Final Semester* 1×09 | Η φοιτητική ζωή, διδάσκει… πάλι!

Στο προηγούμενο Final Semester, σου μίλησα για το πρώτο μάθημα που σου διδάσκει η φοιτητική ζωή: την κατανόηση του εαυτού σου. Αυτό γίνεται μέσα από κάποιες καταστάσεις που ίσως συναντήσεις, την απομόνωση και την σκέψη γι’ αυτες. Επίσης σου εξομολογήθηκα, πότε και πως πέρασα τη δική μου περίοδο «κατανόησης». Οι αφορμές που θα σου προκαλέσουν τον προβληματισμός, μπορεί να είναι οτιδήποτε και επιστρέψουν ανά τακτά χρονικά διαστήματα… μέχρι να μάθεις!


Το δεύτερο μάθημα, είναι η αποδοχή. Όχι, δεν σου μιλάω για τα στάδια του χωρισμού… περίμενε! Θα σου εξηγήσω αμέσως τι εννοώ.

Έπειτα από την κατανόηση έρχεται η αποδοχή του εαυτού σου. Ποια είναι η διαφορά μεταξύ των δυο σταδίων; Στο πρώτο, αρχίζεις και καταλαβαίνεις το χαρακτήρα σου, τις δυνατότητες σου, πλάθεις το προσωπείο που θες να έχεις, κάνεις όνειρα. Ενώ από την άλλη, στο δεύτερο προσγειώνεσαι στην γη και γίνεσαι ρεαλιστής. Πλέον σκέφτεσαι τι μπορείς να κάνεις πραγματικά με βάση τις δυνατότητες σου, μέχρι που είσαι ικανός να φτάσεις.

Μέχρι χθες, πίστευες ότι ξέρεις καλά τον εαυτό σου, είχες δημιουργήσει ένα πλάνο στο μυαλό σου που νόμιζες ότι μπορείς να το πραγματοποιήσεις ακριβώς όπως το σκεφτόσουν. Έρχεται όμως αργότερα η φοιτητική ζωή και σου θυμίζει πως τα όνειρα είναι πολύ όμορφα και πρέπει να συνεχίσεις να κάνεις. Όμως δεν θα έρθουν όλα όπως ακριβώς τα σχεδίασες. Ίσως συμβιβαστείς με μερικές ή με ολικές αλλαγές, το αποτέλεσμα όμως θα είναι πολύ καλύτερο απ’ ότι νόμιζες.

Λίγους μήνες πριν που περνούσα μια παρόμοια περίοδο– για την ακρίβεια μια περίοδο που ίσως σε πιάσει από την αρχή του τελευταίου έτους και τελειώνει… κάποτε-, μια φίλη, μου είπε να μην αγχώνομαι τόσο στο να γίνουν όλα όπως τα προγραμματίζω, γιατί ίσως η ζωή μου φιλούσε καλύτερο σενάριο. Εκείνη τη στιγμή ήμουν τόσο αγχωμένη που δεν σκέφτηκα καν τι εννοούσε, έπρεπε να περάσει λίγος καιρός για να συνειδητοποιήσω, ότι αυτό που ήθελε να πει ήταν:

«Συμβιβάσου λίγο με την πραγματικότητα και χτίσε εκεί τα σχέδια σου κι αν σου πάει κάτι στραβά ξεκίνα πάλι από την αρχή με τα νέα δεδομένα. Ίσως να είναι και καλύτερα από τα αρχικά.»

Ασφαλώς ΔΕ θα σε συμβούλευα να συμβιβαστείς με κάτι λιγότερο, όμως σου προτείνω να δεις μέχρι που στα αλήθεια και εκεί να κάνεις τα όνειρα σου πραγματικότητα.

Μεταξύ μας… στα δώδεκα ήθελα να δημιουργήσω μπάντα με τον Ville Vallo… μεγάλες φιλοδοξίες!
Τελικά, αρκετά χρόνια μετά ακολούθησα κάτι με λιγότερα φώτα της δημοσιότητας αλλά με μεγαλύτερο ενδιαφέρον.

68_και_σήμερα


Νατάσσα.Εδώ θα μοιραζόμαστε απόψεις και ιδέες, για το αγαπημένο μου θέμα, τις ανθρώπινες σχέσεις και ότι μπορεί να σχετίζεται μ' αυτό! Διάβασε τα άρθρα μου εδώ

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *