Μια κάποια σαν εσένα…

Καλύτερα να σταματήσει εδώ προτού γίνει η ζωή ενός ή και των δυο χειρότερη.  Είσαι η γυναίκα που θα ήθελα να κάνω δική μου για πάντα  αν τα πράγματα ήταν αλλιώς. Ελπίζω να  μη μετανιώσω στο μέλλον επειδή ίσως να μην έχω βρει κάποια σαν εσένα.

Δε μου αρέσει το για πάντα. Είναι αστείο να το λες σε κάποιον και βαρύ για να το εξηγείς. Εξάλλου δεν σου φάνηκα να είμαι και κάποια ιδιαίτερη. «Κάποια σαν εσένα.» Εννοώντας φυσικά κάποια, μα όχι εσένα. Εδώ ήρθε η ώρα να σου πω γιατί γράφω για τις ανθρώπινες σχέσεις. Λοιπόν γράφω για να πω ότι οι άνθρωποι δε βγαίνουν κατά παραγγελία αγάπη μου. Κάποιες φορές δε μένουν εκεί που θέλεις ούτε κάνουν τη δουλειά που θέλεις ούτε σκέφτονται όπως θα ‘θελες . Δεν συμφωνούν μαζί σου σε ότι πεις , δεν προγραμματίζουν τη ζωή τους όπως απαιτείς.

Αυτό όμως είναι το όμορφο σε όλο το παιχνίδι, ότι δεν τους μαντεύεις, δεν ξέρεις πως αντιδρούν και ίσως να μην το καταλαβαίνεις κιόλας. Αυτό είναι το μαγικό της υπόθεσης γλυκέ μου. Χρειάζεται να  μάθεις να ακούς και να σέβεσαι τη διαφορετικότητα. Να αφουγκράζεσαι τις ιδιαίτερες επιθυμίες και πάλι αν δε μπορείς να ακολουθήσεις τον συλλογισμό μπορείς πάντα τον αγκαλιάσεις με αγάπη κι ας μη τον συμμερίζεσαι.

Αντέχεις την αδρεναλίνη της αβεβαιότητας; Μπορείς να πέσεις στο κενό χωρίς να ξέρεις αν θα σε πιάσω; Θα μου ‘δειχνες το καλύτερο φύλλο σου ελπίζοντας ότι δε θα το προδώσω; Δυστυχώς δε μπορώ να σου δώσω πειστήρια για τις προδιαγραφές που έθεσες , ούτε μπορώ να αποδεχτώ τις διορίες σου. Οι άνθρωποι δεν έχουν ημερομηνία λήξης ούτε είναι υπογραφές σε συμβόλαια.

«Κάποιες σαν εμένα» έχει αρκετές. Μάλιστα έχει και ακόμη καλύτερες. Που δε θα μιλάνε τόσο ή που θα ακολουθούν τα ωράριά σου, θα μένουν πιο κοντά ή θα μαγειρεύουν καλύτερα. Μπορεί να μην είναι όσο κυκλοθυμικές όσο εγώ ή να είναι πιο καλλιεργημένες και πιο καλλίγραμμες. Αλλά ούτε για μια στιγμή δε θα θελα να είμαι λιγότερο «εγώ» για να γίνω «κάποια σαν εμένα».


Είμαι η Χριστίνα. Σπούδασα στη Σχολή Θετικών επιστημών του Αριστοτελείου. Μου αρέσει να γράφω άρθρα, ιστορίες, αληθινές ή και όχι. Γράφω για τους ανθρώπους. Για εκείνα που θέλουν και δεν τολμούν. Για αυτά που τόλμησαν και δε μετάνιωσαν. Για όσα σκέφτονται μα δεν ξεστομίζουν. … Η γιαγιά μου έλεγε : «Αν δεν κάνεις αυτό που αγαπάς , τουλάχιστον αγάπα αυτό που κάνεις… και σίγουρα αγαπώ να μοιράζομαι τη σκέψη μου μαζί σου, μέσα απ’ τα άρθρα μου.

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *