Γιατί στον κόσμο υπάρχουν τόσοι μόνοι, ενώ στον κόσμο υπάρχουν τόσοι μόνοι;

Έτσι φιλοσοφικά το ξεκινάω σήμερα.  Είναι όμως άξιον απορίας; Αφού ακούς πολλούς να διαμαρτύρονται για την ατυχία τους στα συναισθηματικά, την προδοσία που βίωσαν , μιλούν τόσο σπαρακτικά για την καρδιά τους που ράγισε, μάλλον λες λοιπόν έτσι θα ‘ναι , και αυτό γίνεται συνεχόμενα και αενάως το δίχως άλλο.

Τη μια είναι ο τάδε ο έρωτας της ζωής μας, την άλλη ο άλλος είναι ο πιο ιδιαίτερος άνθρωπός μας , την επόμενη χρονιά τελικά αποδεικνύεται «κακή επιλογή» . Κι όλη αυτή η φθορά και η αναζήτηση για ποιο λόγο; Ρώτησες ποτέ γιατί οι άνθρωποι λαχταρούν την αποδοχή; Το φλερτ; Τη συντροφικότητα; Γιατί θέλουμε να έχουμε να γείρουμε κάπου την πλευρά μας; Να ‘χει κάποιος την έγνοια μας;

Ψάχνουμε τον άνθρωπο εκείνο που θα εκπληρώσει τις βαθύτερες ψυχικές μας ανάγκες- οι σωματικές είναι το εύκολο σαφέστατα στην εποχή μας. Θέλουμε ένα ταίρι που θα μας αυτό-πραγματώνει, θα μας αποδέχεται και θα μας εξυψώνει. Λες και χρειαζόμαστε ένα πιστοποιητικό ότι «μετράμε» ως άτομα από έναν άλλο άνθρωπο , όχι γονέα, όχι φίλο ή συγγενή. Θέλουμε την παρουσία του στη ζωή μας ως πειστήριο της πνευματικής μας αξίας , να «υπογράφει» καθημερινά με τα λόγια του ότι αξίζουμε που υπάρχουμε.

Κι αν έχεις ξεπεράσει αυτή τη φάση και ουσιαστικά δεν σε ενδιαφέρει ποιος σε αποδέχεται και ποιος όχι, αν έχει ήδη αγαπήσει όλα όσα είσαι ξαφνικά το κυνήγι λαμβάνει τέλος. Δεν χρειάζεσαι πλέον να αποδείξεις τίποτα. Γιατί σε ξέρεις, και μάλιστα καλά. Πλέον δεν υπάρχει αιτία για μαραθώνιες προσπάθειες βασικής επικοινωνίας και καθώς ο καιρός περνά καταλήγεις όλο και πιο δύστροπος και επιλεκτικός έως ότου αποφασίζεις ότι εσύ είσαι η καλύτερη παρέα για σένα.

Σκληρό θα μου πεις, αλλά αν θες πες μου και το άλλο. Ο έρωτας σου φέρθηκε με το γάντι ως τώρα; Ο σύντροφός ή η κοπέλα σου δεν σου φέρθηκε άσχημα ούτε μια φορά; Γιατί τότε όλα τα τραγούδια μιλάνε για ραγισμένες καρδιές; Και τι είναι στην τελική η «ραγισμένη καρδιά;»

Ο εγωισμός μας πληγώνεται γιατί όταν κάποιος σε παρατάει για κάτι άλλο ή ακόμη για το απόλυτο τίποτα εσύ πρέπει να δεχτείς ότι για τον συγκεκριμένο άτομο δε «μετράς» μία πλέον. Η κάθεσαι όλη μέρα και ρωτάς στα blogs τι να κάνεις τώρα που ο έρωτας σε παράτησε η αποδέχεσαι ότι αρκεί εσύ να «μετράς» για σένα και για τους άλλους σκασίλα σου.


Είμαι η Χριστίνα. Σπούδασα στη Σχολή Θετικών επιστημών του Αριστοτελείου. Μου αρέσει να γράφω άρθρα, ιστορίες, αληθινές ή και όχι. Γράφω για τους ανθρώπους. Για εκείνα που θέλουν και δεν τολμούν. Για αυτά που τόλμησαν και δε μετάνιωσαν. Για όσα σκέφτονται μα δεν ξεστομίζουν. … Η γιαγιά μου έλεγε : «Αν δεν κάνεις αυτό που αγαπάς , τουλάχιστον αγάπα αυτό που κάνεις… και σίγουρα αγαπώ να μοιράζομαι τη σκέψη μου μαζί σου, μέσα απ’ τα άρθρα μου.
  • panagiotis papadakis

    Ισως η μόνη γυναίκα που τόλμησε να πει την αλήθεια!