Eurovision 2016 | Και να θυμάσαι Ελλάδα… S.A.G.A.P.O!

 

Δεν κοιμήθηκα όλο το βράδυ.  Ούτε όταν κόπηκα πρώτη φορά σε μάθημα δεν πήρα τέτοια πίκρα… Αφού και τώρα που φέρνω στο μυαλό μου τη χθεσινή εμφάνιση της χώρας μας αναρωτιέμαι τι πήγε στραβά; Γιατί δεν προκριθήκαμε ρε φίλε; Δεν μας άξιζε μια θέση στον τελικό; Να πω την αλήθεια δεν ξέρω. Αν μας άξιζε, τι μας άξιζε, ποιες χώρες ήταν καλές, ποιες όχι. Και αυτό διότι δεν παρακολούθησα Eurovision χθες βράδυ.

Οι μόνες συμμετοχές που είδα ήταν η δικιά μας, της Κύπρου και  της Ρωσίας, επειδή λένε ότι πάει για πρωτιά η τελευταία. Ήθελα λοιπόν να έχω και τη δική μου προσωπική άποψη πάνω στο θέμα Ρωσία και την οποία θα μοιραστώ μαζί σας ευθύς αμέσως. Δεν με ενθουσίασε η αλήθεια είναι… Ο στίχος αδιάφορος (έχουμε ξανακούσει ίδιου τύπου τραγούδια και πολύ καλύτερα μάλιστα), η μουσική επίσης όχι κάτι ιδιαίτερο, ΑΛΛΑ η σκηνική παρουσία και ειδικότερα τα οπτικά εφέ ήταν φαντασμαγορικά. Να θυμάστε αυτό: Η εικόνα δίνει παραπάνω απ’ όσα οι λέξεις…

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι και η περσινή συμμετοχή της Σουηδίας με τα ευρηματικά εφέ που απογείωσαν το τραγούδι και το ανέβασαν στην κορυφή. Τουλάχιστον πέρυσι το τραγούδι ήταν πολύ καλύτερο και τα εφέ πιο εναλλακτικά, πιο ιδιαίτερα, είχαν ένα νόημα, μια ιστορία…


Βάζω τελεία στο θέμα της φετινής συμμετοχής της Ρωσίας αναφέροντας μόνο αυτό: Πολύς χαμός και όχι για κάποιον ιδιαίτερο λόγο.


 

Πάλι πίσω στα δικά μας και για να μη σας τα πολυλογώ, η Ευρώπη χθες μας έριξε ακυράκι και εμένα με τρώει η απορία, αυτό το ανεξήγητο ΓΙΑΤΙ; Γιατί δεν προκριθήκαμε; Μήπως γιατί η εμφάνισή μας υστερούσε σε ευρηματικότητα;  Μήπως γιατί τα οικονομικά μας πάνε από το κακό στο χειρότερο και το μόνο που μας έλειπε ήταν η Eurovision και γι’ αυτό δεν μπορούσαμε να στηρίξουμε όπως έπρεπε τη φετινή συμμετοχή όποια κι αν ήταν αυτή; Μήπως τελικά δεν έπρεπε να αφήσουμε το γάμο να πάμε για πουρνάρια; Γιατί η νύφη – και η τύχη – το έσκασε και έφυγε με τον κουμπάρο τον Κύπριο… Εδώ να πω ένα μπράβο στην Κύπρο που προκρίθηκε και το άξιζε πιστεύω, διότι το τραγούδι ήταν πολύ καλό! Δεν ξέρω τι γνώμη έχετε, έμενα μου άρεσε πάντως… Χωρίς πλάκα, δεν λέω καλή η προσπάθεια των Argo, αλλά δεν χρειαζόταν να μπούμε στον κόπο να στείλουμε συμμετοχή φέτος.

https://www.youtube.com/watch?v=7mCtHy9WlzY

Δεν θα μας παρεξηγούσαν, άλλωστε και άλλες χώρες στο παρελθόν έχουν αρνηθεί να συμμετάσχουν στο διαγωνισμό λόγω οικονομικών προβλημάτων. Όμως όχι βέβαια… Να λείπει η Ελλάδα από τη Eurovision; Για κανένα λόγο. Ως γνωστόν “Όπου γάμος και χαρά η Βασίλω πρώτη…”. Ή μάλλον κάποιοι σκέφτηκαν “Ας γελάμε κι ας πηδάμε για να λεν’ πως δεν πεινάμε…”. Έτσι λοιπόν στείλαμε ένα ποντιακό hip hop τραγούδι που περιλάμβανε στο ρεφρέν κάτι από σύνθημα παράταξης… Για άκου το λίγο και πες αλήθεια δεν μοιάζει; Λες να έχω επηρεαστεί από τις φοιτητικές εκλογές που κοντοζυγώνουν και να μου φαίνεται ότι ακούω συνθήματα; Να κλείσω ραντεβού στον ψυχαναλυτή ή το ακούς κι εσύ;

Γράφω, γράφω και απάντηση δεν έχω για το τι πήγε στραβά χθες βράδυ. Μάλλον ήταν ήδη στραβό το κλίμα, το ‘φαγε κι ο γάιδαρος.

Ας  πάρουμε τα πράγματα από την αρχή…

Η Λύρα και Το Βλέμμα του Λυράρη…

Την ποντιακή μας τη λύρα την είχαμε…

Ίσως να έφταιγε το βλέμμα του λυράρη… Ίσως έπρεπε να την παίξει πιο επιθετικά… Τη λύρα καλέ, πού πήγε το μυαλό σας; Απαπα…

Είχαμε στείλει ξανά λύρα άλλες δυο φορές, συγκεκριμένα το 2010 και το 2005! Όμως τότε ήταν διαφορετικά…

Δες εδώ πάθος, δες σκέρτσο και τίναγμα στο μαλλί…

Η αυτοσχέδια η λύρα είναι πιο πρωτότυπη, μοναδική… Σαν τα χειροποίητα κοσμήματα…

Το Νταούλι

Μιας και έπιασα τα όργανα τα μουσικά, θα ήθελα να αναφέρω και το θέμα του νταουλιού. Φέτος στείλαμε μόνο ένα νταούλι, ενώ το 2010 είχαμε στείλει τέσσερα τύμπανα. Άτιμη κρίση τι μας κάνεις… Οι Ευρωπαίοι θέλουν νταβαντούρι, τζερτζελέ, όχι αστεία.

Τι να σου κάνει μόνο του το ένα το νταούλι μου λες;

Δες εδώ… Κάθε τύμπανο και βεγγαλικό… Ανάσταση και Eurovision μαζί!

 

Το Styling

Kάθισα και σκέφτηκα και είδα… ότι το styling των κοριτσιών μου θύμισε κάτι από Έλενα Παπαρίζου το 2001… Ήτανε μία και ήταν δυο , μα της Παπαρίζου το βλέμμα πιο επιθετικό (δες αβυσσαλέο ντεκολτέ)…

 

Τα Ποντιακά μας φάγανε…

Ήτανε παλιά σαν μια συντροφιά και η μουσική τους άρεσε πολύ… 1977 ήταν θαρρώ όταν ο Πασχάλης και ο Ρόμπερτ μαζί με τη Μαριάννα και την Μπέσσυ έμαθαν στη Ευρώπη Σολφέζ, λαμβάνοντας την 3η θέση στον διαγωνισμό. Φαίνεται τα ποντιακά τους έκατσαν λιγάκι βαριά και δεν μπόρεσαν να τα αφομοιώσουν…

Σολφέζ

Ντο, Φα, Φα, Φα, Σολ, Φα, Μι κλπ.

Μικρές, εύκολες και κατανοητές νοτούλες…

Ποντιακά

πέραμ’ άψιμον= παίρνουμε φωτιά

βγάλω τα στύπα= βγάζω τα τουρσιά

η γιάγια μ’ γαβουρεύει χαψία= η γιαγιά μου ψήνει τους γαύρους

στ’ αεροπλάνο εσέβαμε με τ’ αχπαστόν= στο αεροπλάνο μπαίνουμε με τον χορό της νύφης

 

Τα σχόλια δικά σας…

 

Και θα κλείσω αυτό το μακρoσκελές άρθρο με το χορό… της νίκης!

Ο Χορός… της Νίκης

Οι σύγχρονες ποντιακού τύπου φιγούρες της χορογραφίας του Φωκά Ευαγγελινού το 2005 μας έδωσαν την πρωτιά…

Φέτος δεν υπήρχε ο τότε συγχρονισμός στο χορό! Μετά από 20 περίπου χρόνια στις σχολές χορού μπορώ να πω τη γνώμη μου νομίζω…

 

ΤΕΛΟΣ λοιπόν, ό,τι έγινε έγινε και του χρόνου ας σκεφτούμε καλύτερα τι θα πράξουμε… Το πάθημα να μας γίνει μάθημα! (Αν και δεν νομίζω…)

 

Total
0
Shares
Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *