Κώστας Λειβαδάς: Απ’ ευθείας

Με την ευκαιρία του νέου προσωπικού άλμπουμ, αλλά και των εμφανίσεών του στο «Κύτταρο» του τηλεφώνησα για να πούμε μερικά πράγματα παραπάνω.

Με την ευκαιρία του νέου προσωπικού άλμπουμ, του “Κρατήσου απ’ τη Στάχτη” αλλά και των εμφανίσεών του στο «Κύτταρο» του τηλεφώνησα για να πούμε μερικά πράγματα παραπάνω. Ό,τι ξεχώρισα από τη συζήτηση ακολουθεί.

Συνέντευξη στον Κώστα Γιάντσιο

Οι εμφανίσεις σε διαφορετικά είδη παραστάσεων και η πρόκληση του προσωπικού δίσκου

“Δεν είναι τυχαίο ότι σε ένα αδιέξοδο που έβλεπα εγώ στην επανάληψη και στη δική μου ανησυχία για τη μη επανάληψη των ίδιων και των ίδιων στράφηκα προς τα εκεί. Ως διαδικασία είναι τεράστια η διαφορά και νομίζω ότι σε αυτή την ηλικία και μετά την ευκαιρία που είχα μέσα στην πενταετία να κάνω ολοκληρωμένο δίσκο πρώτη φορά για άλλους, έναν της Ελένης (Τσαλιγοπούλου) και ένα το “Έχω Άνθρωπο”, έχω την αίσθηση ότι τώρα κατάλαβα τι θα πει προσωπικός δίσκος με την κυριολεκτική έννοια. Η μεγάλη διαφορά είναι ότι αυτή τη φορά νιώθω ότι εκφράστηκα όπως ήθελα, βρίσκοντας τα πατήματα του εαυτού μου, με τον ήχο και τις συνθήκες που ήθελα και εκεί είναι καταγεγραμμένη η ζωή των τελευταίων μου πέντε ετών. Είναι ένας πάρα πολύ προσωπικός δίσκος και ως προς αυτό ειδικά και λόγω της ηλικίας και της στιγμής”.

Πως γράφτηκαν τα καινούρια τραγούδια

“Είναι σαν ένα είδος εξορίας, είναι κάτι πολύ περίεργο γιατί το εκφράζεις και εσύ με τη δική σου φωνή και είναι τραγούδια, τα οποία τα εκφράζεις και τα έχεις γράψει εσύ κάθε φορά και δεν έχεις την παραμικρή ιδέα αν θα κοινοποιηθούν ποτέ ή όχι. Έχει αυτή την ισχυρή δύναμη γιατί καμιά φορά μέσα στη δουλειά, όχι πάντα, κάποια από τα τραγούδια ξέρεις αν θα κοινοποιηθούν. Δεν γίνονται κατά παραγγελία αλλά δίνεται αφορμή για συνεργασία. Αυτή τη φορά ο τρόπος που έγραψα για μένα αυτά τα τραγούδια ήταν ένα σχεδόν παραλήρημα μέσα στη δίνη των γεγονότων, όπου εγώ έγραφα χωρίς όμως να ξέρω ποτέ τι θα γίνει με αυτά”.

Μεγαλώνοντας

“Είναι άλλη η ματιά πια, άλλη η επεξεργασία, άλλα τα φίλτρα, άλλος ο βαθμός συνειδητότητας. Είναι μία ηλικία που θέλω να πιστεύω ότι από εδώ και πέρα αρχίζεις να καταλαβαίνεις τη στιγμή που κάνεις κάτι και κυρίως να απολαμβάνεις επιτέλους, παρ’ όλο το άγχος που σου δημιουργούν τα εξωτερικά γεγονότα και τη δύναμη που έχουν. Αρχίζεις, όπως λέει και ο Ντέιβιντ Μπερν, «να νιώθεις το υλικό σου», είναι μία φράση που μου αρέσει και με εκφράζει απόλυτα και νομίζω ότι έχει να κάνει με την ηλικία”.

Είπα αυτά που ήθελα

“Ακριβώς αυτή τη στιγμή αυτό που μου αρέσει με αυτό το δίσκο είναι ότι τελικά αυτό που υπερίσχυσε και ενισχύοντας ίσως τη φράση ότι «στην αναμπουμπούλα ο λύκος χαίρεται» είναι ότι έχω και είχα δύο δρόμους, μέσα στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα που είναι γεμάτη πανικό και απαισιόδοξα σενάρια, ή να μελαγχολήσω και να λουφάξω ή να πω ακριβώς αυτά που θέλω. Να πεις και να φερθείς σαν να αρχίζουν όλα από την αρχή και χωρίς καμία διάθεση εξετάσεων. Έχει πολύ πλάκα αυτό γιατί αυτά είναι τραγούδια, θέλοντας να πιστεύω ότι φύσει και θέσει είμαι άνθρωπος που ζει πολύ κοντά και μέσα στην κοινωνία, που γράφτηκαν μέσα σε αυτά τα τελευταία πέντε χρόνια αλλά μερικά είναι σαν να γράφτηκαν επί τούτου για όλα αυτά που λαμβάνουν χώρα τώρα”.

Τα downloads

“Νομίζω ότι χρειάζεται να περάσει κάποιος καιρός και δεν μιλάω για ένα-δύο τραγούδια αλλά για το σύνολο ενός δίσκου που πολλές φορές μέσα από τον κακόαναλυμένο ήχο του κομπιούτερ χάνεται η μαγεία και το μυστήριο του. Σταδιακά και περνώντας ο χρόνος θα μπορούσα να πω ότι έτσι είναι η εποχή. Έχω μία άλλη αντίληψη γιατί οι δημιουργοί περνάνε δύσκολες μέρες και πιστεύω ότι σε μερικά χρόνια χωρίς να τους αποτιμάται τίποτα πια και καμία αμοιβή από τα τόσα downloads και τις τόσες ακροάσεις μπορεί να υπάρχει πρόβλημα για τον οποιονδήποτε από τον πιο μικρό μέχρι τον πιο μεγάλο να δισκογραφήσει ή να υπερασπιστεί τα τραγούδια του”.

Στιγμιότυπα και ερεθίσματα

«Είναι πολύ σημαντικό το να βρίσκεις τον καινούργιο σου εαυτό. Περνώντας ξανά από το μικρό παιδί πηγαίνεις στον επόμενο καινούργιο σου εαυτό. Σε αυτό με βοήθησε πολύ και μια χρονιά, το 2007 συγκεκριμένα που δε δούλεψα σχεδόν καθόλου και αποστασιοποιήθηκα πάρα πολύ από τα πράγματα, έζησα μία πολύ φυσιολογική και ήσυχη ζωή ακούγοντας λίγο καλύτερα την ψυχή μου που στο δρόμο είχε χάσει κάποιες οδούς και συνισταμένες και ένιωσα πάρα πολύ πόσο λάθος ζούμε γύρω από το χρήμα και πόσο λάθος σπαταλάμε τον καθαρό χρόνο μας”.

Οι νεότεροι, οι δυσκολίες και οι προσδοκίες

“Είμαι σίγουρος ότι αυτή την ώρα που μιλάμε μία παρέα με το δικό της καινούργιο λεξιλόγιο και το δικό της καινούργιο ήχο γεννιέται κάπου μέσα στην Ελλάδα και θα το εκφράσει αυτό. Θα το εκφράσει με τον ίδιο τρόπο που και οι παλιότεροι θα το εκφράσουν και εγώ σκόρπια και σχεδόν ολοκληρωμένα σε αυτό το δίσκο δεν θα μπορούσα να «μιλήσω» για κάτι άλλο. Η εποχή μας κάνει αυτό το δώρο, να μπορούμε να έχουμε να πούμε πράγματα, είναι μια εποχή με πάρα πολύ οξείες γωνίες”.

Ο Κώστας Λειβαδάς την Παρασκευή 5 και το Σάββατο 6 Νοεμβρίου εμφανίζεται για τελευταίο διήμερο στο Κύτταρο με την Ελένη Τσαλιγοπούλου και την Μαριάννα Πολυχρονίδη. Special Guest το Σάββατο ο Νίκος Πορτοκάλογλου.

Κύτταρο Live
Ηπείρου 48 & Αχαρνών
T: 2108224134
www.kyttarolive.gr

Total
0
Shares
Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *