Μέρες αγάπης; Άσε μας!

Άλλοι σε μεγαλύτερο βαθμό, άλλοι σε μικρότερο όλοι μας έχουμε αρχίσει να αισθανόμαστε τη χριστουγεννιάτικη διάθεση των ημερών όλο και περισσότερο.
Άλλοι σε μεγαλύτερο βαθμό, άλλοι σε μικρότερο όλοι μας έχουμε αρχίσει να αισθανόμαστε τη χριστουγεννιάτικη διάθεση των ημερών όλο και περισσότερο. Από τα πολύχρωμα φωτάκια στους δρόμους μέχρι τις στολισμένες βιτρίνες των μαγαζιών το εορταστικό πνεύμα έχει αρχίσει να ομορφαίνει τη καθημερινότητα μας. 
 
Οικογενειακές στιγμές με συγγενείς, βόλτες με συμφοιτητές, διάλλειμα από το διάβασμα είναι μερικά μόνο κομμάτια του χριστουγεννιάτικου πάζλ. 
Είναι όμως όλα τόσο ρόδινα; Πως είναι δυνατό σε 15 μέρες να χωρέσει όση χαρά λείπει τις υπόλοιπες 350; Το σίγουρο είναι πως στο διάστημα αυτό στο τέλος κάθε έτους, δεν είναι λίγοι εκείνοι που προσαρμόζονται, καθώς πρέπει να συμβαδίζουν με το κλίμα της εποχής! Χαμόγελα και διάθεση φυτρώνουν κατά ένα παράξενο τρόπο αφού το ημερολόγιο δείξει 20/12. Είναι σα να υπάρχει πίσω από μερικούς ένα κουμπί που γυρνάει σε λειτουργία μόνο για 2 εβδομάδες και μένει στο off για τους υπόλοιπους 11.5 μήνες! 
Στο διάστημα αυτό εντοπίζονται οι μέρες εκείνες που τότε μόνο κάποιοι θυμούνται κάθε ξεχασμένο συγγενή και γνωστό και ΔΕΝ ΚΡΑΤΙΟΥΝΤΑΙ να του πουν χρόνια πολλά από το τηλέφωνο και να ρωτήσουν τι κάνει. (Ίσως έχουν να τον δουν 5  χρόνια).
 
Είναι οι μέρες εκείνες που θα σου χαμογελάσουν με προσπάθεια κουκουλώνοντας τα συναισθήματα τους κάτω από το χριστουγεννιάτικο προσωπείο… Είναι τα πρωινά που ΠΡΕΠΕΙ να ανοίξουν στα παιδάκια της γειτονιάς που λένε τα κάλαντα και να παραστήσουν τους μαγεμένους ενώ κλείνοντας την πόρτα βρίζουν και μετανιώνουν για το σοκολατάκι που κέρασαν… Είναι  η περίοδος που θυμούνται να πάνε στην εκκλησία σα σωστοί χριστιανοί, ξεχνώντας ότι η προηγούμενη φορά που πάτησαν ήταν… το Πάσχα. Και σαν κερασάκι στη τούρτα, τα δώρα που ΠΡΕΠΕΙ να αγοράσουν σαν ένδειξη αγάπης και ενδιαφέροντος προς τον παραλήπτη. 
 
Κάπου εδώ αντιλαμβανόμαστε ότι το χριστουγεννιάτικο καραβάκι μπάζει νερά. Καιρός να σταματήσουμε να προσποιούμαστε για κάτι που δε νιώθουμε, για να ζήσουμε σαν άνθρωποι και όχι σα μαριονέττες, βγάζοντας προς τα έξω τον πραγματικό καλό μας εαυτό ϑ

Πολυτεχνείο Πολιτικών Μηχανικών | Ξάνθη 
 
 
Total
0
Shares
Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *