Final Semester* 1×12 | Επιστροφή στο πατρικό ή για πάντα ελεύθερος;

Στο προηγούμενο Final Semester, διάβασες τρεις ιστορίες μιας τελειόφοιτης. Τα τέσσερα βράδια που δεν ξεχνάει κανένας φοιτητής… το πρώτο βράδυ στο νέο σπίτι, το βράδυ που ξεμένεις σε κάποιον φίλο, η πρωτη νύχτα μαζί του/της και τέλος το τελευταίο φοιτητικό βράδυ όπως το φαντάζομαι. Σήμερα, εξετάζω τι νιώθω όσο αυτό το τελευταίο βράδυ πλησιάζει.


 

Πριν φύγω οριστικά όμως προηγείται η προσωρινή μου επιστροφή στη βάση… ίσα-ίσα να φάω τα αρνάκια και τις μαγειρίτσες μου! Η αλήθεια είναι ότι τέτοιες στιγμές νιώθω περισσότερο σαν να μετακομίζω, παρά σαν να φεύγω για λίγο καιρό. Εσύ που έχεις μια πιο βαθιά σχέση με τον όρο «σπίτι μου», με καταλαβαίνεις πολύ καλά. Νιώθω μεγαλύτερη μελαγχολία όταν σκέφτομαι πως θα φύγω για μερικές ημέρες, παρά κάθε φορά που μετράω αντίστροφα για τη μεγάλη έξοδο! Με αγχώνει περισσότερο το προσωρινό, γιατί μέχρι να καταφέρω να συνηθίσω μια κατάσταση έρχεται η ώρα να αλλάξω πάλι περιβάλλον.

Με αφορμή το προηγούμενο Final Semester, με ρώτησε κάποιος «Πως νιώθεις που πλησιάζει ο καιρός του αποχαιρετισμού;».

Η απάντηση ήταν «τίποτα!».

Στην αρχή του εξαμήνου, ένιωθα μια μικρή  μελαγχολία, σκεφτόμουν ότι φεύγουν οι φίλοι μου, άγχος για το μέλλον, όπως ότι ήθελα να αποφύγω το ενδεχόμενο της επιστροφής στο πατρικό. Που σε ένα πρώτο επίπεδο, δεν θα με χάλαγε καθόλου, ζεστό σπίτι με όλα τα αγαθά, κυριακάτικα πρωινά καφεδάκι στην βεράντα με την μαμά.

Σε ένα δεύτερο επίπεδο όμως, όταν έχεις αποκτήσει και λατρέψει κάποιες συνήθειες, δεν θέλεις να τις εγκαταλείψεις. Ποιες είναι αυτές; Όλες εκείνες που αποκτάς όταν μένεις μόνος σου…

Η αντίδραση στην απάντηση μου, ήταν ένα μεγάλο «Γιατί».

Γιατί ξέρω πως δεν υπάρχει περίπτωση να αφήσω τίποτα στη τύχη του. Ακόμα κι όλα φαίνονται πως δεν πάνε βάση σχεδίου, θα έχω  «Σχέδιο Β» για να αποφύγω το ανεπιθύμητο.

Τέλος, αν έπρεπε να είχε κάποιο ηθικό δίδαγμα το κάθε κείμενο, σ΄ αυτό θα ήταν ότι τα πράγματα είναι τυχαία όταν τα αφήνουμε στη τύχη τους. Όταν ξέρεις τι ζητάς από τη ζωή σου, το μόνο που μένει είναι να δράσεις γι’ αυτό.

 

 54_και_σήμερα

Total
0
Shares
Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *