Enough is enough, χωρίζω!

Ακόμα κι αν τα πράγματα δεν πάνε πολύ καλά δεν είσαι σίγουρη αν πρέπει να χωρίσεις. Μια λες είναι οριστικό και την επόμενη στιγμή λες ότι μια τελευταία ευκαιρία του αξίζει, τόσα ζήσατε μαζί. Μάθε τώρα πότε πρέπει να πεις enough is enough και να τον στείλεις στη μαμάκα του!

Αχαριστία
Και τι δεν κάνεις για πάρτη του; Απαρνιέσαι τις φίλες σου, του μαγειρεύεις, του δανείζεις χρήματα τώρα που ξόδεψε όλα τα δικά του για να τα πιει με τον κολλητό του. Του παίρνεις δώρα, του κατεβάζεις παλιά θέματα, του κάνεις εκπλήξεις, σκαρφαλώνεις στο έβερεστ να του φέρεις χιονόμπαλα τον Ιούνιο,  κι αυτός; Τι έκανε για σένα τελευταία φίλη μου; Μήπως τίποτα; Περιμένεις πώς και πώς το παραμικρό από αυτόν και αυτός συνεχώς βαριέται, έχει τάχα υποχρεώσεις και υπόσχεται πράγματα που ξέρεις ότι δεν θα συμβούν πότε; Στη μαμά του.

Μας τα παν κι άλλοι
Ένα καλό σημάδι για να καταλάβεις ότι ήρθε η ώρα να φύγεις από κοντά του είναι όταν όλος ο περίγυρός σου, σου φωνάζει να λογικευτείς και να δεις τι αξίζεις πραγματικά. Όταν η μαμά σου λέει με παράπονο: «Κοριτσάκι μου έχει και καλύτερα παιδιά…», όταν η αδερφή σου μαθαίνει ότι ακόμα του μιλάς και σε απειλεί πως την επόμενη φορά που θα υποκύψεις θα σε διαγράψει από αδερφή της (όχι μόνο στο facebook) είναι καιρός να αναθεωρήσεις. Στη μαμά του λοιπόν.

Σε πήρε ο κατήφορος
Κρατάμε μια σχέση όταν ο άνθρωπός μας είναι ικανός να μας εμπνέει, να μας κάνει να βελτιωθούμε και να προοδεύσουμε. Αν η σχέση σου δε θυμίζει τίποτε από αυτά και το αγόρι σου έχει καταφέρει να σε σύρει στην απραγία, την αυτολύπηση και την αποτυχία μάλλον πρέπει να τον αφήσεις εκεί και να κάνεις στροφή 180 μοιρών. Θα πρέπει να σκαρφαλώσεις εκεί  που ήσουν πριν σε παρασύρει και να φτάσεις ακόμη ψηλότερα. Άλλη μια φορά μάντεψε… στη μαμά του!

Ζήλεια ζήλεια

Και για το τέλος άφησα το καλύτερο. Εσύ που ορκιζόσουν ότι δε θα άφηνες κάποιον να ορίσει τη ζωή σου, ναι εσύ το ανήσυχο πνεύμα βρίσκεσαι εγκλωβισμένη στα δίχτυα της αντρικής του ζήλειας. Τι θα φας, που θα πιεις καφεδάκι, τι θα φοράς, ποιον θα χαιρετήσεις, ποιος θα σου μιλήσει, όλα περνάνε από το δικό του φακό και αναλύονται. Ας σοβαρευτούμε. Αυτό είναι μια παράνοια και εσύ μόνο θα το σταματήσεις γιατί αυτοί οι άνθρωποι δεν αλλάζουν. Αν θέλει ζήλειες ας πάει να γκρινιάξει … στη μαμά του!

της Χριστίνας Ντεχόλα


Είμαι η Χριστίνα. Σπούδασα στη Σχολή Θετικών επιστημών του Αριστοτελείου. Μου αρέσει να γράφω άρθρα, ιστορίες, αληθινές ή και όχι. Γράφω για τους ανθρώπους. Για εκείνα που θέλουν και δεν τολμούν. Για αυτά που τόλμησαν και δε μετάνιωσαν. Για όσα σκέφτονται μα δεν ξεστομίζουν. … Η γιαγιά μου έλεγε : «Αν δεν κάνεις αυτό που αγαπάς , τουλάχιστον αγάπα αυτό που κάνεις… και σίγουρα αγαπώ να μοιράζομαι τη σκέψη μου μαζί σου, μέσα απ’ τα άρθρα μου.

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *