Ο Υφυπουργός Παιδείας για το πειθαρχικό παράπτωμα λογοκλοπής στα πανεπιστήμια

Βασίλης Διγαλάκης: Λαμβάνονται όλα τα αναγκαία μέτρα για τυχόν φαινόμενα λογοκλοπής στα πανεπιστήμια.

“Τα ελληνικά πανεπιστήμια, με τη στήριξη του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων, αντιμετωπίζουν με αποφασιστικότητα και σύγχρονα ψηφιακά εργαλεία το θέμα της λογοκλοπής”, διαβεβαίωσε ο Υφυπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων, Βασίλης Διγαλάκης, απαντώντας σε σχετική επίκαιρη ερώτηση στη Βουλή.

Ο κ. Διγαλάκης υπενθύμισε ότι στον πρότυπο εσωτερικό κανονισμό των ΑΕΙ (Προεδρικό Διάταγμα 160/2008) η λογοκλοπή αποτελεί το πρώτο πειθαρχικό παράπτωμα για όλες τις κατηγορίες διδακτικού – ερευνητικού προσωπικού (μέλη ΔΕΠ, ΕΕΠ, ΕΔΙΠ, ΕΤΕΠ) καθώς και για τους προπτυχιακούς, μεταπτυχιακούς φοιτητές και υποψήφιους διδάκτορες. Αντίστοιχες προβλέψεις υπάρχουν στους εσωτερικούς κανονισμούς, τους κανονισμούς σπουδών, καθώς και στους Κανονισμούς Αρχών και Λειτουργίας της Επιτροπής Ηθικής και Δεοντολογίας της Έρευνας των πανεπιστημίων μας.

Πέραν όμως από τις νομοθετικές προβλέψεις, ο κ. Διγαλάκης ενημέρωσε ότι στα ελληνικά πανεπιστήμια γίνεται αυτή τη στιγμή εκτεταμένος έλεγχος για λογοκλοπή με τη συνδρομή προηγμένων εργαλείων καταπολέμησής της και γνωστοποίησε ότι έγιναν δεκάδες χιλιάδες έλεγχοι το τελευταίο χρονικό διάστημα.

Ο Υφυπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων αναφέρθηκε στο λογισμικό ελέγχου πρωτοτυπίας περιεχομένου, Turnitin, επισημαίνοντας ότι “η συμφωνία για τη συνδρομή και χρήση του λογισμικού αυτού έχει επεκταθεί και καλύπτει, πλέον, για την τριετία 2020-2022 και τα 24 ακαδημαϊκά ιδρύματα”.

Ο κ. Διγαλάκης σημείωσε ότι το Turnitin είναι ένα διαδικτυακό λογισμικό ανίχνευσης λογοκλοπής, του οποίου η βάση δεδομένων περιλαμβάνει τεράστιο αριθμό ιστοσελίδων, εργασιών φοιτητών όλων των βαθμίδων, άρθρων και ακαδημαϊκών βιβλίων και περιοδικών. Χρησιμοποιείται σε πάνω από 15.000 εκπαιδευτικά ιδρύματα, 1,6 εκατομμύρια καθηγητές και 26 εκατομμύρια φοιτητές παγκοσμίως, όπως επεσήμανε και πρόσθεσε ότι η συμπερίληψη των ελληνόγλωσσων εργασιών, αλλά και η χρήση δυνατοτήτων αυτόματης μετάφρασης, καλύπτουν την αντιπαραβολή ελληνόγλωσσων κειμένων. Η συνδρομή σε αυτή την υπηρεσία γίνεται με τον συντονισμό του Συνδέσμου Ελληνικών Ακαδημαϊκών Βιβλιοθηκών (ΣΕΑΒ), ο οποίος έχει συνεργαστεί με το Ακαδημαϊκό Διαδίκτυο GUnet για τη διασύνδεση τού εν λόγω λογισμικού με την πλατφόρμα ασύγχρονης τηλεκπαίδευσης Open eClass.

Τέλος, ο κ. Διγαλάκης κάλεσε να αποφεύγονται ανυπόστατες γενικεύσεις και υπερβολές σχετικά με την έκταση του φαινομένου της λογοκλοπής στα ελληνικά ΑΕΙ, οι οποίες, όπως είπε, “εκθέτουν τη χώρα μας και δυσφημούν τα πανεπιστήμια και τους ερευνητές μας”. Προς επίρρωση αυτών, ο Υφυπουργός επικαλέστηκε την έντονα αυξητική τάση της απήχησης των ελληνικών επιστημονικών δημοσιεύσεων, η οποία ξεπερνά αισθητά τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, καθώς και τον αντίστοιχο του ΟΟΣΑ για την τελευταία καταγεγραμμένη πενταετία 2012-16, και κατέληξε με τη διαπίστωση ότι “αν οι δημοσιεύσεις των ελλήνων ερευνητών ήταν προϊόν λογοκλοπής, δεν θα είχαν την απήχηση αυτή στο διεθνές ερευνητικό πεδίο”.

Γενικά για συστήματα λογοκλοπής

Η λογοκλοπή, επίσης γνωστή ως πλαγιαρισμός (λατ. plagiarius=άρπαγας με την επιμέρους σημασία του λογοκλόπου), αναφέρεται στην «…ιδιοποίηση ιδεών, μεθόδων και κειμένου από κάποιον άλλο, χωρίς να υπάρχει αντίστοιχη αναφορά στην πηγή και με την σαφή πρόθεση να παρουσιαστούν ως πνευματική δημιουργία του προσώπου αυτού» (American Association of University Professors, September/October, 1989). Είναι η διαδικασία εκείνη κατά την οποία ο συγγραφέας μιας δημοσίευσης αναπαράγει έργο, το οποίο δεν του ανήκει, και δεν αποδίδει την απαιτούμενη μνεία στον πρωτότυπο συγγραφέα. Σε πρακτικό επίπεδο, σημαίνει ότι ο συγγραφέας αυτός επιχειρεί να εμφανιστεί ως δημιουργός αυτού του έργου και προσπαθεί να καρπωθεί την μνεία ευθύνης.

Παρά το γεγονός ότι το φαινόμενο της λογοκλοπής έχει παραδοσιακά ταυτιστεί με αυτή την αθέμιτη αντιγραφή φράσεων και λέξεων, ιδίως σε περιπτώσεις συγγραφής εργασιών, αναφέρεται και σε μία δεύτερη, μεγάλη κατηγορία, αυτή του σφετερισμού ιδεών. Η υιοθέτηση μίας ιδέας και η διάθεσή της στο κοινό ως έχει ή με κάποιες μικρές αλλαγές, χωρίς να αποδίδει κάποιος τη σχετική αναφορά στον δημιουργό αποτελεί ένα σημαντικό παράπτωμα στον χώρο της εκπαίδευσης και της έρευνας. Η ορθή χρήση βιβλιογραφικών αναφορών εντός των κειμένων αποτελεί μια σοβαρή πράξη διασφάλισης της πρωτοτυπίας μιας εργασίας και σεβασμού της δημιουργίας ενός άλλου προσώπου.

Tο αδίκημα της λογοκλοπής στα ΑΕΙ

Παράδειγμα απόφασης του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης για το αδίκημα της λογοκλοπής.

Απόφαση της Γ.Σ.Ε.Σ. αριθ. 71/26-3-2013 και Γ.Σ. αριθ. 175/26-3-2013 για τη λογοκλοπή:

Η λογοκλοπή, με βάση τον Εσωτερικό Κανονισμό του ΑΠΘ, αποτελεί πειθαρχικό αδίκημα και μπορεί να οδηγήσει σε πειθαρχικές ποινές «ανάλογες προς τη βαρύτητα του παραπτώματος, τις ειδικές συνθήκες τέλεσής του και το βαθμό της υπαιτιότητας».

Εάν κατά τη διάρκεια εκπόνησης οποιασδήποτε γραπτής εργασίας (πρόοδο, διπλωματική, διάλεξη, διδακτορική διατριβή, κτλ.) διαπιστωθεί εκούσια λογοκλοπή, o επόπτης αναφέρει το παράπτωμα στην Επιτροπή Σπουδών, ή στη Συντονιστική Επιτροπή του ΠΜΣ, οι οποίες και εισηγούνται στη ΓΣΕΣ σχετικά με την αρμόζουσα πειθαρχική ποινή, με βάση τις ποινές που ορίζει ο Εσωτερικός Κανονισμός του Πανεπιστημίου.

Σε κάθε περίπτωση, ο φοιτητής/η φοιτήτρια χάνει το δικαίωμα να καταθέσει την εργασία του/της και υποχρεούται να εκπονήσει νέα εργασία με διαφορετικό θέμα.

Πάσης φύσεως γραπτές εργασίες που έχουν κατατεθεί επίσημα, εάν διαπιστωθεί πως αποτελούν προϊόν λογοκλοπής, μηδενίζονται αυτόματα. Η ΓΣΕΣ εισηγείται στο Πειθαρχικό Συμβούλιο του ΑΠΘ την προσωρινή αποβολή του φοιτητή/της φοιτήτριας, για διάστημα ανάλογο με τη βαρύτητα του παραπτώματος. Κατ’ εξακολούθηση παραβίαση των κανόνων περί λογοκλοπής συνεπάγεται την παραπομπή του φοιτητή/της φοιτήτριας στο Πειθαρχικό Συμβούλιο με το αίτημα της διαρκούς αποβολής.

Πηγή: foititikanea.gr

Total
0
Shares
Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *