Φοιτητικές Ιστορίες: Ο Κολλητός σου!

Το θέμα με τον Ορφέα είναι πως πρέπει να καταλάβει ότι ο κόσμος δεν περιστρέφεται γύρω απ’ αυτόν.

ΦΟΙΤΗΤΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ: Ο Κολλητός σου

Προφανώς μόνο ο Ορφέας θα κατάφερνε να κλειδωθεί μεθυσμένος έξω απ’ το σπίτι του. Αυτές οι μαλακίες δεν συμβαίνουν σε νορμάλ ανθρώπους. Έχω αρχίσει να πιστεύω πως τις γουστάρει κατά βάθος, το μυαλό του τον έχει πείσει πως όλο αυτό το δράμα δίνει νόημα στη ζωή του. Κι αυτό λέει πολλά για την αυτοεκτίμησή του. Είναι έξυπνος, θα μπορούσε κυριολεκτικά να κάνει ό,τι θέλει, αλλά κάθεται και αναλώνεται. Θα μπορούσε να παίρνει πτυχίο τον Ιούνιο.

Ναι, πέρασε άσχημη χρονιά. Απογοητεύτηκε. Πες μου όμως πόσα από αυτά ήταν αναπόφευκτα. Σταμάτησε να πηγαίνει στη σχολή, αλλά δεν βρήκε κάποιο χόμπι, έστω για να δικαιολογείται. Τα ‘φτιαξε με μια γκόμενα που απ’ την πρώτη στιγμή έδειξε πως δεν είναι καλά στα μυαλά της. Κόλλησε χλαμύδια, δηλαδή, για όνομα του θεού, ώρες-ώρες νιώθω πως ξυπνάει και λέει ‘Ποιο είναι το πιο αυτοκαταστροφικό πράγμα που μπορώ να κάνω σήμερα;’

Και ξέρεις ποιο είναι το χειρότερο; Θα ήμουν εντάξει με όλα αυτά, αν οδηγούσαν κάπου. Αν φαινόταν ότι μαθαίνει από τα λάθη του, αν έδειχνε την παραμικρή θέληση να γίνει καλύτερα. Και τι πάει και κάνει; Σταματάει να μιλάει. Και αρχίζει το κάπνισμα. Σοβαρά, τι παίζει με το κάπνισμα; Νομίζει ότι δείχνει κουλ; Παλιότερα ανάγκαζε τον κόσμο να βγαίνει στο μπαλκόνι μες στο ψοφόκρυο για να μην βρωμάει το σπίτι του. Κόσμο που πλέον δεν βλέπει, γιατί  απομάκρυνε τους πάντες με την γκρίνια του και του έμεινα μόνο εγώ.

Και είναι άσχημο, γιατί σε τραβάει κι εσένα κάτω. Με έχουν ρωτήσει φίλοι μου γιατί κάνω παρέα μαζί του, και κατέληξα να απαντάω ότι με χρειάζεται. Όχι ‘είναι πολύ αστείος’ ή ‘έχουμε κοινά ενδιαφέρονται’, απλά ότι με χρειάζεται, γιατί αν χάσει κι εμένα, ποιος ξέρει σε τι σκατά θα πάει να πέσει και ποιος θα τον μαζεύει. Αυτή είναι η πουστιά με την κατάθλιψη· σε κάνει να ξεχνάς τι άτομο ήσουν πριν. Και κάνει τους γύρω σου να τρέμουν τι θα δουν μετά. Ο κόσμος δεν μπορεί να καταλάβει πόσο δύσκολο είναι να είσαι το μοναδικό στήριγμα ενός ανθρώπου που δεν μπορεί να περάσει μέρα χωρίς να πάθει κρίση πανικού για κάτι.

Οπότε έχω νεύρα μαζί του. Πιάνεται τόσο πολύ απ’ τα δικά του προβλήματα, κι αν δεν έχει, όλο και κάτι θα φροντίσει να δημιουργηθεί, και ξεχνάει να κοιτάξει τι συμβαίνει δίπλα του. Και είναι αδερφός μου, ξέρω ότι θα έπεφτε στη φωτιά για μένα, κι όχι γιατί είμαι πιο φτηνός από ψυχολόγο. Μετά την μάνα μου, είναι το πρώτο άτομο που μου θυμίζει συνεχώς ότι είμαι σημαντικός. Κι αυτό μου κάνει καλό, γιατί μπορεί να τον κρίνω, αλλά κι εγώ δεν είμαι υπόδειγμα αυτοεκτίμησης. Είναι καλό να έχεις ανθρώπους που σου δείχνουν τυφλή εμπιστοσύνη. Άρα ποιο είναι το νόημα όταν δεν με αφήνει να τον βοηθάω;

Υπάρχουν φίλοι και υπάρχουν φίλοι. Υπάρχουν παρέες που θα πιείτε μια μπύρα και υπάρχουν άνθρωποι που θα τους φωνάξεις για να θάψεις ένα πτώμα. Που αυτό ήταν κακή παρομοίωση, γιατί δεν πρόκειται να χρειαστεί να θάψουμε πτώμα, αλλά όπως και να ‘χει, είμαστε αυτό. Είμαστε οικογένεια, και δεν μπορείς να κρατάς κακία στην οικογένεια. Πρέπει να μιλάς και να στηρίζεις και να βρίσκεις τρόπους. Και δεν έχω ιδέα πώς θα τα καταφέρει, γιατί σε λίγο καιρό φεύγω, θα έχω πτυχίο στο χέρι και υποτίθεται ξεκινάω, κι ο Ορφέας θα έχει μόνο τον εαυτό του.


Ted Diakos.Γράφω ιστορίες για ανθρώπους που έχουν πολλά στο κεφάλι τους, μπας και οργανώσω καλύτερα αυτά που έχω στο δικό μου. Διάβασε τα άρθρα μου εδώ

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *