Dealing with professors ή πώς να τα βγάλεις πέρα με τον Καθηγητή σου

Μια μορφή σχέσης που έχει να διαχειριστεί κανείς περνώντας στο πανεπιστήμιο είναι και η σχέση με τους καθηγητές. Αναλογιζόμενη τι συμβουλές θα έπρεπε να σου δώσω σχετικά, διαπίστωσα ότι μάλλον –έκπληξη! – δεν υπάρχουν χρυσές συνταγές ή απόλυτοι κανόνες. Οι ανθρώπινες σχέσεις δε λειτουργούν όπως τα μαθηματικά, είναι σε μεγάλο βαθμό απρόβλεπτες και φυσικά ρυθμίζονται και από τις δύο πλευρές που συμμετέχουν. Έτσι και η στάση σου απέναντι στους καθηγητές σου είναι λογικό και αναμενόμενο να εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό και από τη δική τους στάση και συμπεριφορά.

Γράφει η Χαρά Κωνσταντή

 

Η πραγματικότητα

Το αν θα τρέφεις ειλικρινή σεβασμό ή θα θαυμάζεις κάποιον καθηγητή σου για το πνεύμα, το ήθος, τις γνώσεις και τις αντιλήψεις του , απορρέει και δεν απαιτείται. Όπως και το αν σε κάνει να θέλεις να δοκιμάσεις πάνω του τα καινούρια σου γάντια του kick – boxing – μάλλον και αυτό το έχει «κερδίσει» με την αξία του. Κάθε περίπτωση είναι ξεχωριστή – υπάρχουν καθηγητές που σου εκπέμπουν ότι πραγματικά «κατέχουν» το αντικείμενο και παράλληλα είναι προσγειωμένοι και προσιτοί , άλλοι, που όταν χτυπήσεις την πόρτα του γραφείου τους, αφού περάσεις δίπλα από μια σειρά «παρκαρισμένα καλάμια» , θα τους δεις να κάθονται πίσω από ένα ογκώδες τραπέζι και να σου φυσάνε τον καπνό του πούρου τους στη μούρη (το τελευταίο βασισμένο σε αληθινά γεγονότα) και φυσικά όλα τα ενδιάμεσα στάδια και παραλλαγές.

Τι μπορείς να κάνεις

Δε μπορείς να αλλάξεις το πώς συμπεριφέρονται, μπορείς όμως να ρυθμίσεις ΕΣΥ τη δική σου στάση. Παρακάτω σου δίνω μερικές ιδέες:

Α) Άσε πίσω τη «νοοτροπία του μαθητή»

…και μην «κομπλάρεις» να στηρίξεις τη θέση σου ενώπιον του καθηγητή σου. Ιδιαίτερα οι πρωτοετείς, που δεν έχουν αποκτήσει ακόμα την κατάλληλη πείρα, ενδέχεται να έχουν στάση που θυμίζει μαθητή που πηγαίνει στο γραφείο του Γυμνασιάρχη (πολλοί από εμάς τα κάναμε κι αυτά, no worries!). Το να εκφράζεσαι χωρίς φόβο, αλλά σταθερά και τεκμηριωμένα, δείχνει ωριμότητα, σιγουριά και σίγουρα κάποιο επίπεδο. Ακόμη κι αν ο συνομιλητής σου δε συμφωνεί, θα σου αναγνωρίσει τουλάχιστον το ότι έχεις το θάρρος της γνώμης σου και ξέρεις να μιλάς με επιχειρήματα . Μάθε τα δικαιώματά σου ως φοιτητής, μη φοβάσαι και μη διστάζεις να διεκδικείς.

Β) «Με το γάντι» (και όχι με τα γάντια του μποξ)

‘Η ή «τέχνη» της διακριτικότητας. Θυμήσου τη φράση «δεν είναι τι λες, αλλά πώς το λες». Το να εκφράζεσαι σταθερά δε σημαίνει να απαιτείς, να τσακώνεσαι και να προσβάλλεις. Με τις κατάλληλες λέξεις μπορείς να μεταφέρεις το μήνυμα σου πολύ πιο ήπια και αποτελεσματικά, χωρίς να αλλάξει το βασικό περιεχόμενο.

Γ) Μάθε πότε πρέπει να οπισθοχωρείς.

Στην περίπτωση του ιδιότροπου, που δεν παίρνει από λόγια καθηγητή. Πες ότι έχεις εκφράσει ευγενικά και ξεκάθαρα τη θέση σου, πολλοί δεν είναι διατεθειμένοι να καταλάβουν καν τι θέλεις να τους πεις. Από το να αρχίσετε να τρώγεστε σαν τα σκυλιά, είναι προτιμότερο  να κάνεις «ένα βήμα πίσω» (αυτός αποκλείεται να το κάνει, από εγωισμό, ξεροκεφαλιά, για να μην «του πάρουν τον αέρα» οι φοιτητές ..μπλα μπλα μπλα…). Αν εκείνος αρχίσει να «χτυπιέται» και να χάνει την ψυχραιμία και μαζί την αξιοπρέπεια του μπροστά σε ένα γεμάτο αμφιθέατρο είναι δικό του θέμα. Ούτως ή άλλως, you made your point -και «αποχώρησες» (εγκαίρως) «κύριος»/ «κυρία»…

Δ) Διαφύλαξε τη δική σου αξιοπρέπεια!

Θεωρώ ότι είναι κάτι που αξίζει να διαφυλάξεις. Δε σου προτείνω λοιπόν το «μεθοδευμένο καλόπιασμα» (νομίζω και «γλείψιμο» το λένε). Έχω ακούσει για φοιτητές που κουβαλάνε για λογαριασμό του καθηγητή τα ψώνια του supermarket (σακούλες με πορτοκάλια πρέπει να ήτανε, συγκεκριμένα) για ένα βαθμό παραπάνω σε μια εργασία (αληθινό περιστατικό!). Επίσης, δε σου προτείνω την υπερβολική ευγένεια και υποχωρητικότητα, στην περίπτωση που ο καθηγητής σε θίξει ή σε προσβάλει με οποιοδήποτε τρόπο.

Συμπέρασμα (ΤΟ)

Κλείνοντας, παρόλο που θέλω να αποφεύγω τα κλισέ, νομίζω ότι έχει σημασία να λειτουργείς όπως ΕΣΥ αισθάνεσαι άνετα. Το πώς κανείς μιλά ή συμπεριφέρεται είναι θέμα χαρακτήρα, ανατροφής, εμπειριών, επιδιώξεων, στάσης ζωής γενικότερα. Κάνε τις επιλογές σου και μη φοβάσαι να τις υποστηρίξεις.

Be what you want to be – και επιστέψουμε, θα εκτιμηθεί!


Χαρά Κωνσταντή.Απόφοιτος του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης. Γεννήθηκα, μεγάλωσα και σπούδασα στα βροχερά Γιάννενα, όπου εδώ και 22 χρόνια μοιράζομαι ιδέες, συμβουλές και όνειρα με συγγενείς και φίλους . Ανακαλύπτοντας ένα παλιό ημερολόγιο – και ταυτόχρονα ένα ξεχασμένο πάθος μου- αποφάσισα να κυκλοφορώ πλέον τις απόψεις μου γραπτά και δημόσια. Προς προβληματισμό, συμπαράσταση, βοήθεια, παρακίνηση… Για να προσθέσω τη δική μου αισιόδοξη και καλλιτεχνική πινελιά σε ό,τι συμβαίνει γύρω και μας αφορά. Γιατί μια ιδέα «ανθίζει» όταν την επικοινωνείς και το «καλό» γίνεται «καλύτερο» όταν το μοιράζεσαι. Διάβασε τα άρθρα μου εδώ

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *