Γιώργο Χατζηπαύλου, χωράει η πολιτική στο stand up comedy;

Φωτογραφία: Νάσια Λάζου

Τον έχω στο κεφάλι μου σαν τον ευγενικό αρχηγό αυτής της νέας φουρνιάς κωμικών που φέρνουν επιτέλους τα τελευταία χρόνια στα ελληνικά δρώμενα το Stand – Up, σε μια μετά Χάρρυ Κλυν εποχή, όπου ακόμη και ο μεγάλος κωμικός θα ζήλευε καλοπροαίρετα και θα έδινε τις ευλογίες του σε όλα τα νέα παιδιά της γενιάς μας να συνεχίσουν να παράγουν έργο που στόχο έχει μόνο το γέλιο, ή έστω τον προβληματισμό γύρω από καίρια ή καθημερινά θέματα, πάντα γελώντας. Με τον Γιώργο Χατζηπαύλου τα είχαμε πει στο παρελθόν ξανά, αλλά ήταν πολύ ευχάριστο να τον ακούω πάλι να μου μιλάει με την ίδια θέρμη γι’ αυτό που αγαπά και ξέρει να κάνει καλύτερα, με αφορμή πάντα το Athens Comedy Festival που έρχεται 6 με 9 Ιουνίου στο Gazi Live, τέσσερις μέρες με άφθονο γέλιο, από τους πιο αστείους κωμικούς της γενιάς των Millennials.

Έχουμε να τα πούμε λίγα χρόνια, δεν ξέρω τι έχω ή τι δεν έχω χάσει, οπότε θα ήθελα να μου πεις λίγο τι συμβαίνει στον κόσμο του Stand – Up από την τελευταία φορά που μιλήσαμε.

Δεν θυμάμαι πότε τα είπαμε τελευταία φορά.

Πριν από τρία χρόνια.

Γενικά καλά είναι τα πράγματα στον κόσμο του ελληνικού Stand – Up, καλύτερα, πολύ ωραία.

Υπάρχει περισσότερο ενδιαφέρον από τον κόσμο, υπάρχει άνοδος γενικά σε αυτό το στιλ διασκέδασης;

Συνολικά είναι πολύ καλύτερα. Με τον χρόνο πάντα γίνεται κάτι καλύτερο, από χρόνο σε χρόνο πάει καλύτερα. Υπάρχει ποιοτικότερη δομή από την πλευρά των κωμικών, από όλους μας και, φαντάζομαι, υπάρχει μεγαλύτερη αποδοχή και συμμετοχή του κόσμου από αυτό που βλέπουμε στις παραστάσεις.

Με αφορμή το φετινό Athens Comedy Festival, τι θα δούμε φέτος εκεί; Βλέπουμε πολλές συμμετοχές, ένα φουλ τετραήμερο, πολύ μεγάλη δράση, μια γιορτή της κωμωδίας.

Εγώ συμμετέχω με ένα πρότζεκτ που είναι πάρα πολύ ωραίο, που είναι Αθήνα VS επαρχεία, δηλαδή κωμικοί από την επαρχεία με κωμικούς από την Αθήνα, συμμετέχω σε μια βραδιά comedy club και σε μια παράσταση που λέγεται “Storytelling”. Πρόκειται για ιστορίες πραγματικές και αστείες, αυτό όσον αφορά τη δική μου συμμετοχή. Γενικά τα φεστιβάλ είναι πολύ ωραίες ευκαιρίες αφενός για να δεις τι συμβαίνει αυτή τη στιγμή στην ελληνική κωμωδία, δηλαδή για εμένα αυτό το φεστιβάλ είναι η απάντηση στο “τι γίνεται αυτή τη στιγμή στην ελληνική κωμωδία”, αφετέρου τα φεστιβάλ είναι πάντα μια ευκαιρία να παρουσιάσεις κάποια ενδεχομένως διαφορετικά πράγματα, κάποια πρότζεκτ τα οποία δεν θα τα έκανες μέσα στη σεζόν για κάποιο λόγο. Είναι ευκαιρία στο πλαίσιο της γιορτής της κωμωδίας να παρουσιάσεις κάτι λίγο διαφορετικό.

Εσύ θα ακολουθήσεις αυτή τη γραμμή;

Στη Θεσσαλονίκη έκανα μια παράσταση που λέγεται “Crowdwork” και είναι χωρίς προετοιμασία, με αρκετά αυτοσχεδιαστικά στοιχεία και κείμενα τα οποία φτιάχτηκαν επιτόπου.

Ακούγεται αρκετά challenging, είναι κάτι που έχεις κάνει ξανά;

Κοίτα, το crowdwork είναι αυτό το πεντάλεπτο στην αρχή μιας παράστασης που –προαιρετικά πάντα- ο κωμικός μπορεί να απευθύνει κάποιες ερωτήσεις στο κοινό, για να σπάσει τον πάγο. Αυτό είναι δύο, τρία, πέντε λεπτά και αν στην αρχή, καμιά φορά δεν γίνεται καν. Αυτό αποφάσισα να το πάρω και να το κάνω μια ολόκληρη παράσταση. Είναι κάτι που μέσα σε ένα φεστιβάλ, στέκεται. Και το ακολουθεί και ο κόσμος, αυτό που λέω πάντα είναι να μην βάλεις να μετρήσεις τις δυνάμεις ενός πρότζεκτ σε βάθος χρόνου όταν έχεις ήδη μια άλλη παράσταση, αλλά αν είναι κάτι που θες να το κάνεις, επιμένεις, γιατί να μην το κάνεις. Και τα φεστιβάλ είναι ότι πρέπει για τέτοιους πειραματισμούς και διαφορετικές παραστάσεις.

Χωράνε στα κείμενα των κωμικών όλα όσα συμβαίνουν αυτή την περίοδο στην χώρα και στο πολιτικό προσκήνιο;

Τα πάντα χωράνε, είναι στη διακριτική ευχέρεια του κωμικού. Προσωπικά δεν αγαπάω την πολιτική επικαιρότητα. Τους αντικατοπτρισμούς στην κοινωνία τους αγαπάω, είναι πράγματα που τα ζούμε κι εμείς. Αλλά την πολιτική σάτιρα με την έννοια που λέμε σατιρίζω πρόσωπα, όχι. Δεν είναι αγαπημένο μου πεδίο. Αλλά είναι στον κωμικό, ο κάθε κωμικός επιλέγει, είναι σαν τη μουσική, διαλέγεις να παίξεις ένα μουσικό είδος και όχι κάποιο άλλο γιατί αυτός σ’ εκφράζει καλύτερα. Τα πάντα χωράνε όμως θεωρητικά.

Παρατηρώ πως πολλοί κωμικοί επιλέγουν να χρησιμοποιούν αρκετά «βρώμικο» λόγο. Εσύ απέχεις κάπως από αυτό. Έχεις κάποια άποψη πάνω στο θέμα;

Δεν έχω άποψη, έχει και πάλι να κάνει με τον κωμικό. Δηλαδή αν κρίνεις ότι το χρειάζεται το κείμενο, το stand-up είναι μια ζωντανή γλώσσα, δεν είναι μια στιλιζαρισμένη γλώσσα μιας άλλης εποχής. Αν κάτι λειτουργεί, λειτουργεί. Σε προσωπικό επίπεδο το όριο μου είναι να μην είναι χυδαίο, αυτό, είναι θέμα αισθητικής. Υπάρχουν πράγματα τα οποία δεν τα αξιολογεί κανείς, ως θεατής πάντα, με το αν συμφωνεί με τον τρόπο ή διαφωνεί, έχει να κάνει με το αν γέλασε ή όχι. Για τη γλώσσα είναι ήσσονος σημασίας οι βρισιές που λέμε, εφόσον λειτουργεί το κείμενο και όντως χρειάζεται στο σημείο η αναφορά. Αρκεί να μην είναι αυτοσκοπός και αυτό είναι δικό μου όριο. Δεν έχω πρόβλημα να χρησιμοποιήσω μια γλώσσα με όση ελευθερία θα ήθελα, ελευθεριάζουσα γλώσσα!

Υπάρχουν όρια ηθικής στην τέχνη, άρα κατ’ επέκταση και στο Stand-Up;

Όχι, για μένα η ηθική είναι κάτι πολύ προσωπικό και αφορά στον κάθε καλλιτέχνη. Δεν θα τα βάλω εγώ τα όρια σε κανέναν, ούτε σ’ εμένα, για κανέναν λόγο. Τα όρια είναι αισθητικά, ηθικά σε προσωπικό επίπεδο.

Και στο τέλος, κρίνει ο κόσμος.

Και να κρίνει αρνητικά κάτι κάποιος, για μένα δεν έχει σημασία, μπορεί να πεις κάτι και να διαφωνήσει ο άλλος με το ηθικό κομμάτι, αλλά πρέπει να συμφωνεί ότι ήταν αστείο κι έχει λόγο ύπαρξης στη σκηνή. Μπορεί να πούμε κακώς έκανες και έκανες αστείο με ένα θέμα, το δέχομαι, αλλά με την προϋπόθεση ότι όντως ήταν αστείο. Δηλαδή αν κάποιος με κατηγορήσει ότι δεν έπρεπε να κάνω αστείο για το τάδε θέμα, θέλω να είναι ξεκάθαρο ότι τουλάχιστον ήταν αστείο. Αν δεν ήταν, έχουμε πρόβλημα και οι δύο!

Θεωρείς ότι λείπει κάτι από την Stand-Up σκηνή στην Ελλάδα;

Όχι γιατί αυτή τη στιγμή αυτά είναι πράγματα αυτορυθμιζόμενα, στη δομή της τέχνης αυτής, και σε κάθε τέχνη. Αν δεν υπάρχει, δεν χρειάζεται ή δεν έχει έρθει ακόμα η ώρα του ή κάποιος δεν το έχει τολμήσει αλλά θα ‘ρθει. Μπορεί να λείπουν πράγματα όπως ένα comedy club ας πούμε ή να λείπουν δομικής φύσεως πράγματα. Δηλαδή στο εξωτερικό υπάρχουν comedy clubs, στην Ελλάδα δεν υπάρχουν χώροι που να δουλεύουν τέσσερις – πέντε φορές τη βδομάδα έτσι. Αλλά πιστεύω πως έρχεται η στιγμή που και αυτό θ’ αλλάξει. Ξέρεις είναι μια κατάσταση που είναι ωραίο να την ανακαλύπτεις χωρίς να περιμένεις κάτι. Εγώ είμαι πολύ ευχαριστημένος που μπορώ να κινούμαι σε έναν χώρο και να κάνω παραστάσεις χωρίς να αισθάνομαι ότι κάτι λείπει. Αν λείπει κάτι σε προσωπικό επίπεδο, θα το κυνηγήσω. Αν ωφελείται και η σκηνή από αυτό, ακόμα καλύτερα. Νομίζω κάπως έτσι έχει λειτουργήσει, όλοι οι κωμικοί έκαναν πράγματα στην Ελλάδα τα τελευταία πέντε – έξι χρόνια που ωφέλησαν συνολικά τη σκηνή.

Δουλεύεις πάνω σε κάποιο καινούργιο κείμενο αυτή την περίοδο;

Πάντα έχω κείμενα, απλά επειδή ξεκίνησε πριν τρεις μήνες η καινούργια παράσταση, το «Τάιμινγκ», ό,τι ήταν να παρουσιάσω σε καινούργιο υλικό είναι εκεί. Αλλά στο θέμα του γράφω κείμενα, πάντα γράφω νέο υλικό, απλά περιμένει τη στιγμή που θα είναι η ώρα για την επόμενη παράσταση.

 

Total
1
Shares
Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *