Σκέφτομαι και κράζω | Η ευγένεια (και όχι η Αλίκη) δεν μένει πια εδώ

Είμαι σίγουρη ότι τους έχεις παρατηρήσει κι εσύ. Τις συμφοιτήτριές σου που ακούνε στη διαπασών Χατζηγιάννη από το κινητό τους-χωρίς να φορούν ακουστικά. Τα πιτσιρίκια που στρογγυλοκάθονται στο λεωφορείο, ενώ μπροστά τους η έγκυος συνεπιβάτιδα στηρίζεται στον υπερήλικα παππού για να μην βρεθεί κάτω. Τον νεοελληνάρα οδηγό που παρκάρει πάνω στη ράμπα των αναπήρων, γιατί έτσι τον βολεύει. Τον άγνωστο στο δρόμο, που σε αποκαλεί «ρε κοπελιά» και αγνοεί την ύπαρξη του πληθυντικού ευγενείας. Τη φίλη σου που καθυστερεί πάντα στα ραντεβού και είναι πάντα στο δρόμο, κυρίως την ώρα που μπαίνει για λούσιμο. Τον γνωστό σου που σε παίρνει τηλέφωνο την ώρα που κοιμάσαι και δεν ζητάει καν συγνώμη, μιας και τότε τον βόλευε να σε καλέσει. 

Ας πούμε (για άλλη μια φορά) τα αυτονόητα. Η ευγένεια στα λόγια και στη συμπεριφορά δεν είναι κάτι που θα σε κάνει να φαίνεσαι φλούφλης, πολιτικά ορθός, ξενέρωτος, θύμα ή αδύναμος. Είναι κάτι που υποδηλώνει σεβασμό προς τον εαυτό σου και προς τα μέλη της κοινωνίας εντός της οποίας ζεις. Ο ευγενικός άνθρωπος μια χαρά μπορεί να υποστηρίξει τις θέσεις του και να υπερασπιστεί τον εαυτό του και τους άλλους. Απλά θα το κάνει με ποιότητα και με αισθητική. Όχι με άναρθρες κραυγές, φρασεολογία καφενείου και ομοφοβικές και/ή σεξιστικές βρισιές. Γιατί η έλλειψη ευγένειας καταδεικνύει ένα άτομο απαίδευτο, ακαλλιέργητο (ανεξαρτήτως της μόρφωσης που μπορεί να έχει), χωρίς αισθητική, χωρίς ανατροφή, χωρίς αξιοπρέπεια. Και κυρίως, χωρίς καμία απολύτως υπόνοια σεβασμού για την ιδιωτική ζωή και τον προσωπικό χώρο και χρόνο του εκάστοτε συμπολίτη του. 

Α, και σημειωτέον, η αγανάκτηση και ο θυμός που δήθεν δικαιολογούν τέτοιες συμπεριφορές δεν είναι παρά προφάσεις εν αμαρτίαις. Ή είσαι ευγενικός ή δεν είσαι. Δες το επίπεδο του λόγου του Ηλία Κασιδιάρη και μετά δες και το επίπεδο του λόγου της Σώτης Τριανταφύλλου. Τώρα είσαι ελεύθερος να βγάλεις τα συμπεράσματά σου και να αποφασίσεις σε ποιόν από τους δυο θέλεις να μοιάσεις. Και να πεις μετά και ένα «ευχαριστώ» στη σερβιτόρα που σου έφερε τον καφέ σου, πριν πέσεις με τα μούτρα στο τάβλι ή στο tichu-κακό σε καμία περίπτωση δεν θα σου κάνει.

της Μαριάννας Βασιλείου


Η συντακτική ομάδα του mycampus.gr ψάχνει για σένα θέματα που...εμπνέουν!

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *