Δεν αποφασίζεις εσύ

Γράφει η Χριστίνα Ντεχόλα 

Να κάτι που έμαθα με μπόλικο κόπο, να σέβομαι τις επιλογές των άλλων. Επιλογές που διέπουν τη ζωή τους, την όρεξη τους, την ιδιωτικότητα τους και τη σκέψη τους. Έτσι, αν παλιά θύμωνα που κάποιος δεν μου απαντούσε στο τηλέφωνο θεωρώντας ότι είναι υποχρεωμένος να απαντήσει στις κλήσεις μου, τώρα λέω στον εαυτό μου «Είναι δικαίωμα του». Παλιά αν εκνευριζόμουν που κάποιος δε με έβαζε προτεραιότητα στη ζωή του , τώρα λέω «Είναι επιλογή του οι προτεραιότητες του». Ακόμη , όταν κάποιος επέλεγε μια άλλη κοπέλα για να βάλει στο κρεβάτι του , παλιά στενοχωριόμουν σκεπτόμενη ότι μάλλον ήμουν λίγη, ή βαρετή, ή λιγότερο όμορφη. Τώρα λέω «είναι απόφαση του ποιους θέλει δίπλα του, δεν έχει να κάνει με μένα»

Έτσι , όσο δύσκολο κι αν είναι να το χωνέψεις καμιά φορά, δεν αποφασίζεις εσύ το ποιόν του άλλου, παρά μόνο το αποδέχεσαι. Επίσης όμως δεν αποφασίζει και ο άλλος το δικό σου ποιόν.  Είσαι τόσο ελεύθερη να αποφασίσεις για τον εαυτό σου τι θα κάνεις, τι θα σκεφτείς, τι θα νιώθεις, ποιου το σακάκι θα φοράς τα ξημερώματα του Σαββάτου και με ποιόν θα ξοδεύεις το βράδυ της κατά τ’άλλα αδιάφορης Τρίτης σου, ενώ στη συμπρωτεύουσα ρίχνει ψιλόβροχο πάνω σε λιπαρούς δρόμους.

Μπορείς. Μπορείς να τον γουστάρεις μέχρι το κόκκαλο. Μπορείς να δοκιμάζεις κραγιόν με τις ώρες στον καθρέφτη του μπάνιου μέχρι να τον δεις. Μπορείς αν θες να τον σκεφτείς μόνο σαν άντρα. Μπορείς να τον δεις σα μικρό αγόρι, σαν άνθρωπο. Μπορείς να τον βλέπεις στα πρόσωπα των ροκ σταρ και στις ασπρόμαυρες ταινίες του παλιού ευρωπαϊκού κινηματογράφου. Μπορείς να αφήσεις λίγο από τον εαυτό σου μέσα σε μια αγκαλιά που κράτησε μέχρι το πρωί. Μπορείς να βγάλεις αεροπορικό και να πας να τον βρεις. Μπορείς να νιώσεις τοσοδούλικο κοριτσάκι καθώς σου χαϊδεύει τα μαλλιά.Ναι…

Μπορείς να δεις στο όνειρο σου ότι του δίνεις μπουνιά στο στομάχι. Ότι του πετάς το τηγάνι στο κεφάλι. Ακόμη ότι τον στριμώχνεις σε κάποια γωνία σκοτεινή. Μπορείς να εξαφανιστείς. Μπορείς να τον στολίσεις καλύτερα κι από δέντρο τα Χριστούγεννα. Μπορείς να τον θες για μια νύχτα, για πολλές νύχτες. Ή μπορεί να μη τον θέλησες ούτε στιγμή , από την πρώτη στιγμή, ή να ήθελες να ήσουν βόμβα μαζικής καταστροφής που θα εκραγεί πάνω του και το ωστικό κύμα θα απλώνονταν σε μέλλον, παρόν και παρελθόν. Μπορείς ακόμη να του πεις « Το πώς θα σε γουστάρω, δεν το αποφασίζεις εσύ»

Να κάτι που έμαθα με λιγότερο κόπο. Οι μόνες επιλογές που έχουμε να κάνουμε καθημερινά είναι οι εξής: Επιλέγουμε που θα είμαστε και επιλέγουμε τι θα κάνουμε εκεί που είμαστε. Δεν επιλέγουμε που θα είναι κάποιος άλλος, και τι θα κάνει εκεί που είναι.

 


Είμαι η Χριστίνα. Σπούδασα στη Σχολή Θετικών επιστημών του Αριστοτελείου. Μου αρέσει να γράφω άρθρα, ιστορίες, αληθινές ή και όχι. Γράφω για τους ανθρώπους. Για εκείνα που θέλουν και δεν τολμούν. Για αυτά που τόλμησαν και δε μετάνιωσαν. Για όσα σκέφτονται μα δεν ξεστομίζουν. … Η γιαγιά μου έλεγε : «Αν δεν κάνεις αυτό που αγαπάς , τουλάχιστον αγάπα αυτό που κάνεις… και σίγουρα αγαπώ να μοιράζομαι τη σκέψη μου μαζί σου, μέσα απ’ τα άρθρα μου.

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *