Nikko Patrelakis: Ο ανήσυχος

Πριν από μερικά χρόνια ήμουν προσκεκλημένος σ’ ένα party γνωστής εταιρείας όπου είχαν στηθεί δύο stages για τους djs. Κάποια στιγμή παρατήρησα μια μετακίνηση προς τον ένα χώρο. Κοίταξα το πρόγραμμα και έγραφε «Nikko Patrelakis». Μπήκα στο νόημα.

Συνέντευξη στον Κώστα Γιάντσιο


Η διαφορά ενός δημιουργού της ηλεκτρονικής σκηνής σε σχέση με έναν συνθέτη ενός άλλου είδους, ποια είναι;

Καταρχήν οι παραγωγές μου εμπεριέχουν πάρα πολύ τα φυσικά όργανα, από τους πρώτους μου δίσκους. Για να είμαι ειλικρινής θεωρώ ότι ακόμα και στο αμιγώς ηλεκτρονικό στοιχείο πρέπει να διαφαίνεται ο ανθρώπινος παράγοντας με κάποιο τρόπο γιατί αλλιώς ο ήχος δεν αποκτάει προσωπικότητα. Οπότε φαντάζομαι και προσπαθώ ακόμα και στις πιο ηλεκτρονικές μου ενορχηστρώσεις να περνάει η αίσθηση ότι υπάρχει επικοινωνία ανθρώπου με άνθρωπο που έχουν ως ενδιάμεσο μηχανήματα.

Από το «liquid vinyl», έναν ιδιαίτερο χώρο που δημιουργήσατε τη δεκαετία του ‘90, μέχρι την εποχή του downloading τι μένει ίδιο και τι αλλάζει;

Τα πράγματα έχουν γίνει λίγο πιο απρόσωπα από τη στιγμή που καταργήθηκαν τα εξώφυλλα, είναι η στιγμή που άλλαξε η μουσική. Πιστεύω ότι ταυτιζόσουν διαφορετικά με τη μουσική ως αντικείμενο, το εικαστικό, οι στίχοι, όλα αυτά ήταν μία ολόκληρη εμπειρία η οποία λειτουργούσε βιωματικά. Σε άλλαζε αυτή η εμπειρία. Αυτό που ήταν μία «πολιτιστική διαδικασία» έχει σπάσει σε διάφορα μέρη και αυτό το κάνει πιο απρόσωπο και το αποδυναμώνει. Για αυτό αντιμετωπίζεις την πραγματικότητα ένας άνθρωπος να έχει στον υπολογιστή του τριάντα χιλιάδες τραγούδια, ένα μεγάλο μέρος των οποίων δεν έχει ακούσει ποτέ.

Μήπως η εποχή τελικά δίνει κάτι που παλιότερα ήταν πολυτέλεια, δηλαδή να εργάζεσαι στην Αθήνα και να έχεις μία επαφή με κόσμο που είναι χιλιομετρικά πολύ μακριά;

Σε αυτό βέβαια παίζει μεγάλο ρόλο και το downloading που δεν είναι πάντα νόμιμο.
Αυτή τη στιγμή εγώ θα θεωρηθώ δεινόσαυρος αν προσπαθήσω να υπερασπιστώ κάτι, το οποίο δεν επιδέχεται υπεράσπισης αυτή τη στιγμή. Εγώ αυτή τη στιγμή είμαι θύμα της κακής διαχείρισης της πνευματικής ιδιοκτησίας από τα διάφορα consortiums. Οι μεγάλες δισκογραφικές είναι αυτές, οι οποίες οδήγησαν τον κόσμο να κλέψει τη μουσική με την πρώτη ευκαιρία που του έδωσε η τεχνολογία. Ουσιαστικά αν παρατηρήσετε είναι αυτές που φωνάζουν και μηνύουν περισσότερο από όλους μέσα στη μουσική πραγματικότητα του πλανήτη. Δεν έχει ακουστεί ποτέ κανένας καλλιτέχνης να έχει μηνύσει κάποιον αλλά όλο αυτό αφορά τα μεγάλα οικονομικά blocks.

Υπάρχει δυνατότητα να ισορροπήσει κάποια στιγμή το πράγμα;

Εγώ δικαιολογώ το θυμό του κόσμου και αυτή τη στιγμή δυστυχώς βρίσκομαι εγώ στη μέση, όπως κάποιες άλλες φορές βρίσκεται κάποια άλλη κοινωνική ομάδα. Εγώ αναγκάζομαι να ανεχτώ και να περιμένω αυτός ο θυμός να εκτονωθεί με τα χιλιάδες downloads ώστε να μπορέσει να έρθει μία ηθική και κοινωνική ισορροπία. Δεν μπορώ αυτή τη στιγμή να απαγορεύσω σε κανέναν τίποτα αλλιώς προτιμάω να μην κάνω άλλο μουσική. Δεν είναι όλο αυτό μέσα στην ιδιοσυγκρασία μου.

Επιρροές υπήρξαν στη μουσική σας;

Αναφέρομαι σε όλη μου τη ζωή συναισθηματικά στη Λένα Πλάτωνος γιατί με σημάδεψε στην ηλικία που έπρεπε και τη θεωρώ την πιο γνήσια αντιπρόσωπο του είδους μου σε αυτή τη χώρα. Τη θεωρώ ειλικρινή, έντεχνη σε όλο το επίπεδο, και το τεχνολογικό και το ορχηστρικό, και αυθάδη. Τη θεωρώ την τέλεια συνθέτρια ηλεκτρονικής μουσικής.

Έχετε ήρωα στη ζωή σας; Κάποια πρότυπα;

Πρότυπα είναι οι γονείς μου και οι κολλητοί μου φίλοι, όπως η Μελίτα Κάραλη, και προς αυτούς προσπαθώ να τείνω απεγνωσμένα αλλά δεν έχω καλύψει τη διαδρομή. Γενικά πρότυπα δεν είχα ποτέ, ήμουν πολύ γειωμένος. Πάντα θεωρούσα ότι είμαι «ο προσωπικός μου Ιησούς», όπως λέει το τραγούδι, θεωρώ ότι εγώ θα σώσω τον εαυτό μου και ότι δεν υπάρχει μία χρυσή κατάσταση που θα προσπαθήσω να φτάσω αλλά φροντίζω να αναβαθμίζω την καθημερινότητα μου και να «σώζομαι» καθημερινά.


Ποιες είναι οι τάσεις που βλέπετε στο είδος, ακούμε πολλά φυσικά όργανα να αναμειγνύονται με ηλεκτρονικό ήχο, ακούμε και περισσότερο λόγο. Που πάει όλο αυτό;

Νομίζω ότι η φωνή έχει λείψει στον κόσμο που ακούει ηλεκτρονική μουσική και έχει λείψει περισσότερο τώρα που ο πλανήτης περνάει κρίση. Ο άνθρωπος χρειάζεται την ανθρώπινη αναφορά σε πρώτη ανάγνωση και δεν υπάρχει τίποτα άλλο πέρα από την ανθρώπινη φωνή. Για να είμαι ειλικρινής μου έχουν λείψει και μένα τα τραγούδια και έχω βαρεθεί τα tracks.

Αυτή σημαίνει ότι θα ακούσουμε και κάτι διαφορετικό από εσάς;

Αυτό το project που ετοιμάζω είναι πολύ προσωπικό και δουλεύω με ένα συνεργάτη, μουσικό επίσης, και επειδή είμαι σε μία εξπρεσιονιστική φάση δε γνωρίζω καθόλου τι θα εμπεριέχει ο δίσκος ως τελικό αποτέλεσμα παρά μόνο εκείνη τη στιγμή που γίνεται. Ουσιαστικά θα είναι και ο πρώτος δίσκος μου που δεν θα έχω σχεδιάσει τόσο πολύ αλλά θα έχει πραγματοποιηθεί και ηχογραφηθεί σε μία σύντομη περίοδο.

Εκτός από τη μουσική, θα ήθελαν να μιλήσουμε και για το Doctv.gr

To Doc Tv φτιάχτηκε από μία ανάγκη μας να εκφραστούμε με ένα πιο ολοκληρωμένο τρόπο, που να περιλαμβάνει όλη μας τη γνώση όσον αφορά τη ζωή αλλά και την τεχνική που έχουμε αποκομίσει όλα αυτά τα χρόνια. Το ίδιο θέλαμε και για όλους τους τομείς της έκφρασης, όπως εικόνα, ήχο, κείμενο που ουσιαστικά μας ενδιαφέρει και τους δύο (εννοεί και την Μελίτα Κάραλη) εξ ίσου. Όταν αρχίσαμε να το δουλεύουμε σαν ιδέα είδαμε ότι αυτό που μας ενδιαφέρει είναι να εγκαινιάσουμε μια grass root democracy, να εγκαινιάσουμε δηλαδή μία περιγραφή της πραγματικότητας με τόσο απλό τρόπο και αχρωμάτιστο με σκοπό ο οποιοσδήποτε άνθρωπος να μπορεί να συμμετέχει στη διαμόρφωση μίας κοινής γνώμης. Από την αρχή ξεκινήσαμε γυρίζοντας πράγματα που έχουν ένα κοινωνικό τόνο έτσι και αλλιώς, να δώσουμε μία άποψη και να κοινοποιήσουμε αυτή την καταγραφή και την άποψη σε ανθρώπους και να μπορέσουν να τη συζητήσουν, να την ενστερνιστούν ή ακόμα και να την αντιμάχονται. Γενικά να ξεκινήσουμε ένα διάλογο άτομο προς άτομο, αντί να παλέψουμε μέσω άλλων διαδικασιών. Θέλαμε να φτιάξουμε κοινότητα που να έχει συγκεκριμένα ενδιαφέροντα και να μπορεί να νιώθει ότι μπορεί να αλλάξει τη ζωή της.

Την οικονομική κρίση και το εκλογικό κλίμα της περιόδου πως το σχολιάζετε;

Ένιωθα την Κυριακή που πήγαινα να ψηφίσω ότι ντρεπόμουνα, ένιωθα ότι έχω πατροναριστεί να πάω να ψηφίσω και σκέφτηκα ότι η κοινωνία μου θα πρέπει να εκφραστεί μέσω δημοψηφισμάτων, οι άνθρωποι να αποφασίσουν στο χαμηλό επίπεδο, άτομο προς άτομο και όχι στις οργανώσεις ή στα κόμματα, για σημαντικά θέματα που αφορούν την κοινωνία ώστε να δημιουργηθεί μία τάση, η οποία είναι πραγματική. Οποιοδήποτε κοινωνικό θέμα έχει κοινωνική αιχμή και επηρεάζει τον καθένα ξεχωριστά να μπει σε δημοψήφισμα. Τα πράγματα πρέπει να γίνονται στη βάση του ενός. Πρέπει να υπάρξει κινητοποίηση σε ένα πολύ βασικό επίπεδο. Κοιτάζω τους athenistas, στους οποίους έχω γραφτεί κιόλας, που λένε π.χ δεν θα περιμένεις την Παρασκευή για να πάρεις ένα χαρτί από κάτω ομαδικά αλλά πρέπει να το κάνεις κα κάθε στιγμή μόνος σου.

Τι ετοιμάζετε αυτό το διάστημα μουσικά;

Ετοιμάζουμε ένα νέο άλμπουμ, το οποίο δεν ξέρουμε αν θα είναι προσωπικό ή collective και το Δεκέμβριο θα παίξω με την ιδιότητα του dj με διάφορα σετ και για τον καινούργιο χρόνο ετοιμάζω μία περιοδεία με live, περιμένω πρώτα να έχω τον καινούργιο δίσκο ώστε να μπορέσει να ακουστεί και περισσότερο. Συνεχίζω με τη μουσική παρ’ όλες τις δυσκολίες και η αμέσως επόμενη μου κυκλοφορία είναι ένα άλμπουμ με remix σε δικά μου κομμάτια από φίλους και συνεργάτες παραγωγούς πολύ γνωστούς και πολύ καλούς σε αυτό που κάνουν. Θα λέγεται Resonance, θα κυκλοφορήσει το Δεκέμβριο και θα είναι ελεύθερο να το κατεβάσει όποιος θέλει από το Doc Tv.

Total
0
Shares
Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *