Interview | Γιώργος Σαμπάνης | Όταν αγαπάς βελτιώνεσαι

Αν κάτι μπορούμε να… καταλογίσουμε στο Γιώργο Σαμπάνη, είναι ότι τα τραγούδια που συνθέτει έχουν ψυχή.
Αν κάτι μπορούμε να… καταλογίσουμε στο Γιώργο Σαμπάνη, είναι ότι τα τραγούδια που συνθέτει έχουν ψυχή. Από την πρώτη στιγμή μου έσκασε μύτη στην ελληνική μουσική σκηνή καταλάβαμε ότι έχει κάτι το ξεχωριστό αυτό το παιδί. Πέρα από την σαρωτική ενέργεια on stage και το καθηλωτικό του βλέμμα όποτε τον συναντάς σε εκπομπές, συνεντεύξεις, φωτογραφίσεις, φαίνεται πως κάτι ακόμη κάνει σωστά και πρωταγωνιστεί στις προτιμήσεις μας. Κάτι μου λέει ότι είναι θέμα αγάπης για αυτό που κάνει και θέμα επιλογών. Ονόματα που έχουν δεθεί με τη μέχρι τώρα καριέρα του η Έλενα Παπαρίζου, η Πέγκυ Ζήνα, ο Γιώργος Νταλάρας, ο Γιώργος Μαζωνάκης, αξιόλογοι στιχουργοί όπως ο Μάνος Ελευθερίου, ο Γιάννης Δόξας, ο Νίκος Μωραΐτης και η Ελεάνα Βραχάλη και η λίστα συνεχίζεται…
Μιλήσαμε με το Γιώργο Σαμπάνη λίγες μέρες μετά την κυκλοφορία της νέας δισκογραφικής του δουλειάς «Δεν Είμαι Ήρωας» και ενώ σχεδίαζε τις live εμφανίσεις του σε έναν ολοκαίνουργιο χώρο στο κέντρο της Αθήνας, το club Restaurant Baraonda.
Κατερίνα Ευσταθιάδου
Νέος δίσκος «Δεν είμαι ήρωας», θέλεις να μας μιλήσεις για τη δουλειά αυτή;
Βασικά, πρέπει να σου πω ότι είναι μία προσπάθεια που κράτησε παραπάνω από δέκα μήνες, το να γραφτούν τα κομμάτια, να συζητήσουμε για το πώς θα διαχειριστούμε το νέο αυτό μουσικό άλμπουμ. Αυτή τη φορά τη μουσική την ανέλαβα εγώ εξ’ ολοκλήρου όπως και στους δύο προηγούμενους δίσκους, ενώ τους στίχους τους έγραψε όλους η Ελεάνα Βραχάλη. Η ενορχήστρωση ανήκει στο Χρήστο Σούμκα και η παραγωγή ανήκει στη Universal Music. Όλοι είναι συνεργάτες που έχω κάνει πολλές φορές πράγματα μαζί τους, με το Χρήστο έχω κάνει πολλά στον πρώτο δίσκο και με την Ελεάνα είμαστε μαζί από το δεύτερο.
Τις πρώτες μέρες που κυκλοφορεί η νέα σου δισκογραφική δουλειά, πως είναι τα συναισθήματά σου; Αν ήμουν στη θέση σου θα πήγαινα διακριτικά σε κάποιο δισκοπωλείο να κόψω αντιδράσεις… 
Στην εποχή μας είναι λίγο δύσκολο να μιλήσουμε για πολλά δισκοπωλεία. Δεν υπάρχουν πολλά σημεία που να μπορεί κάποιος να αγοράσει ένα μουσικό προϊόν, ένα cd. Αυτός είναι και ο προβληματισμός των δισκογραφικών εταιρειών, ότι δεν υπάρχει κίνηση στην αγορά. Εγώ προσωπικά ευχαριστώ τη Universal, που παρόλο που οι καιροί είναι δύσκολοι, τολμάει και με τιμάει παίρνοντας από μένα έναν δίσκο με δέκα τραγούδια και όχι κυνηγώντας ένα single για να βγάλουν χρήματα.
Είσαι ευχαριστημένος από την έως τώρα αποδοχή;
Ο συγκεκριμένος δίσκος είναι ότι καλύτερο έχω κάνει μέχρι τώρα μουσικά και καλλιτεχνικά θεωρώ ότι είναι η καλύτερη και πιο ώριμη μουσική δουλειά έως σήμερα. Ο δίσκος λέγεται «Δεν είμαι ήρωας», περιέχει δέκα τραγούδια, το «Μόνο αν θες εμένα» που έγινε μεγάλη ραδιοφωνική επιτυχία τους τελευταίους μήνες, έφτασε πολύ ψηλά στα charts, όπως επίσης το «Ώρα Μηδέν», που είναι ένα τραγούδι που κυκλοφόρησε μαζί με το δίσκο και άλλα 8 τραγούδια για τα οποία είμαι πολύ περήφανος.
Φαντάζομαι γράφεις αρκετά κομμάτια μέχρι να καταλήξεις ποια θα μπουν σε ένα δίσκο. Αυτά που μένουν απ’ έξω πώς τα αξιοποιείς; Επανέρχεσαι;
Με την Ελεάνα συνήθως δε γράφουμε περισσότερα τραγούδια από αυτά που θα μπουν στο άλμπουμ, είμαστε πολύ προσεκτικοί στο τι μουσικές και στίχους θα επιλέξουμε. Συνήθως γράφουμε δέκα τραγούδια και μπαίνουν και τα δέκα μέσα στο άλμπουμ. Στις περισσότερες των περιπτώσεων όσα μένουν είναι τραγούδια που δεν είναι σε ανώτερο επίπεδο από αυτά που δισκογραφήθηκαν, είναι ίσως και κατώτερα. Αν και για μία μουσική έκφραση δεν μπορείς να πεις ότι είναι ανώτερη ή κατώτερη, δεν είναι πολύ σωστό αυτό, αλλά σαν τραγούδια δε θεωρώ ότι ήταν αντίστοιχα με αυτά που τελικά επιλέγονται. Υπάρχουν μερικά τραγούδια που κάποια στιγμή ελπίζω ότι θα βρουν το δρόμο.
Μετά την αποχώρησή σου από το σχήμα του Fever ποια είναι τα φετινά σου σχέδια;
Τα φετινά μου σχέδια είναι να βρεθώ σε ένα μέρος όπως ήμουν και πέρυσι στο Κολωνάκι, σε άλλο μαγαζί. Το να εμφανίζομαι σε μικρά μαγαζιά είναι κάτι που μου αρέσει πάρα πολύ και θα συνεχίσω να το κάνω.
Πολλές φορές ένας νέος συνθέτης δεν αναγνωρίζεται όσο θα έπρεπε από το ευρύτερο κοινό μιας και το βάρος πέφτει στο τραγούδι το ίδιο και στον ερμηνευτή. Υπάρχει περίπτωση που «μετάνιωσες» που έδωσες κάποιο τραγούδι που έγινε μεγάλη επιτυχία;
Το ότι έγιναν επιτυχίες σημαίνει ότι εκπλήρωσαν και το σκοπό τους. Ξέρω από πριν ποια τραγούδια θέλω να κρατήσω για μένα και ποια τραγούδια γράφτηκαν πάνω σε άλλον τραγουδιστή και δεν έχω τέτοια θέματα ζήλιας.
Όταν ακούς τυχαία στο ραδιόφωνο τραγούδια σου και τραγούδια δικά σου που ερμηνεύουν άλλοι καλλιτέχνες σκέφτεσαι διαφορετικά στην κάθε περίπτωση;
Είτε είναι δικό μου είτε κάποιου άλλου νιώθω πολύ περήφανος. Είναι ακριβώς το ίδιο πράγμα. Σε κάθε περίπτωση είναι τραγούδι μου.
Πολλά νέα παιδιά και φοιτητές που αγαπάνε τη μουσική σχηματίσουν μπάντες με το όνειρο να καταφέρουν κάποια μέρα να παίξουν σε ένα μεγάλο κοινό. Έχεις περάσει από αυτή τη φάση; Τι θα τους συμβούλευες;
Και εγώ ουσιαστικά ήμουν αθλητής, έκανα στίβο και παράλληλα σπούδαζα μουσική και κάποια στιγμή πηγαίνοντας τα τραγούδια μου στις δισκογραφικές, κάποιος χριστιανός τα άκουσε, του άρεσαν και με πήρε στη δισκογραφική του εταιρεία. Μπορώ να σου πω ότι το όνειρό μου δεν ήταν να παίξω σε ένα πολύ μεγάλο κοινό αλλά να μπορέσω να δημοσιεύσω τη μουσική μου και να φτάσει στα αυτιά του κόσμου με κάποιο τρόπο. Το μόνο που πρέπει να κάνουν όσοι θέλουν να ασχοληθούν με το χώρο είναι να προσέχουν το υλικό τους, τι τραγούδια γράφουνε και τι τραγούδια λένε και καλό είναι να παίζουν παντού. Στην αρχή δεν έχει σημασία αν θα βγάλεις χρήματα ή όχι αλλά το κατά πόσο καλά θα παρουσιάσεις τη δουλειά σου.
Θέλεις να μιλήσουμε για φοιτητικά χρόνια; Που σπούδασες;
Σπούδασα στην Αθήνα, στη Γυμναστική Ακαδημία και δεν έχω πάρει ακόμα το πτυχίο μου.
Αιώνιος φοιτητής δηλαδή (γέλια)
Αιώνιος φοιτητής, ναι, δεν πήρα ποτέ το πτυχίο μου γιατί μπλέχτηκα με το τραγούδι. Χρωστούσα λίγα μαθήματα, έπρεπε να πηγαίνω στις υποχρεωτικές παρακολουθήσεις, να κάνω αθλητισμό και άλλαξε τόσο πολύ η ζωή μου με τη δουλειά, που ήταν αδύνατον να το κάνω αυτό.
Τι θυμάσαι από τα φοιτητικά σου χρόνια; πώς διασκέδαζες, τι κέρδισες από την εμπειρία σου στο πανεπιστήμιο;
Σαν αθλητής, το πανεπιστήμιο περιορίστηκε πάρα πολύ στο μυαλό μου και στις καθημερινές μου δραστηριότητες. Περισσότερο είχε καταντήσει βραχνάς το να πάρω το πτυχίο μου, παρά μου ήταν κάτι ευχάριστο. Δεν μπορούσα να κάνω παρέες και φίλους γιατί έτρεχα στις προπονήσεις και ασχολιόμουν με τον πρωταθλητισμό.
Κρατάς κάποιες εμπειρίες και φίλους από τότε;
Κατά τη διάρκεια του πανεπιστημίου ήταν πάρα πολύ ωραία γιατί είχα φίλους αθλητές, είχα πολύ προπόνηση και μου άρεσε αυτό που έκανα. Πέρασα ωραία τα φοιτητικά μου χρόνια αλλά λίγο αθόρυβα. Έχω κρατήσει φιλίες από τον αθλητισμό, όχι από το πανεπιστήμιο γιατί, σου λέω, σχολή πήγαινα μόνο στα υποχρεωτικά και για να δώσω εξετάσεις.
Πρόσφατα είπες ότι το νέο σου δίσκο θέλεις να τον αφιερώσεις στο ανιψάκι σου. Μια πολύ τρυφερή δήλωση. Καταφέρνεις παρ’ όλες τις ασχολίες σου να είσαι κοντά στην οικογένειά σου; 
Ο ανιψιός μου, ο Γιώργος  και η αδερφή μου είναι στα Χανιά και είναι πάρα πολύ δύσκολο να είμαι κοντά τους, αλλά είμαι με άλλους τρόπους. Θα είμαι ο νονός του παιδιού κατ’ αρχήν και προσπαθώ μέσω τηλεφωνημάτων και με άλλους τρόπους να είμαι κοντά τους. Αγαπάω πάρα πολύ την οικογένειά μου και προσπαθώ να είμαι εκεί όποτε με χρειάζεται.
Σε ένα πρόφατο tweet σου έγραψες: όταν αγαπάς βελτιώνεσαι. Θέλεις να μας εξηγήσεις πώς σε έχει βοηθήσει η αγάπη που δίνεις και παίρνεις να γίνεις καλύτερος; 
Κατάλαβα μετά από πολλά χρόνια που ψάχνω πράγματα μέσα μου ότι το πιο δύσκολο πράγμα στη ζωή μας είναι να καταφέρουμε να γίνουμε αποδεκτοί σε ένα σύντροφο. Το να μπορέσουμε να περάσουμε τη ζωή μας με έναν άλλο άνθρωπο και να κάνουμε οικογένεια. Θεωρώ ότι πρακτικά αυτό είναι το μεγαλύτερο επίτευγμα που μπορεί να κάνει ένας άνθρωπος διότι πρέπει να συμβαδίσει, να υποχωρήσει, να κάνει πίσω, να κάνει μπροστά, να πάρει θάρρος και όχι μόνο για τον εαυτό του αλλά και για το σύντροφό του. Για να μπεις σε αυτό το λούκι και να προσπαθήσεις ώστε τα όνειρά σου να περιέχουν ακόμη μία ψυχή, θα πρέπει να δίνεις πολύ μεγάλο αγώνα και συνεχή προσπάθεια και κυρίως θα πρέπει να τον αγαπάς αυτόν τον άνθρωπο. Δε γίνεται το συναίσθημά σου να είναι αδιάφορο, επιπόλαιο και να μπεις σε αυτή τη διαδικασία, είναι πολύ επίπονη και για τους δύο. Τελικά, όταν αγαπάς, όντως βελτιώνεσαι, γιατί καταφέρνεις πράγματα που πριν δε θα μπορούσες να τα πραγματοποιήσεις. Όταν νιώσεις αγάπη για κάποιον, τότε μπαίνεις στη διαδικασία να τον «κουβαλήσεις» στην πλάτη και να θέλεις τα πάντα να μοιράζονται στη ζωή σου δια του δύο. Σε εκείνην την περίοδο προσπαθείς πάρα πολύ σκληρά και η αγάπη που νιώθεις σε βελτιώνει και σε αναγκάζει να αποδεχτείς πράγματα που πριν δεν τα αποζητούσες και δεν σε ενδιέφεραν.

 

Total
0
Shares