και το χειρότερο είναι πως οι γύρω θα νομίζουν ότι τους κοροϊδεύετε! Δεν πειράζει – στην τελική, όποιος σας παρεξηγεί απλά χάνει την ευκαιρία να μπει στην απίθανη παρέα σας…

Οι “σχέσεις” σας, ζηλεύουν την παρέα σας.

Δε νομίζω πως υπάρχει χειρότερο πράγμα για την κοπέλα/αγόρι σας από το να νιώθουν πως στη ζωή σας έρχονται δεύτεροι. Και δεν φταίτε εσείς γι’ αυτό – δεν το κάνετε επίτηδες. Είναι, όμως, πως απλά δεν μπορούν να συγκριθούν με τα πράγματα που σας ενώνουν με τον κολλητό σας, πως απλά δεν μπορούν να καταλάβουν το ατόφιο, περίεργο χιούμορ σας, πως πολύ απλά στις διακοπές με τη σχέση σας περνάτε σαν κοτόπουλο στήθος στα κάρβουνα χωρίς αλάτι ενώ με τον κολλητό σας σαν πλύσιμο δοντιών και μετά tabasco. Την σχέση σας την αγαπάτε και την γουστάρετε – αλλά stay away from my friendship b**ch!

Αισθάνεσαι πως το παιχνίδι της ζωής είναι ομαδικό άθλημα.

Και αυτή ίσως είναι η μεγαλύτερη χαρά του να έχεις έναν πραγματικό φίλο. Βλέπεις, για τους περισσότερους ανθρώπους η ζωή είναι ένα ατομικό σπορ – ενδιαφέρον, ευχάριστο αν καταφέρεις να κερδίσεις, αλλά στα μετανίκεια αποδυτήρια δεν θα μπορείς να μοιραστείς το μπουκάλι jagermeister με κανέναν. Εσύ, όμως, το παιχνίδι το παίζεις ομαδικά, ελαφραίνοντας τόσο τις δύσκολες στιγμές, αλλά και πολλαπλασιάζοντας τις όμορφες. Μαζί με τον κολλητό σου μπορείς να μοιραστείς τη χαρά του να είσαι ζωντανός, του να τα καταφέρνεις στους στόχους σου και του απλά να περνάς καλά. Και, ξέρεις, πως ο πραγματικός φίλος θα χαίρεται με τις επιτυχίες σου όσο κι εσύ γι’ αυτόν – σαν να είναι ο ίδιος σου ο εαυτός. Αν έχεις έναν πραγματικό φίλο/φίλη, απλά το καταλαβαίνεις…

Total
6
Shares
Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *