Ανακαλύπτοντας την ανεξάρτητη μουσική σκηνή με τους Stargaze Community

Φωτογραφία: Πέτρος Πέτρου

«Δεν είναι εύκολο να φτιάξεις κάτι που να είναι Pop» μου λέει ο Αλέξης Φάλαντας, μέλος και συνιδρυτής των Stargaze Community, ένα κομμάτι της ανεξάρτητης μουσικής σκηνής. «Ας είμαστε ειλικρινείς, ο κάθε καλλιτέχνης θέλει το έργο του να γίνει κατανοητό από μια μεγάλη μερίδα πληθυσμού, αν και πολλές φορές αυτό δεν είναι δυνατό λόγω αδυναμίας εκφραστικής αμεσότητας». Αυτά και άλλα πολλά ειπώθηκαν κατά την συζήτησή μας για την βιομηχανία του σήμερα, την ανεξάρτητη σκηνή, την τέχνη και την πολιτική, αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. 

Φωτογραφία: Πέτρος Πέτρου

Πρώτα βήματα στην μουσική 

Ο καθένας και η καθεμιά χαράζει την δική του/της πορεία, η οποία πολλές φορές καθορίζει το ποιοι είμαστε από αρκετά μικρή ηλικία. Αυτό έγινε και στην περίπτωση του Αλέξη.

Η δικιά του ιστορία ξεκινά από την ηλικία των 11 με σπουδές κλασικής «Δεν ήμουν καλός σπουδαστής, αλλά αφιέρωνα αρκετό χρόνο στην εξερεύνηση μιας πιο ιδιαίτερης και προσωπικής αισθητικής πάνω στο όργανο και έχει σημασία αυτό, γιατί κάποια επαναλαμβανόμενα αρπίσματα και κάποιοι αλληλοσυμπληρωματικοί δακτυλισμοί σαν τεχνική στην κιθάρα δημιούργησαν κάποιες φόρμες τις οποίες εφαρμόζω στην σύνθεση μέχρι και σήμερα. Όταν λοιπόν αυτές οι κιθαριστικές λούπες ενώθηκαν με τον λόγο, ο οποίος λόγος δεν έλειπε ποτέ, δημιουργήθηκε η “Αποσυμπίεση” που αποτελεί την πρώτη καταγραφή κομματιών που έκανα ποτέ. Αυτή η δουλειά ακόμη και σήμερα είναι αντιφατική μιας και είχε αγνωσία και ταυτόχρονα γνώση μέσα της, αλλά το βασικότερο είναι ότι κατάφερα να καταγράψω απόλυτα την ύπαρξη μου μέχρι εκείνο το χωροχρονικό σημείο, μέσα σε δώδεκα κομμάτια, κάτι το οποίο δημιούργησε ένα ισχυρό σημείο αναφοράς για την μετέπειτα εξέλιξη.

Με την ‘Αποσυμπίεση’ μυήθηκα στον κόσμο της ηχογράφησης και από εκεί ξεκινάει μία νέα περίοδος, δημιουργώντας το δικό μου προσωπικό στούντιο και ταυτόχρονα με την ανακάλυψη καινούργιων ορίων στην ηχητική διαμόρφωση, διάβασμα επ’ αυτού και συνθέσεις πάνω σε φυσικά όργανα με κάποιες προσμίξεις synth ήχων, που σταδιακά έμπαιναν ολοένα και περισσότερο στην διαδικασία.”

Βλέποντας τον Αλέξη απέναντι μου να μιλάει με τόσο πάθος για κάτι που αγαπά με όλο του το είναι, δεν μπορούσα παρά να μάθω περισσότερα για τα επόμενα βήματα και την οπτική του πάνω στο θέμα. 

Stargaze community- Ένα πολυσυμμετοχικό σχήμα με πολλαπλές εκφάνσεις, μια κοινότητα καλλιτεχνών

Οι Stargaze Community δημιουργήθηκαν όταν στις αρχές του 2017 με τον συνεργάτη μου Χρήστο Φώτη, φτιάξαμε το πρώτο μας κομμάτι με μια πιο ηλεκτρονική προσέγγιση, το ‘Welcome to Venus’ . Και οι δύο τότε προερχόμενοι από διαφορετικές μουσικές καταβολές και έχοντας τελείως διαφορετικό ύφος, αποφασίσαμε να δοκιμάσουμε να κάνουμε κάτι το οποίο θα έχει μεν ηλεκτρονικούς ήχους αλλά ταυτόχρονα και την δομή τραγουδιού και όταν συνειδητοποίησαμε ότι το παραχθέν αυτό κράμα μας αρέσει, συνεχίσαμε την συνταγή και στα υπόλοιπα κομμάτια. Έτσι, ηχογραφήσαμε ολόκληρο το ‘De Profundis’ το οποίο είναι ένας consept δίσκος 6 πράξεων, και τα κομμάτια αυτού φτιάχτηκαν με σκοπό να κινηματογραφηθούν και να αποτελούν μια ιστορία. 

Είναι η πρώτη φορά που μπαίνει η εικόνα στην διαδικασία, αλλά πραγματικά στο ‘De Profundis’ ο λόγος, η μουσική και η εικόνα εξυπηρετούν ισόποσα την ίδια ιδέα, χωρίς να μπορεί κάποιο από τα τρία να παραλειφθεί. Η καταγραφή πλέον και εικόνας δημιούργησε έναν ακόμη κύκλο μελέτης, γιατί αναλάβαμε εξολοκλήρου την σκηνοθεσία και το post production, όλα αυτά φυσικά σε συνεργασία με τον Πέτρο Πέτρου, έναν εξαιρετικό επαγγελματία και καλό φίλο, που ανέλαβε την κινηματογράφηση και την φωτογραφία του εγχειρήματος.

Υπάρχει όμως και μια πτυχή στους Stargaze Community που είναι η πιο σημαντική, το ότι δεν αφορούσε από την αρχή σαν εγχείρημα μόνο εμάς. Είχε να κάνει μια κοινότητα ανθρώπων που μετέχουν σε αυτό, και όπου εκφράζονται καλλιτεχνικά αν και πολλοί από αυτούς δεν αυτοπροσδιορίζονται καν σαν καλλιτέχνες, με άλλους να έχουν χρόνια και εμπειρία στο δημιουργικό κομμάτι. Ηθοποιία, χορός, σχεδιασμός ρούχων και αντικειμένων, πρακτικά εφέ και make up, σκηνογραφία, ήταν μερικά μόνο από τα αντικειμένα που εισήγαγαν αυτοί οι άνθρωποι και όλα αυτά μέσα σε μία και μόνο δουλειά. Αυτή η πολυσυμμετοχικότητα με τις όποιες προεκτάσεις και διαφορετικές μορφές μπορεί να πάρει  στο μέλλον, είναι το πιο σημαντικό πρωτόλειο συστατικό των Stargaze σαν μορφή κοινότητας. Αυτή είναι λοιπόν η βασική επιδίωξη, ότι όλο αυτό δεν θα αφορά τους αρχικούς δημιουργούς του, αλλά θα αποτελεί ένα πεδίο δράσης και σύμπραξης στο οποίο θα διατίθενται τα όποια υπάρχοντα μέσα ώστε να επιτυγχάνεται η δημιουργική έκφραση και παράλληλα θα ενωποιεί διαφορετικά στυλ με σκοπό την καλλιτεχνική εξέλιξη. Δεν είναι ένα πράγμα οι Stargaze Community, δεν έχουν ένα ύφος, δεν είναι ένα είδος.

Φωτογραφία: Πέτρος Πέτρου

Οι δυσκολίες της αυτοπαραγωγής

Οι δυσκολίες μέσα στην συνθήκη της αυτοπαραγωγής είναι πάντοτε δύο ειδών, είτε οικονομικές, είτε συνεργατικές. Τις οικονομικές δυσκολίες θα τις αφήσω λίγο στην άκρη ως ελάσσων πρόβλημα, διότι η δημιουργική διάθεση είχε ανέκαθεν την δυνατότητα να βρίσκει τον τρόπο να διασπά τους τοίχους που έβρισκε μπροστά της. Με αρκετό προσωπικό κόπο και καθημερινές εργασίες ουσιαστικά αυτοχρηματοδοτήθηκε το εγχείρημα στην ολότητά του.

Στο επίπεδο των συνεργασιών, οι άνθρωποι είναι πάρα πολύ καταβεβλημένοι από την καθημερινότητά τους και ο καθένας τους αντιμετωπίζει τα δικά του προβλήματα. Επομένως, πρέπει να λειτουργείς εμπνευστικά γι αυτούς ώστε να μπορέσουν να ελευθερωθούν και να εκφραστούν πάνω σε μία τέτοια δουλειά και να υπάρξει γόνιμη αλληλεπίδραση. Στην δικιά μας περίπτωση, νιώθω πάρα πολύ τυχερός και ευγνώμων για τις συνεργασίες που είχαμε, αυτοί οι άνθρωποι ξεπέρασαν κατά πολύ ότι είχα φανταστεί. Παρόλα αυτά, πολλές φορές αυτό αποτυγχάνει και είναι πάρα πολύ σημαντικό να ξεπεραστεί, ειδικά σε μια αυτοπαραγωγή, η οποία απαιτεί ως εγχείρημα πολύ περισσότερη δουλειά και μεγαλύτερη συγκέντρωση για να καταφέρει να υλοποιηθεί. Πρέπει να υπάρχει μια κοινή πρόθεση και προσέγγιση απ’ όλους για να επιτευχθεί ο σκοπός.

Η βιομηχανία του σήμερα

Η βιομηχανία της τέχνης βίωσε μια μεγάλη αλλαγή με την ανάπτυξη του internet, την οποία και έσπευσε να ελέγξει, όσο μπορεί φυσικά, γιατί το internet έχει μια ξεκάθαρη δυναμική στην ανεξάρτητη έκφραση. Η βιομηχανία αυτή την στιγμή ουσιαστικά εκμεταλλεύεται την ενστικτώδη αντίδραση των ανθρώπων στην υπερπληροφόρηση, η οποία οδήγησε ολόκληρο τον πλανήτη σε μια κακή εκδοχή του μινιμαλισμού. Αυτή η εκδοχή βλέπουμε να πλασάρεται σε επίπεδο ουσίας και έκφρασης και ταυτόχρονα να συνοδεύεται με μια ακόμα πιο υπερτροφική εικόνα. Αυτό ως ένα σημείο έχει πλάκα, αλλά δεν γίνεται μέχρι και τα ‘00s η βιομηχανία να είχε ως ακρογωνιαίους λίθους ονόματα που είχαν μια ξεκάθαρη αισθητική πάνω στην Pop κουλτούρα και μια σημαντική τοποθέτηση σε αυτήν, και στον αντίποδα η σημερινή βιομηχανία να παράγει συνέχεια το ίδιο καρμπόν ως κυρίαρχη τάση. Ωστόσο, δεν είμαι άνθρωπος που καταφέρομαι του εμπορικού, το αντίθετο, το εμπορικό έχει κάποιο λόγο που είναι εμπορικό. Και επειδή υπάρχει αυτή η  θετική προαίρεση προς τα ‘’διαμαντάκια’’ της βιομηχανίας περιμένω περισσότερα απ’ αυτή, γιατί οι άνθρωποι που έχουν τα μέσα και το κεφάλαιο ώστε να μπορούν να πράττουν, τουλάχιστον ας εδραιώνουν την κυριαρχία τους φτιάχνοντας αριστουργήματα. 

Ανεξάρτητες παραγωγές 

Η ανεξάρτητη σκηνή έπαιζε ανέκαθεν σημαντικό ρόλο μέσα στο όλο καλλιτεχνικό γίγνεσθαι γιατί είχε το πλεονέκτημα του αιφνιδιασμού και του πειραματισμού σε αντίθεση με την βιομηχανία που κυμαίνεται σε μια συνθήκη εμπορίου, όπου στόχος είναι το κέρδος και ως επί το πλείστον με το μικρότερο ρίσκο. Όταν είσαι ανεξάρτητος δεν υπάρχουν ουσιαστικά ρίσκα και έχεις την ελευθερία να δοκιμάσεις καινούριες φόρμες, οι οποίες συνήθως καταλήγουν να διαμορφώνουν καινούρια ρεύματα, που μπορεί μετά να μεταπηδούν και στα στρώματα της βιομηχανίας. Ανέκαθεν, η εξέλιξη πυροδοτούνταν από τα μη αναμενόμενα. Το ευτύχημα είναι ότι πλέον στον κόσμο του διαδικτύου μπορούμε να βλέπουμε και να φτάνουμε σε αυτές τις ανεξάρτητες παραγωγές, οι οποίες και σε εγχώριο επίπεδο και σε διεθνές είναι άπειρες και η δυναμική τους πολύ σημαντική. Ωστόσο, παρατηρώ σαν τάση ότι ενώ υπάρχει ειλικρίνεια και διαφαίνεται η ικανότητα που έχουν οι ανεξάρτητοι καλλιτέχνες του σήμερα λείπει συχνά το στοιχείο του επαγγελματισμού, όπου ο επαγγελματισμός είναι συνδυασμός γνώσης και εμμονής πάνω στην τέχνη που παράγεις. 

Ως προς την γνώση,  θα πρέπει να γνωρίζεις πολύ καλά τι είναι αυτό που δημιουργείς και φυσικά τα μέσα και τα εργαλεία που χρησιμοποιείς για να το πετύχεις. Όσον αφορά την εμμονή, ειδικά ένας νέος και ανεξάρτητος καλλιτέχνης θα πρέπει να επιδεικνύει πολύ αυστηρή επιμέλεια πάνω στο δημιούργημά του, γιατί θα πρέπει να ανταγωνιστεί ένα παγκόσμιο καθεστώς με αψεγάδιαστες παραγωγές. Η αυστηρή επιμέλεια βέβαια, για έναν νέο δημιουργό, ο οποίος συνήθως τα κάνει και τα τροφοδοτεί όλα μόνος του οδηγεί πολλές φορές σε μια μορφή εμμονής. Δεν το λέω για κακό, ίσα ίσα το θεωρώ πάρα πολύ δημιουργικό σαν διαδικασία να είναι εμμονικός κάποιος με την δουλειά του. Νομίζω ότι είναι ο μόνος τρόπος για να έχεις κάποιες αξιώσεις στον σημερινό κόσμο. 

Φωτογραφία: Πέτρος Πέτρου

Η ουσία της αυτοπαραγωγής 

Στην αυτοπαραγωγή δεν έχεις περιορισμούς και το βασικότερο είναι ότι δεν είσαι υποχρεωμένος στην πραγματικότητα να κάνεις τίποτα, ότι κάνεις προέρχεται από την θέλησή σου να το κάνεις. Φυσικά θα είσαι αυτός που θα τρέχει για το παραμικρό, αυτός που θα στήνει τα πάντα, μέχρι και αυτός που θα διορθώνει στο post production ότι πήγε λάθος σε ένα γύρισμα ή μια ηχογράφηση, αλλά κατά βάση θα είσαι αυτός που θα ακούσει την καλύτερη ή την χειρότερη κριτική στο τέλος γι’ αυτό που έχεις κάνει. Όλες αυτές οι ευθύνες, οι οποίες μπορούν να μετατραπούν και σε εφιάλτη για σένα τον ίδιο, επί της ουσίας, στο τέλος είναι το σημαντικότερο κομμάτι στην έκφρασή σου. Παρατηρείς τα λάθη μετά το πέρας της διαδικασίας και χαίρεσαι που τα έκανες εσύ και έμαθες μέσα απ’ αυτά, εξελίχθηκες σαν οντότητα και σαν καλλιτέχνης. Όταν κάτι το έχεις κάνει μόνος σου από την αρχή μέχρι το τέλος, χαίρεσαι με όλο το δημιούργημα. 

Τέχνη και πολιτική 

Η τέχνη είναι η πιο άμεση μορφή πολιτικής. Από την στιγμή που οι πράξεις των ανθρώπων καθορίζονται από τα ένστικτά τους και την φιλοσοφία τους, η τέχνη δεν μπορεί παρά να αποτελεί πολιτική γιατί επηρεάζει άμεσα και τα δύο. Μέσα στη συνθήκη της δημιουργίας ένας άνθρωπος απελευθερώνει και εκφράζει όλες τις μύχιες σκέψεις, τάσεις και παρορμήσεις του, ενσωματώνοντας τες έτσι σε ένα συνολικό πλαίσιο, ένα πλαίσιο διαρκούς αλληλεπίδρασης με την πραγματικότητα και την κοινωνία.

Επιπλέον, ένας καλλιτέχνης καταφέρνει να βρει υπαρξιακή ταυτότητα μέσα από την τέχνη του, το οποίο σε οδηγεί σε μια μορφή προσωπικής ολοκλήρωσης, το να βρεις δηλαδή ποιος είσαι και ταυτόχρονα να διαμορφώνεις την φιλοσοφία σου και την αισθητική που έχεις στα πράγματα, με αυτές τις έννοιες να καθορίζουν τον τρόπο με τον οποίο εσύ δρας στο κοινωνικό πλαίσιο, τι θεωρείς σωστό και τι όχι.

Το μέλλον των Stargaze community

Αρχικά θα ολοκληρωθεί το De Profundis μέσα στους επόμενους μήνες, σαν project και έπειτα οι προοπτικές είναι πολλές, αλλά δεν θα ήθελα να τις αποκαλύψω, διότι η εμπειρία μου μέχρι τώρα έχει δείξει ότι συμβαίνουν πολλά απρόβλεπτα πράγματα τα οποία συνέχεια εμπλουτίζουν τα σχέδιά σου και τα εμπλουτίζουν με τελείως δραματικό και εντυπωσιακό τρόπο. Επομένως, οποιαδήποτε πρόβλεψη ίσως να είναι φτωχή για το άμεσο μέλλον. Το σίγουρο είναι ότι θα συνεχιστεί με την ίδια επιμέλεια και την ίδια αισθητική το ότι έχουμε δημιουργήσει μέχρι σήμερα και υπάρχει τεράστια διάθεση γι αυτό. 

 

Περισσότερα για τους Stargaze Community μπορείτε να βρείτε στο facebook , instagram & youtube.

Total
0
Shares
Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *