Βασίλης Παπακωνσταντίνου: Όλα παίζονται

Εκτός από τα νέα του τραγούδια, σε στίχους Οδυσσέα Ιωάννου και σε μουσική του ίδιου, θα παρουσιάσει και κάτι διαφορετικό επί σκηνής φέτος, πιο εσωτερικευμένο, «για να έρθουμε πιο κοντά στους ποιητές», όπως λέει και ο ίδιος.

Εκτός από τα νέα του τραγούδια, σε στίχους Οδυσσέα Ιωάννου και σε μουσική του ίδιου, θα παρουσιάσει και κάτι διαφορετικό επί σκηνής φέτος, πιο εσωτερικευμένο, «για να έρθουμε πιο κοντά στους ποιητές», όπως λέει και ο ίδιος.

Συνέντευξη στον Κώστα Γιάντσιο

Για ποια πράγματα το “παιχνίδι παίζεται”;

Το παιχνίδι παίζεται με την έννοια της ελπίδας. Αν πιστέψουμε ότι το παιχνίδι χάθηκε, δεν έχουμε λόγο να αγωνιστούμε. Θα πρέπει επιτέλους να πάρουμε ενεργή θέση και να μην αφήσουμε να περάσει το δικό τους. Εδώ υπάρχει ένας αγώνας, μια σημερινή ταξική πάλη. Είναι μία κλίκα, μια πολύ καλά οργανωμένη και παγκοσμιοποιημένη χούντα του χρήματος απέναντι στους πολίτες όλης της υφηλίες. Ο πόλεμος αυτός μοιάζει να είναι αναίμακτος αλλά είναι χειρότερος και πολλές φορές αιματηρός. Βλέπουμε μια απομύζηση των πολιτών και έναν διασυρμό της ανθρώπινης προσωπικότητας, της υπόστασης. Πέρα από αυτό είναι και τα συναισθήματα. Όλη αυτή η διάχυτη κατάθλιψη στα μάτια των πολιτών, δεν ξέρω αν θεραπεύεται με χάπια.

Με τον Οδυσσέα Ιωάννου έχετε ξανασυνεργαστεί και έχετε κάνει εξαιρετικά τραγούδια. Πως αποφασίσατε να αναλάβετε εξ ολοκλήρου τη σύνθεση;

Αυτό ξεκίνησε από πέρυσι, από τον προηγούμενο δίσκο, το “Ουράνια Τόξα Κυνηγώ”. Εκεί ο Άλκης Αλκαίος μου ζήτησε να βάλω εγώ τη μουσική σε όλα τα κομμάτια, όπως είχαμε παλιά με τα “Χρόνια Πολλά”, τη “Βικτώρια”, το “Να γράφεις, να τηλεφωνείς”, που είναι σε δικούς του στίχους. Προσηλώθηκα σ’ αυτό και βγήκαν οι μελωδίες, η μία μετά την άλλη. Ο δίσκος αυτός ήταν το διαβατήριο και το ίδιο συνέβη τώρα και με τον Οδυσσέα.

Στο δίσκο αυτό υπάρχουν και δύο ζεϊμπέκικα, το ένα είναι ντουέτο με τον Δημήτρη Μητροπάνο. Οι ροκάδες έχετε τιμήσει το είδος με πολύ ωραία τραγούδια. Υπάρχει εξήγηση;

Από τη στιγμή που είσαι ειλικρινής, δεν έχεις παρωπίδες και δε βρίσκεσαι στο χώρο επειδή πρέπει ή για κάποιους άλλους λόγους, τότε είσαι ελεύθερος και πετάς παντού, στις μνήμες σου, σε ό,τι έχεις αγαπήσει, σε ό,τι θαυμάζεις. Κι εγώ έχω μέσα μου, δίπλα-δίπλα, τους Beatles με τον Βαμβακάρη.

Η ένταση που βγαίνει στις ανοιχτές συναυλίες, πόσο εύκολο είναι να “κλειστεί” σ’ έναν χειμερινό χώρο; Πως θα είναι οι φετινές σας παραστάσεις;

Ένας τίτλος που ταιριάζει καλύτερα είναι “κραυγές και ψίθυροι” γιατί πολλές φορές οι ψίθυροι είναι πιο ισχυροί κι από κραυγές. Θα έχουμε τέσσερα άτομα που θα παίζουν ακουστικά όργανα, για να διεισδύσουμε πιο πολύ στα περιβόλια των ποιητών. Είναι αλλιώς στο γήπεδο με τα πολλά watt και τον ηλεκτρικό ήχο. Στους κλειστούς χώρους είναι ευκαιρία να επικοινωνήσουμε περισσότερο.

Επομένως, όσοι έρθουν στις παραστάσεις, θα παρακολουθήσουν μια άλλη πλευρά σας επί σκηνής;

Ναι, είναι κάτι τελείως διαφορετικό.

Συμμετέχετε συχνά σε παραγωγές νέων δημιουργών. Ποια είναι τα κοινά σημεία;

Η ειλικρίνεια είναι εκείνη που ενώνει, όπως και η αυθεντικότητα. Δεν έμπλεξα ποτέ με κάτι μη αυθεντικό. Μέσα από την εμπειρία μου μπορώ να αντιλαμβάνομαι από την πρώτη στιγμή αν υπάρχουν ή όχι αυτά τα στοιχεία.

Όλοι μιλάνε με καλά λόγια για τους νεότερους. Ξέρετε τα γνωστά περί “ελπίδας του τόπου”. Θα ήθελα να κάνουμε μια αντιστροφή: τι δε σας αρέσει στα νέα παιδια;

Υπάρχουν και πολλά απολωλότα πρόβατα. Δε μου αρέσει ένας αρνητικός μιμητισμός. Για παράδειγμα, βλέπεις στη rap μουσική. Μπορεί να υπάρχουν καλοί στίχοι που έχουν θέση, άποψη και αισθητική αλλά είναι παντελής η έλλειψη μελωδίας. Είναι μια απαγγελία με υπόκρουση. Όπως διαχωρίζω την pop των Beatles, από τη σημερινή pop. Όταν λέμε Lady Gaga μάλλον λέμε “λέιντι γκαγκά”.

Σ’ αυτόν τον τόπο από κρίσεις άλλο τίποτε. Η σημερινή έχει διαφορετικά χαρακτηριστικά;

Στην αρχή νόμιζα όταν ήρθε το “Big Brother” στην Ελλάδα ότι θα τρώγανε τα μούτρα τους και δε θα το έβλεπε κανένας. Γελάστηκα πολύ και με πλήγωσε αυτό. Εφόσον πέρασε κάτι τέτοιο, μπορεί να πιστέψει κανείς ότι θα προετοιμάσει τους Νεοέλληνες να δεχθούν τα πάντα.

Πρόσφατα ακούσαμε ότι αν οι Έλληνες αντέξουν αυτήν την πίεση θα είναι το μοντέλο και για παρόμοιες περιπτώσεις. Ανησυχητικό αυτό;

Σαφώς. Πιστεύω ότι μόνο οι παγκοσμιοποιημένοι αγώνες μπορούν να ανατρέψουν τα πράγματα.

Σε τι συνεχίζετε να ελπίζετε;

Συνεχίζω να ελπίζω στα ζωντανά μάτια των παιδιών. Ακόμη και στην απελπισία μπορεί να κρύβουν έκρηξη. Είμαι αισιόδοξος αν και ο κόσμος αυτός είναι φτιαγμένος χωρίς πνεύμα, στόχο, ανθρωπιά, συναίσθημα, όπου το μόνο πρόβλημα είναι στέγη και τροφή, που και αυτή σε πολλές χώρες δεν είναι αυτονόητη.

Όταν έχετε μια πρόσφατη δισκογραφική δουλειά, ποιο είναι το ζητούμενο για εσάς μέχρι να έλθει πάλι η αναζήτηση νέων τραγουδιών;

Παρ’ όλο που έχω κάνει 33 δίσκους και έχω ηχογραφήσει περίπου 750 τραγούδια, βλέπεις ότι κάτι γίνεται και σε σπρώχνει παρακάτω. Μια κάθαρση των προηγούμενων. Θέλεις να ξαναγεμίσεις με νέο υλικό.
 

Total
0
Shares
Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *