Κράτησε τη γνώμη για τον εαυτό σου, διάολε!

«Δε νομίζεις πως πρέπει να σταματήσεις την πολλή γυμναστική; Το μυώδες σώμα δεν φαίνεται ωραίο για μια γυναίκα» ακούς το αγόρι σου να λέει. «Πιστεύω πως ήρθε η ώρα να σταματήσεις να ασχολείσαι με το θέατρο, τσάμπα σπαταλάς το χρόνο σου με αυτό.» μουρμουρά η μαμά σου στο ακουστικό μεσημεριάτικα. «Δουλεύεις πολύ τελευταία , θα πάθεις καμιά υπερκόπωση, για το καλό σου το λέμε.» οι φίλες σου όλο συμπόνια. «Μήπως να διάβαζες λιγάκι; Οι εκδρομές μπορούν να περιμένουν…» ακόμα και ο αδερφός σου τώρα έχει άποψη στη ζωή σου. Όλοι ξέρουν καλύτερα τι πρέπει να κάνεις και πώς να το κάνεις εκτός από εσένα φυσικά.

 Αυτή η τραβηγμένη άποψη που το γυμνασμένο γυναικείο σώμα είναι αντιαισθητικό δήθεν στα μάτια των αντρών με ξεπερνά. Δηλαδή επειδή αυτός βαριέται να κουνηθεί από τον καναπέ του προσπαθεί να πείσει και σένα ότι οι γυμνασμένες πλάτες είναι για τους μποντιμπιλντεράδες μόνο. Μην ενδώσεις. Δεν είναι ότι δε του αρέσει, απλά προτιμά να μην αρέσεις και σε άλλους.

Και αν απορείς γιατί το παιδί σου, το ‘ριξε στη γυμναστική, ή το θέατρο, ή το χορό θυμήσου που όταν ήταν έξι-εφτά χρονών το πήρες απ’ το χεράκι και το έγραψες στίβο, ή σε εργαστήρι θεάτρου, ή μπαλέτο.

Και το αν δουλεύω πολύ δηλαδή τι σας πειράζει; Επειδή δε μπορούμε να βγαίνουμε τόσο συχνά πλέον; Ναι και μένα μου λείπει και πιστέψτε με από σας περισσότερο. Αν νομίζετε ότι μου αρέσει που γυρίζω σπίτι χώμα μετά από δεκάωρο ,και δεν έχω κουράγιο ούτε πιτζάμες να βάλω είστε γελασμένες. Και πριν κοιμηθώ βλέπω τις ανεβασμένες φωτογραφίες σας από τα γλεντοκόπια και ζηλεύω. Αλλά εφόσον αυτό αποφάσισα να κάνω, δικός μου καημός.

Και για το τέλος γλυκέ μου αδερφούλη, άσε με εμένα. Ήδη σου έκανα πλάτες στη μαμά όταν γρατζούνισες την πόρτα του αυτοκινήτου της, και επίσης δεν είπα τίποτα για εκείνη τη μέρα που σε πήγαν αυτόφωρο επειδή φώναζες σα τρελός κάτω από το μπαλκόνι της Βέτας τρεις μέρες αφού είχατε χωρίσει.

Αυτά και άλλα πολλά ίσως έχεις ακούσει κατά καιρούς από γονείς και φίλους που νοιάζονται υπέρ του δέοντος. Εδώ που τα λέμε όλοι δικαιούνται να έχουν και από μία γνώμη. Πολύ καλές και οι γνώμες και οι συμβουλές. Όμως φτάνει. Άλλη κριτική δε θέλουμε! Εξάλλου κανείς στο μάταιο τούτο κόσμο δεν έχει την παραμικρή ιδέα τι κάνει. Όλοι δοκιμάζουμε κι αν κάτι πετύχει , πέτυχε.


Είμαι η Χριστίνα. Σπούδασα στη Σχολή Θετικών επιστημών του Αριστοτελείου. Μου αρέσει να γράφω άρθρα, ιστορίες, αληθινές ή και όχι. Γράφω για τους ανθρώπους. Για εκείνα που θέλουν και δεν τολμούν. Για αυτά που τόλμησαν και δε μετάνιωσαν. Για όσα σκέφτονται μα δεν ξεστομίζουν. … Η γιαγιά μου έλεγε : «Αν δεν κάνεις αυτό που αγαπάς , τουλάχιστον αγάπα αυτό που κάνεις… και σίγουρα αγαπώ να μοιράζομαι τη σκέψη μου μαζί σου, μέσα απ’ τα άρθρα μου.

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *