Η Lady Papaya μας ξεναγεί στα μυστικά της καλής ζωής

Γράφει η Κέλλυ Κουναλάκη 

H Νίκη Χάγια είναι ένα κορίτσι που εκπέμπει μια ιδιαίτερη αύρα, τα social media δεν σε βοηθούν να το καταλάβεις επακριβώς, αλλά όταν την δεις από κοντά το αντιλαμβάνεσαι αμέσως: είναι ζεστή, άνετη, θα σου μιλήσει ανοιχτά και με ειλικρίνεια καθώς τα μάτια της σπινθηρίζουν με μια αθώα πονηράδα, εκπέμποντας μια πραότητα σχεδόν συγκινητική. Μοιάζει με έναν άνθρωπο που δεν φοβάται το αποτέλεσμα των αλλαγών, χρόνια στα περιοδικά και τα sites με την ιδιότητα της δημοσιογράφου, αποφάσισε εν μέσω διαιώνισης της κρίσης να τα βροντήξει όλα και να αναγεννηθεί μέσω του προσωπικού της blog ως Lady Papaya μιλώντας ανοιχτά για τον βιγκανισμό και το wellbeing, να εξελιχθεί ως instructor της hathayoga, να κρατήσει τη στενή της σχέση με το ραδιόφωνο (την ακούτε καθημερινά στον Best 92.6 μαζί με τον Θεοδόση Μίχο), να αγκαλιάσει το νέο σπουδαίο κεφάλαιο της ζωής της, την μητρότητα.

Έχοντας μια μεγάλη πορεία στον δημοσιογραφικό χώρο, πήρες την απόφαση να δημιουργήσεις κάτι δικό σου, το Lady Papaya. Πόσο εύκολο ήταν για σένα να κάνεις αυτή τη μετάβαση και να δημιουργήσεις κάτι νέο, έχοντας το φορτίο της ευθύνης της αυτοδημιουργίας;

Το να κάνω κάτι δικό μου ήταν στο μυαλό μου πολύ καιρό. Δούλευα πάρα πολλά χρόνια σε περιοδικά και μετά sites και άρχισε να μη μου αρέσει πολύ αυτό το πράγμα που έκανα. Δεν μου άρεσε γιατί γέμιζα τον κόσμο με ανασφάλειες. Ξέρεις στα γυναικεία sites είναι έτσι τα πράγματα που παρουσιάζονται που δημιουργούν ανασφάλειες σε αυτούς που τα διαβάζουν. «Δεν έχω αυτό το σώμα, θέλω ν’ αποκτήσω ωραίο σώμα» και όλα αυτά τα πράγματα. Δεν εκφραζόμουν στο 100% μέσα από αυτό. Και πλέον είχα και θέσεις που ήταν που επιτηρούσα, ήμουν διευθύντρια στο Ladylike, μετά όταν έφυγα από εκεί έγινα αρχισυντάκτρια στο Jenny.gr παρ’ όλα αυτά, παρότι είχα μια θέση από την οποία θα μπορούσα να δώσω μια γραμμή που ήθελα, δεν γινόταν, γιατί πάνω από εμένα υπήρχαν άλλοι άνθρωποι και άλλα συμφέροντα. Οπότε είχα μπουχτίσει. Κι όταν μπουχτίζεις, ακόμα κι αν κάτι φαίνεται δύσκολο και ριψοκίνδυνο στις εποχές που ζούμε ειδικά με τους ελεύθερους επαγγελματίες που σήμερα πληρώνεσαι και αύριο δεν ξέρεις αν θα πληρωθείς, όλα γίνονται πιο εύκολα. Οπότε όταν έφυγα από το Jenny και συγκεκριμένα όταν με απέλυσαν από εκεί, αυτό το κακό πράγμα που μου συνέβη, η απόλυση, σε συνδυασμό με το μπούχτισμα που είχα που δεν ήθελα άλλο να γεμίζω με ανασφάλειες τον κόσμο, το έκαναν πολύ εύκολο το να κάνω το δικό μου site. Η απόλυση λοιπόν ήταν ένας φαντασιακός φόβος, σαφώς υπάρχουν δυσκολίες στην πράξη και πρακτικά θέματα που έχουν να κάνουν με εφορίες, ΕΦΚΑ, λογιστές και όλα αυτά, αλλά at the end of the day όταν έχεις την ψυχική σου ηρεμία, τα βάζεις λίγο κάτω και λες από τη μία είναι όλα αυτά που πρέπει να πληρώνω και από την άλλη είναι η ψυχική μου ηρεμία, τι είναι πιο σημαντικό;

Χρειάζεται όμως να περάσει και κάποιος χρόνος για να έχεις αυτή την ωριμότητα.

Ναι, σαφώς και χρειάζεται.

Άλλα πράγματα κυνηγάς στα 25 σου, άλλα στα 35.

Σίγουρα, στα 25 μου κυνηγούσα τελείως διαφορετικά πράγματα. Και ο τρόπος ζωής μου ήταν τελείως διαφορετικός, ήμουν ένα παρτάλι στα 25 μου. Όταν είσαι μικρός δεν φοβάσαι, λες ότι είσαι ατρόμητος, δεν θα πεθάνω, δεν θα πάθω τίποτα, δεν δεν δεν. Καθώς μεγαλώνεις όλο και πλησιάζεις προς τον θάνατο, ο οποίος δεν είναι κάτι κακό, είναι το τέλος ενός κύκλου και η αρχή ενός άλλου.

Πιστεύεις ότι υπάρχει συνέχεια κύκλων;

Ναι, τώρα δεν ξέρω αν αυτό είναι μετεμψύχωση, μετενσάρκωση, τι μορφή παίρνει, αλλά σίγουρα έχουμε μια ενέργεια μέσα μας, η οποία δε γίνεται να χάνεται έτσι. Πολύ σημαντικό ρόλο επίσης στο να πάρω την απόφαση να δουλέψω μόνη μου και να κάνω κάτι δικό μου έπαιξαν οι άνθρωποι οι οποίοι ήταν εκείνη την περίοδο στη ζωή μου. Γιατί είναι πολύ σημαντικό να έχεις τη στήριξη από δικούς σου ανθρώπους και που είτε το έχουν τολμήσει κι εκείνοι, είτε σε στηρίζουν ούτως ή άλλως σε όλες σου τις αποφάσεις

Το είπες και πριν λίγο για την αλλαγή στον τρόπο ζωής σου, υποστηρίζεις πάρα πολύ και πάρα πολλά από τα θέματα με τα οποία καταπιάνεσαι στο Lady Papaya και στα social media σου έχουν να κάνουν vegan lifestyle. Πότε συστήθηκες για πρώτη φορά με αυτό;

Υπήρξα χορτοφάγος για εφτά χρόνια και πέρυσι την Πρωτομαγιά ή και λίγο πιο μετά, αποφάσισα να γίνω vegan.

Για κάποιον που δεν ξέρει τις διαφορές μεταξύ vegan και vegetarian, ποιες είναι αυτές;

Τα βασικά πράγματα που διαχωρίζουν τη χορτοφαγία από το βιγκανισμό είναι ότι στο δεύτερο δεν τρως τίποτα σε ζωικό παράγωγο. Δηλαδή δεν τρως ούτε αυγά, ούτε γάλα, ούτε τυριά. Μόνο ό,τι φυτρώνει, ό,τι μας δίνει η μητέρα φύση και όχι τα ζώα. Πέρα από το κομμάτι της διατροφής υπάρχουν και άλλες πολιτικές, ας πούμε δεν υποστηρίζεις τη λειτουργία ζωολογικών κήπων, τσίρκα, γενικά την εκμετάλλευση των ζώων. Δεν φοράς δερμάτινα, οτιδήποτε ανήκει σε ένα ζώο, τη σάρκα του, τα εντόσθια του, η διάθεση του, ανήκουν στο ίδιο το ζώο και όχι στον άνθρωπο.

Μπορείς να υποστηρίζεις αυτές τις στάσεις ζωής και να μην είσαι vegan. Εγώ τρώω κρέας, αλλά σιχαίνομαι τους ζωολογικούς κήπους.

Αυτά τα πράγματα είναι πιο εύκολα να τα κατανοήσει κάποιος. Την κατανάλωση κρέατος δεν μπορούμε πολύ εύκολα να την κατανοήσουμε γιατί έχουμε μεγαλώσει με αυτόν τον τρόπο. Είναι ο καρνισμός, κατά τον οποίο στην ουσία το να τρως ζώα θεωρείται φυσιολογικό και απαραίτητο. Όταν έχουμε μεγαλώσει όλοι μας με αυτό μας πέφτει κάπως δύσκολο να το αλλάξουμε.

Υπήρξε κάποιο συγκεκριμένο γεγονός ή αφορμή που σε έκανε να γίνει χορτοφάγος σε πρώτη φάση;

Ναι, επειδή άρχισα ν’ ασχολούμαι εντατικά με τη yoga. Όταν έπιασε η μεγάλη κρίση στην Ελλάδα, το πρώτο πράγμα που επλήγη ήταν ο χώρος της διαφήμισης και των περιοδικών. Εγώ τότε ήμουν στο Nitro, οπότε επειδή έβλεπα πως το καράβι βούλιαζε, έφυγα, δήλωσα μια παραίτηση κι έφυγα. Και τότε ξεκίνησα ν’ ασχολούμαι πιο εντατικά με τη yoga. Άρχισα να μη νιώθω καλά όταν κατανάλωνα κρέας. Ένιωθα τύψεις, ένιωθα ότι καταναλώνω τον πόνο ενός άλλου πλάσματος, το οποίο έχει το ίδιο δικαίωμα στη ζωή που έχω κι εγώ. Με άνοιξε η yoga. Δεν ξέρω, μπορεί αυτό ν’ ακούγεται λίγο μεταφυσικό, αλλά έτσι ένιωσα. Όλο αυτό ήρθε σε συνδυασμό με την ομιλία ενός δασκάλου που είχα πάει να κάνω μάθημα μαζί του, εκείνος άρχισε να μας μιλάει για τις συνέπειες που έχει η κτηνοτροφία στο περιβάλλον, τώρα φαντάσου αυτό έγινε πριν από δέκα χρόνια. Μας μίλησε για μια ελληνική εταιρεία αναλύοντας πόσο η κτηνοτροφική της δραστηριότητα έχει καταστρέψει τη γύρω περιοχή, τα λύματα, τα ζώα. Οπότε καθόμουν και σκεφτόμουν πως από τη μια καταναλώνω κρέας και δεν νιώθω καλά, από την άλλη μου λέει και ένας άνθρωπος τεκμηριωμένα πως αυτό το πράγμα κάνει κακό και στο περιβάλλον. Επίσης είμαι και δασκάλα της yoga και στη yoga έχουμε την λεγόμενη «Αχίμσα» όπου είναι ένας -ας πούμε- κανόνας που είναι η μη βία σε οποιοδήποτε πλάσμα. Και λέω δε γίνεται να μελετάω κάτι που μιλάει για μη βία και να μη σέβομαι τα ζώα, είναι αντιφατικό. Και έτσι αποφάσισα να γίνω χορτοφάγος. Μου ήταν πολύ εύκολο, δηλαδή σε μία μέρα, γύρισα σπίτι και είπα στο τότε αγόρι μου δεν τρώω ξανά κρέας, δεν τρώω ψάρια, δεν τρώω ξανά οστρακοειδή. Πολύ απλά. Ήταν τότε κιόλας Μεγάλη Βδομάδα και μετά μου πήρε άλλα εφτά χρόνια για να καταλάβω πως αν θέλω τα ζώα να μη υποφέρουν δεν πρέπει να τρώω ούτε τα παράγωγα τους, γιατί όλα αυτά συνεισφέρουν στην κτηνοτροφία.

Είμαι σίγουρη ότι έχεις ακούσει πάρα πολλές φορές από πάρα πολύ κόσμο, και το έχω πει και εγώ η ίδια αντίστοιχα σε ανθρώπους που έχουν ασπαστεί τη χορτοφαγία, ότι δεν υπάρχει σιγουριά για το αν παίρνουμε όλα όσα χρειαζόμαστε για τον οργανισμό μας αποκλείοντας τόσες τροφές και ζώντας μόνο με φυτικές τροφές.

Μπορείς να πάρεις όλα όσα χρειάζεσαι μόνο με φυτικές τροφές. Έχουν βγει πλέον πάρα πολλές έρευνες και ο Οργανισμός Διαιτολόγων Αμερικής αλλά και της Αγγλίας, που η κοινότητα έχει πάνω από 150,000 επιστήμονες, έχει ορίσει με έρευνες ότι μια ισορροπημένη και σωστά σχεδιασμένη vegan διατροφή, όχι απλά χορτοφαγική, ενδείκνυται για όλους τους κύκλους και όλες τις φάσεις της ζωής, δηλαδή από βρέφος μέχρι υπερήλικας. Και όταν είσαι έγκυος και όταν θηλάζεις και όταν είσαι έφηβος κτλ, αρκεί να είναι σωστά δομημένη. Να παίρνεις τα πάντα. Τώρα τελευταία έχουμε ακούσει πολλούς influencers και YouTubers να βγαίνουν και να λένε ότι «εγώ έπαθα εκείνο ή το άλλο και σταμάτησα να είμαι βίγκαν». Συνήθως τα άτομα που το παθαίνουν και σταματούν να είναι χορτοφάγοι ή vegan είναι άτομα που κάνουν ακρότητες. Δηλαδή μπορεί να κάνουν διατροφή του ενός μήνα με μόνο φρούτα. Η’ κάνουν κάτι άλλα κουλά τύπου νηστεία μόνο με νερό. Και σου λένε μετά δεν δούλεψε και φταίει ο βιγκανισμός. Δεν φταίει ο βιγκανισμός, φταις εσύ γιατί έκανες βλακεία!

Μου δίνεις πάσα να συζητήσω μαζί σου, δεδομένου την έντονη παρουσία που έχεις στα social media, για το κεφάλαιο των influencers. Πως το αντιλαμβάνεσαι εσύ όλο αυτό; Πόσο επικίνδυνο είναι να ψάχνεις να βρεις έμπνευση μέσα από ανθρώπους και προφίλ που πουλάνε διαρκώς πράγματα;

Θεωρώ ότι οι άνθρωποι αυτοί, οι influencers τέλος πάντων, και βάζω και τον εαυτό μου μέσα σε αυτούς –παρόλο που δεν θα μου άρεσε να με αποκαλέσει κάποιος influencer-…

Έχει αρνητική χροιά για σένα;

Μου φαίνεται αστείο για να σου πω την αλήθεια. Όπως και να ‘χει είναι μια πραγματικότητα, μια τάση της εποχής. Απλά οι άνθρωποι που ασκούν influence δεν έχουν καταλάβει πως όντως επηρεάζεται κόσμος και όντως κάνουν αυτά που τους λένε και θα έπρεπε να είναι πιο ηθικοί, πιο σωστοί, να επιλέγουν πιο καλά τις συνεργασίες που κάνουν, ακόμα κι αν το τίμημα είναι να χάσεις λεφτά. Όχι να χάσεις, να μη βγάλεις ουσιαστικά, γιατί δεν τα είχες και ποτέ. Είναι καθήκον μας να το κάνουμε αυτό και πολλοί δεν το κάνουν. Κι εγώ βλέπω άτομα να διαφημίζουν συνέχεια πράγματα και είναι να βλέπω ένα σούπερ μάρκετ. Και είναι αστείο.

Νομίζω ότι παίρνει μεγαλύτερη έκταση στην Ελλάδα, γιατί είναι συγκεκριμένος  και πιο λίγος ο κόσμος σε σχέση με το εξωτερικό, και γιατί ποιον να πρώτόεπηρεάσεις τελικά, είσαι η τάδε, έχεις διαφημίσει κι έχεις βγάλει τη δική σου σειρά στα πάντα και απευθύνεσαι σε πόσες χιλιάδες κόσμου τελικά;

Ξέρεις τι, δεν είναι δύσκολο να ψάξεις, να γκουγκλάρεις, να μάθεις το ποιόν της εταιρείας που σου κάνει πρόταση. Θεωρώ πως εμείς που ασκούμε την όποια επιρροή θα πρέπει να είμαστε πιο προσεκτικοί στις συνεργασίες μας. Μέχρι να κάνω το LadyPapaya, επειδή ήμουν κάτω από την ομπρέλα μεγάλων τίτλων δεν το καταλάβαινα. Αλλά όταν βγήκα πλέον ως LadyPapaya, και ο κόσμος μου στέλνει μηνύματα, τόσα πολλά μηνύματα, ας πούμε όπως για τη συνεργασία που είχα κάνει με ένα τσάι, και μου έστελναν ερωτήσεις του στιλ “είμαι έγκυος, μπορώ να το πιώ;” ή “θηλάζω, μπορώ να το πιώ;”, ένιωσα πως κουβαλάω ευθύνη απέναντι σε αυτούς τους ανθρώπους. Έχει ένα βαθμό δυσκολίας όλο αυτό κι επίσης πρέπει να είσαι έτοιμος να μη βγάλεις λεφτά. Πρόσφατα μου έκαναν μια πρόταση με αφορμή την εγκυμοσύνη μου, μια εταιρεία με κρέμες σώματος για μωρά. Έψαξα και είδα ότι είναι βιολογικά τα προϊόντα τους, αλλά δεν είδα πουθενά πιστοποίηση ότι είναι vegan. Στέλνω στην εταιρεία κατευθείαν email. Η κοπέλα από τη διαφημιστική μου απάντα πως είναι βιολογικά, της λέω πως αυτό δεν σημαίνει τίποτα. Ήθελα να μάθω αν είχαν πιστοποιήσεις vegan, διαφορετικά δεν με ενδιέφερε να το κάνω, γιατί εγώ αυτό εκπροσωπώ.

Είναι πολύ τιμητική αυτή σου η προσέγγιση.

Λέμε τιμητικό κάτι το οποίο είναι λογικό, αυτονόητο για το πώς θα έπρεπε να γίνεται. Δεν είναι τιμητικό, έτσι θα έπρεπε να γίνεται. Είναι σαν να σου λέει ο άλλος μπράβο που σταμάτησες στο κόκκινο.

Με πρόλαβες πριν, γιατί έκανες τη σύνδεση με τη διατροφή και τη yoga. Εγώ που δεν έχω σχέση με τη yoga, θέλω να μάθω τα οφέλη της και όσα περισσότερα έχεις να μου πεις.

Το βασικό όφελος της yoga είναι η ορθοσωμία, η σωστή στάση σώματος. Οξυγονώνεται καλύτερα ο εγκέφαλος και το σώμα, γιατί κάποιες στάσεις είναι τέτοιες όπου ανοίγει πάρα πολύ ο θώρακας, οπότε μπαίνει περισσότερο οξυγόνο μέσα σου, υπάρχει καλύτερη λειτουργία των ζωτικών οργάνων. Αυτά όσον αφορά το σώμα. Σε ψυχολογικό επίπεδο έχουν υπάρξει μελέτες και έρευνες που έχουν δείξει πώς συνεισφέρει στο να είσαι ήρεμος, να μην αγχώνεσαι. Σε μαθαίνει επίσης να έχεις υπομονή, γιατί είναι μια πρακτική την οποία την κατακτάς βήμα  – βήμα. Σε μαθαίνει επίσης να μην είσαι ανταγωνιστικός, όχι με τους άλλους, αλλά με τον ίδιο σου τον εαυτό. Γιατί βλέπεις και μαθαίνεις πως κάθε μέρα δεν είναι ίδια. Σήμερα μπορείς να κάνεις τη στήριξη στο κεφάλι και την άλλη φορά να πας να το κάνεις και να μη μπορείς. Κι εκεί μαθαίνεις τον εαυτό σου και ότι δεν είναι η κάθε μέρα ίδια. Και αυτό είναι okay! Μαθαίνεις να μην έχεις ένταση. Επίσης πολύ σημαντικό είναι ότι μαθαίνεις να πατάς το muteστο μαϊμουδάκι που έχεις μέσα στο μυαλό σου και σου πετάει πεντακόσιες χιλιάδες σκέψεις το δευτερόλεπτο. Γιατί κάνεις focus σε μια πρακτική σου, είσαι εκεί και μαθαίνεις να μην παρασύρεται ο νους από τις σκέψεις.

Πως έχεις χρησιμοποιήσει το mindfulness στη ζωή σου;

Σε περιόδους άγχους με βοηθάει πάρα πολύ. Είναι σα να μου βάζει σε μια τάξη τις σκέψεις μου. Mindfulness μπορείς να κάνεις με το πιο απλό πράγμα, τσακώνεσαι με κάποιον και του λες πάω να κάνω μια βόλτα το τετράγωνο. Κάνεις τη βόλτα, παίρνεις τις ανασούλες σου, χαλαρώνεις, ρίχνεις παλμούς κι επιστρέφεις.

Ποιες είναι οι βασικές προϋποθέσεις για ένα well being;

Είναι πραγματικά πάρα πολύ απλά πράγματα. Είναι ο ύπνος, άμα δεν κοιμάσαι τα νεύρα σου είναι τσατάλια. Είναι να καταναλώνεις πράγματα τα οποία σε κάνουν να αισθάνεσαι καλά. Όχι γλυκά, γιατί τα γλυκά δεν το κάνουν αυτό. Φρέσκες πολύχρωμες τροφές. Και φαγητά φτιαγμένα με αγάπη. Δηλαδή όταν φτιάχνεις εσύ το φαγητό σου, καλό είναι να το κάνεις με αγάπη, ας είναι και ένα τοστάκι. Το άλλο είναι η επικοινωνία, όχι μέσω οθονών, επικοινωνία κανονική, δια ζώσης ή έστω τηλεφωνικά, να τον ακούσεις τον άλλο. Γιατί ο άνθρωπος είναι κοινωνικό ον. Και παρόλο που το Facebookκαι όλα αυτά λέγονται μέσα κοινωνικής δικτύωσης, σε απομονώνουν γιατί είσαι εσύ και μια οθόνη. Και ο άλλος μπορεί να σου γράψει κάτι κι εσύ να το πάρεις τελείως διαφορετικά απ’ ότι το εννοούσε. Τέλος, πολύ νερό. Γιατί είμαστε νερό. Και δεν θα πω να μην αγχωνόμαστε, γιατί είναι δύσκολο να μην αγχωνόμαστε.

Με αφορμή την εγκυμοσύνη σου, ποια είναι τα νέα σου ερεθίσματα κι αυτά που έχουν αλλάξει στον τρόπο που σκέφτεσαι και στη ζωή σου;

Ήμουν μια γυναίκα που δεν με ένοιαζε να αποκτήσω παιδιά. Δεν ήμουν αρνητική, τύπου γιατί πάνε και κάνουν παιδιά. Απλώς δεν με ένοιαζε να αποκτήσω παιδί κι ακόμα δεν το βρίσκω σκοπό μιας γυναίκας το να γίνει μάνα. Μια γυναίκα δεν ολοκληρώνεται μόνο αν γίνει μητέρα. Ωστόσο πλέον νιώθω πως είμαι πιο τρυφερή και πως βλέπω τα πράγματα πιο ολιστικά. Γιατί νοιαζόμαστε για τον εαυτό μας και τον σύντροφο μας, αλλά ξαφνικά νιώθω πάρα πολύ ωραία που νοιάζομαι για κάτι που θα φέρω εγώ στον κόσμο. Δεν ξέρω πως να στο εξηγήσω αλλά είναι κάτι πάρα πολύ όμορφο. Δε στρεσάρομαι, είμαι άνετη. Κάνω μια πολύ ωραία μέθοδο, για την οποία θα γράψω κιόλας, που  λέγεται hypnobirthing. Είναι σεμινάρια για γέννα σε βαθιά χαλάρωση. Είναι κάτι που γίνεται. Μας έχουν μάθει, ακόμη και μέσα από τις ταινίες, πως η γέννα είναι μια πάρα πολύ επίπονη διαδικασία. Ενώ η γέννα είναι μια πολύ φυσιολογική διαδικασία. Αν κάτι μου αρέσει στην εγκυμοσύνη μου είναι ότι μαθαίνω διάφορα πράγματα που δεν θα ενδιέφεραν να τα μάθω διαφορετικά. Όλο αυτό το βρίσκω σαν μια καινούργια πρόκληση. Έτσι το βλέπω, σαν μια καινούργια πρόκληση και κάτι πάρα πολύ όμορφο.

Total
9
Shares
Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *