Συνέντευξη με τον Δημήτρη Σταρόβα

Για το χιούμορ του δε χρειάζεται να προσθέσουμε κάτι. Είναι εμφανές τόσο στις εμφανίσεις του στην τηλεόραση όσο και τη σκηνή, όπως τον είδαμε φέτος στους «Άγαμος Θύτες» αλλά και στο «Μαζί Αυτοσχεδιάζουμε» δίπλα στον Λαυρέντη Μαχαιρίτσα, τον Μίλτο Πασχαλίδη, τη Δήμητρα Παπίου και τους Opera Chaotique.
Για το χιούμορ του δε χρειάζεται να προσθέσουμε κάτι. Είναι εμφανές τόσο στις εμφανίσεις του στην τηλεόραση όσο και τη σκηνή, όπως τον είδαμε φέτος στους «Άγαμος Θύτες» αλλά και στο «Μαζί Αυτοσχεδιάζουμε» δίπλα στον Λαυρέντη Μαχαιρίτσα, τον Μίλτο Πασχαλίδη, τη Δήμητρα Παπίου και τους Opera Chaotique. Εμείς να τονίσουμε κάτι που ο ίδιος δε διαφημίζει, ότι είναι ένας από τους καλύτερους Έλληνες κιθαρίστες. Τα υπόλοιπα ακολουθούν. 

Συνέντευξη Κατερίνα Ευσταθιάδου (twitter: @KaterinaEFS) 

Από τον τρόπο που διασκεδάζει ο κόσμος και από αυτό που βλέπεις από τη σκηνή, παρατηρείς κάποιες διαφορές σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια;

Όχι ιδιαίτερα, ο κόσμος είναι σε ένα μικρό ποσοστό κουμπωμένος αλλά και από την άλλη πιο συνειδητοποιημένος, δηλαδή πλέον αυτός που θα βγει δεν θα το κάνει χωρίς λόγο όπως γινόταν παλιότερα. 
 
Στο πρόγραμμα φέτος συνδυάζεται και η πρόζα και το χιούμορ και η μουσική. Για ποιο λόγο σκεφτήκατε μία τέτοιου είδους παράσταση;
Αυτό τυχαίνει, ο καθένας κάνει αυτό που ταιριάζει στο στυλ του. Οι Opera Chaotique κάνουν το πρόγραμμά τους, ο Λαυρέντης είναι αμιγώς ερμηνευτής-τραγουδιστής, όπως και ο Μίλτος. Ο καθένας κάνει αυτό που θεωρεί καλά στη σκηνή, απλά το «μυστικό» είναι ότι μετά από τόσα χρόνια έχουμε μία εμπειρία να μπορούμε να τα τοποθετούμε πιο εύκολα, με σειρά και με μία αλληλοδιαδοχή συναισθημάτων για να μπερδέψουμε και τον κόσμο (γέλια).
 
Σου λείπει κάτι από παλιότερα;
Μου λείπουν τα μεροκάματα που παίρναμε παλιότερα, γιατί έχουμε φτάσει στο σημείο να κάνουμε διπλάσιες ή τριπλάσιες εμφανίσεις για ούτε τα μισά λεφτά σε σχέση με πρόπερσι. 
 
Πες μου μία ιστορία από την πλευρά του μουσικού που σου έχει μείνει μέσα στα χρόνια.
Θυμάμαι χαρακτηριστικά, πρόπερσι με τον Λαυρέντη Μαχαιρίτσα, που παίζαμε ημέρα Δευτέρα στη Σητεία και Τρίτη στη Φλώρινα και το πώς φτάσαμε με αεροπλάνο από Αθήνα και η διαδρομή από Ηράκλειο με το αυτοκίνητο στη Σητεία, απίστευτη ταλαιπωρία, την άλλη μέρα πάλι πίσω, φτάσαμε Αθήνα και μετά ξανά στη Φλώρινα και αφού είχε τελειώσει η συναυλία περίμεναν και τριακόσια άτομα να μας δουν από κοντά. 
 
Σε τέτοιες περιπτώσεις βρίσκεις γενικά κάποιο τρόπο να ηρεμείς ;
Είσαι υποχρεωμένος να έχεις ένα minimum που απαγορεύεται να πέσεις κάτω από αυτό. Ό,τι πρόβλημα και να έχεις πρέπει να λειτουργήσεις, ο άλλος δεν φταίει σε τίποτα που πληρώνει για να έρθει να σε δει. Επίσης δεν μπορείς να πεις στον άλλον ότι είσαι κουρασμένος γιατί για εκείνον είναι σημαντικό πράγμα, π.χ. να βγει μαζί σου μία φωτογραφία.
 
 
Κάνεις πρόβες μόνος σου;
Δεν μελετάω καθόλου πλέον. Έχω παίξει πάρα πολύ στην εφηβεία μου και μέχρι τα 30 οπότε δεν κάνω κάτι. Η κιθάρα είναι λίγο σαν το ποδήλατο, δεν την ξεχνάς. Αυτό έγινε από μόνο του, υπάρχουν άνθρωποι που έχουν ταλέντο και ανήκω σε αυτή την κατηγορία άλλα αυτό που λες αφορά κυρίως έναν σολίστα που πρέπει να παίξει ένα κονσέρτο ολόκληρο χωρίς να κάνει κανένα λάθος. Είναι «καταδικασμένος» σε μία μόνιμη και διαρκή φόρμα. Τον Ζγούρο και τον Καβάκο, ας πούμε, από τον ύπνο να τους σηκώσεις, θα παίξουν το ίδιο καλά. Αυτό βέβαια συνεπάγεται και τεράστιο κόστος. Εγώ είμαι και λίγο τεμπέλης. 
 
Τι μουσική προτιμάς να ακούς στο σπίτι;
Ανάλογα με τη διάθεση, δεν είμαι φανατισμένος με ένα είδος. Μπορεί να με συγκινήσει το ίδιο ένα αράβικο κομμάτι αλλά και ένα κλασικό ή τζαζ. 
 
Υπάρχουν στιγμές για έναν  μουσικό που χρειάζεται απόλυτη ησυχία;
Πολύ συχνά μου συμβαίνει αυτό που λες. Υπάρχουν φορές, ειδικά μετά από στούντιο που δεν θέλεις να ακούσεις καμία νότα. 
 
Πέρα  από την παράσταση που είναι ήδη σε εξέλιξη, βλέπετε κάποια πράγματα για μετά;
Έχουμε μερικές ακόμη συναυλίες με τον Λαυρέντη Μαχαιρίτσα στη επαρχία αλλά έχω κι ένα μικρό γκρουπάκι το Γιώργο Χατζή και τον Θανάση Τσαουσέλη, που παίζουμε μαζί γιατί υπάρχουν χώροι μικροί όπου να σου πω την αλήθεια προτιμώ την αμεσότητα με τον κόσμο που σου προσφέρουν. Είναι πολύ πιο όμορφο και ζεστό από το να είσαι σε μία μεγάλη σκηνή, όπου είναι μεν εντυπωσιακό αλλά άλλου είδους. 
 
Τον κόσμο που σε προσεγγίζει έξω λόγω και του χιούμορ σου, ακόμα και όταν πολλές φορές δεν είσαι στην κατάλληλη διάθεση, πως τον αντιμετωπίζεις;
Βάζω πάντα τον εαυτό μου στη θέση του άλλου γιατί βλέπεις ότι ο κόσμος σου μιλάει με την ψυχή και χαίρεται. Φαντάζομαι ότι για έναν καλλιτέχνη που έχει πιο μεγάλο όνομα όπως ο Νταλάρας είναι πολύ πιο δύσκολο να τον πλησιάσουν. Με ευχαριστεί πάντως, μακάρι να με αγαπάει ο κόσμος για πάντα. 
 
Η επανεμφάνιση με τους «Άγαμους Θύτες» σε μία παράσταση πως ήταν για σένα; Υπάρχει διαφορά στο κοινό της Αθήνας σε ό, τι αφορά το σχήμα σε σχέση με εδώ;
Δεν βρίσκω τεράστιες διαφορές. Το μόνο που θα μπορούσα να εντοπίσω είναι ότι επειδή εμείς στη Θεσσαλονίκη έχουμε το προσφυγικό στοιχείο σαν άνθρωποι, ορισμένα αστεία, όπως τα ποντιακά γίνονται πιο αντιληπτά. Υπήρχαν σημεία που πολλοί που δεν είναι από τη Βόρεια Ελλάδα δεν τα καταλάβαιναν.
 
Γενικά τι σε ξεκουράζει;
Το να βρεθώ με φίλους να παίξουμε βελάκια ή παντομίμα ή οτιδήποτε ή να βγω έξω με την κόρη μου. Τον προσωπικό μου χαβαλέ δεν τον θυσιάζω με τίποτα και γι’ αυτό συνειδητά δεν έχω επιλέξει να έχω κανέναν πρωταγωνιστικό ρόλο, είμαι κατά του πρωταθλητισμού. Δεν με ενδιαφέρουν οι πρωτιές αλλά μόνο η τέχνη. Και πέντε άνθρωποι να νιώσουν καλά εξαιτίας μου, εγώ το θεωρώ επιτυχία.
 
 
Total
0
Shares
Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *