Μήπως χρειάζεσαι και εσύ ψυχολόγο;

Πριν από λίγο καιρό, μιλούσα στο τηλέφωνο με μία πολύ καλή μου φίλη, η οποία γνώριζα πως τους τελευταίους μήνες είχε πραγματικά ταλαιπωρηθεί, από διάφορα μικρά και μεγάλα που κάνουν την καθημερινότητά μας δύσκολη, με αποτέλεσμα αυτό να βγαίνει στις διαπροσωπικές της σχέσεις και να επηρεάζει την επικοινωνία που είχε με το άμεσο φιλικό και οικογενειακό της περιβάλλον. Τότε μου είχε αναφέρει, ολίγον τι δειλά και με διστακτικότητα, πως σκεφτόταν να επισκεφθεί έναν ψυχολόγο, προκειμένου να πάρει δυο τρεις συμβουλές για το πώς να σταθεί ξανά στα πόδια της και να επιστρέψει στον παλιό, καλό της εαυτό. Νομίζω περίμενε να την κοροϊδέψω ή να της πω πως αυτό αποκλείεται να την βοηθήσει, αλλά τουναντίον, την ενθάρρυνα όσο περισσότερο μπορούσα.

Γράφει η Αθανασία Αντωνοπούλου

Είχα περάσει κι εγώ από αυτήν τη φάση, του να έχουν πέσει όλα πάνω στο κεφάλι μου, οικογενειακά, φιλικά, γκομενικά και να αισθάνομαι παντελώς αδύναμη να αντιμετωπίσω έστω και το ένα δέκατο αυτών με αποτέλεσμα όλο αυτό να είχε επιδράσει πάνω μου με έναν άκρως ψυχοσωματικό τρόπο που αποτελεί ακόμα και σήμερα μία από τις δυσκολότερες στιγμές της ζωής μου και ταυτόχρονα, ένα από τα μεγαλύτερα μαθήματα για το πόσο ανθεκτική πρέπει να είμαι και το πόση προσοχή οφείλω να δίνω στον εαυτό μου, ώστε να επιτυγχάνω μία χι ισορροπία.

Δεν είμαστε όλοι ίδιοι

Ξέρεις, όλοι οι άνθρωποι δεν αντιμετωπίζουν με τον ίδιο τρόπο τα οποιαδήποτε προβλήματα τους χτυπάνε την πόρτα. Άλλοι ορμάνε σαν στρατιώτες σε πρώτη γραμμή μάχης, άλλοι τα γυροφέρνουν στο μυαλό τους συνεχώς χωρίς ποτέ να εκδηλώνονται και άρα παθητικά δέχονται τη ροή της ζωής. Άλλοι έχουν τη δυνατότητα να πολεμάνε σε ταυτόχρονα μέτωπα, άλλοι είναι της τακτικής “one problem at a time” και άλλοι πνίγονται σε μία κουταλιά νερό.

Όπως και να’χει, έχω συνειδητοποιήσει πως αρκετές φορές το να έχεις γύρω σου ανθρώπους να σε ακούσουν, ναι μεν είναι μέρος της λύσης, αλλά δεν είναι και πανάκεια. Μερικές φορές, δεν αρκούν τα καλά λόγια, δεν αρκεί το “έλα, θα τα καταφέρεις”, αλλά νιώθεις την πηγαία ανάγκη να μηδενίσεις το κοντέρ και να το πάρεις πάλι από την αρχή, τοποθετώντας τα πάντα σε μία σωστή σειρά, όσο αυτό είναι δυνατόν. 

Ο τρίτος παρατηρητής

Εκείνην τη στιγμή, χρειάζεσαι κατά πάσα πιθανότητα, το μάτι του τρίτου παρατηρητή, που είναι εντελώς έξω από τη ζωή σου, άρα αντικειμενικός και συν τοις άλλοις, έχει ένα εκπαιδευτικό background εμπειρίας, ώστε να σε καθοδηγήσει όσο πιο ομαλά γίνεται σε αυτό που θέλεις να γίνεις και να είσαι. Δεν είναι κακό αυτό, δε σημαίνει ότι τρελάθηκες, δε σημαίνει ότι είσαι αδύναμος, ότι δεν ξέρεις πώς να διαχειριστείς ό,τι συμβαίνει γύρω σου. Σημαίνει απλά ότι είσαι άνθρωπος και έρχεσαι αντιμέτωπος με δυσκολίες, στις οποίες χρειάζεσαι τη βοήθεια κάποιου άλλου. Απολύτως φυσιολογικό, άκρως λογικό.

Θα το κάνεις για σένα

Δε σου λέω ότι θα βγεις εκεί έξω με ντουντούκα για το πότε είναι το επόμενο ραντεβού σου, αλλά αν θελήσεις να σηκώσεις το τηλέφωνο και να κανονίσεις μία συνεδρία, είμαι εδώ για να σου πω “it’s ok”. Μην διστάσεις και μην σκεφτείς τι θα πει ο οποιοσδήποτε το μάθει. Είναι κάτι που κάνεις για τον εαυτό σου, για να νιώσεις εσύ καλύτερα, για να μπορείς να σηκώνεσαι το πρωί από το κρεβάτι και να λες πως θα αδράξεις τη μέρα, αντί να κουκουλώνεις τους προβληματισμούς σου κάτω από το πάπλωμα!


Η συντακτική ομάδα του mycampus.gr ψάχνει για σένα θέματα που...εμπνέουν!

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *