Συνέντευξη: Γιατί κάποιος ήδη «επιτυχημένος» να ασχοληθεί με την πολιτική;

Αλήθεια πόσα έχει να χάσει κάποιος που αποφασίζει να ασχοληθεί με την πολιτική στη σημερινή εποχή; Ίσως κάποτε το να στέκεσαι πίσω από βουλευτικά έδρανα έμοιαζε κάτι το αξιέπαινο, ίσως -σε μια άλλη ζωή- το να μιλάς για αυτά που «θα κάνεις» να μη συνοδεύονταν από έναν απόηχο αμφισβήτησης. Το σίγουρο είναι ότι σήμερα, δύο μέρες πριν τη μεγάλη μάχη των εκλογών, σε μεγάλο βαθμό οι Millennials και η πολιτική είναι μαλωμένοι. «Ξύλινη», «βαρετή», «κοροϊδία», οι λέξεις που θα ακούσεις στις περισσότερες περιπτώσεις όταν ρωτήσεις τη γνώμη τους, ποικίλουν όμως όλες στρέφονται γύρω από ένα σημείο. Αδιαφορία.

Τώρα, κι ενώ η «ρετσινιά» του πολιτικού καραδοκεί, υπάρχουν εκείνοι που αποφασίζουν να συμμετέχουν στα κοινά με αυτό τον τρόπο. Που κάνουν μια απλωτή στα βαθιά νερά της πολιτικής επιχειρώντας να ανασύρουν αυτά που πιστεύουν οι ίδιοι ως σωσίβια από τον πυθμένα της κοινωνίας. Το να πάρεις το «βάπτισμα» του πολιτικού δεν είναι μια απλή υπόθεση. Όταν μάλιστα έχεις διαμορφώσει μια καριέρα, ένα όνομα, ή μια εικόνα στον κόσμο για το πρόσωπο σου, τότε η απόφαση μοιάζει ακόμη πιο δύσκολη.

Τρεις άνθρωποι, από διαφορετικά κόμματα, που επιχείρησαν να εμπλακούν στην πολιτική ζωή της Ελλάδας, ο καθένας από άλλο πρίσμα, μας μίλησαν για τον λόγο που δοκίμασαν να μπουν στον πολιτικό στίβο της χώρας. Αυτό που τους ενώνει; Όλοι τους κουβαλάνε μια λαμπρή καριέρα σε ξεχωριστούς τομείς. Ο Αλέξανδρος Νικολαίδης άπειρες διακρίσεις στο τάε κβο ντο, μαζί και τα αργυρά μετάλλια σε δύο Ολυμπιακούς Αγώνες, η Σοφία Μουτίδου τις εμφανίσεις και το άφθονο γέλιο που προσέφερε στον χώρο της ηθοποιίας, φιγουράροντας στους τηλεοπτικούς μας δέκτες, μαζί και στον κόσμο του YouTube, και ο Διαμαντής Γκολιδάκης ως καρδιολόγος που προσέφερε τις γνώσεις και την εμπειρία του στον κλάδο της ιατρικής και στους ανθρώπους.

Αλέξανδρος Νικολαΐδης

Φωτογραφία: Δημήτρης Τσίπας

Τι κάνει έναν άνθρωπο σαν κι εσένα με μια τέτοια πορεία στον αθλητισμό να θέλει ξαφνικά να ασχοληθεί με την πολιτική ενεργά;

«Εμένα με παρακίνησε αυτό που θα έπρεπε να είναι το φυσιολογικό που παρακινεί κάποιον στην πολιτική, όπως και εσύ, όπως και οι υπόλοιποι στην καθημερινότητα έχουμε εντοπίσει κάποια προβλήματα της κοινωνίας μας και κάποιος θα πρέπει να προσπαθήσει να τα λύσει αυτά, είτε με τη στάση του είτε με τις πράξεις του. Είμαι ευαίσθητος σε θέματα όπως οι διακρίσεις, ο ρατσισμός και ο φασισμός και για εμένα ήταν μια ευθύνη να σταθώ στο ύψος της πρότασης και να μπορέσω να βάλω τις ιδέες μου αυτές σε όσα περισσότερα μυαλά μπορώ. Ήταν πολύ μεγάλο ευτύχημα το ότι είχα ένα τόσο μεγάλο βήμα για δύο μήνες περίπου.

Ως γενιά έχουμε συνείδηση του τι θα πει συμμετέχω στα κοινά;

Όπως και στα πάντα νομίζω ότι όλα ξεκινάνε από το σπίτι. Όταν μια οικογένεια έχει γεμίσει το μυαλό από πολύ μικρή ηλικία ενός παιδιού με φράσεις όπως «οι ψεύτες», «οι κλέφτες», «οι απατεώνες», με μίσος απέναντι στην πολιτική, νομίζω ότι είναι πολύ δύσκολο για ένα παιδί να θέλει να ασχοληθεί με την πολιτική. Για αυτό η αντίδραση είναι «δε με ενδιαφέρει τίποτα από αυτά, εγώ δε συμμετέχω σε αυτή την ιστορία» και για αυτό είναι πια μόδα το απολιτίκ. Για αυτό θεωρώ ότι ως γονείς έχουμε μεγάλη ευθύνη και αυτό δεν περιορίζεται στα θέματα τη πολιτικής, πάνω από όλα στα κοινωνικά ζητήματα.

Θεωρώ ότι όπως όταν αλλάζουν εποχές χρειάζονται καινούρια μυαλά, χρειάζονται καινούριες διαθέσεις καινούριες ιδέες, γιατί ακόμη κι αν δεν πιάσουν δεν παύουν να είναι μια καινοτόμος δύναμη προς μια κατεύθυνση που κάποιος άλλος δεν σκέφτηκε γιατί δεν είχε απλά τη δημιουργικότητα να το σκεφτεί. Για αυτό λέμε και ότι οι μικροί είναι πιο δημιουργικοί. Νομίζω ότι το πολιτικό σύστημα χρειάζεται τους νέους που δεν χρησιμοποιούν πια αυτόν τον κίνδυνο λόγο.»

Σοφία Μουτίδου

Γιατί αποφάσισες να ασχοληθείς με την πολιτική έχοντας κάνει μία αναγνωρισμένη πορεία στον χώρο της ηθοποιίας και έχοντας ένα πολύ μεγάλο κοινό και στο YouTube. Υπάρχει ρίσκο για την εικόνα σου στο να συμμετέχεις σε έναν χώρο που από πολλούς θεωρείται «ξύλινος;»

«Γιατί σε αυτή τη ζωή μου αρέσουν πολλά πράματα. Από μικρή είχα έφεση στη συμμετοχή στα κοινά, μου άρεσε η ενασχόληση με τα προβλήματα της κάθε κοινότητας που συμμετείχα. Δε νοιώθω να παίρνω κανένα ρίσκο. Ρίσκο παίρνει κάποιος που κάνει κάτι επικίνδυνο. Η πολιτική δεν περιέχει κίνδυνο.»

Πολλοί Millennials θεωρούν «βαρετή» την πολιτική και αδιαφορούν, απέχουν, ή κατακρίνουν χωρίς αύριο. Τι πιστεύεις ότι φταίει και τι θα μπορούσε να αλλάξει για να οικοδομηθεί ξανά μια υγιής σχέση;

Για να αλλάξει η θεώρηση της πολιτικής πρέπει να αλλάξουν τα πρόσωπα που την ασκούν. Όσο επιμένουμε σε κλασσικά μοτίβα, αενάως επαναλαμβανόμενα, τόσο η απαξία θα μεγαλώνει. Απλά δεν ξέρω αν το αβγό έκανε την κότα ή η κότα το αβγό. Φταίνε οι πολιτικοί που είναι στείροι; Ή οι πολίτες που τους ψηφίζουν; Υγιής σχέση θα έρθει όταν ο πολίτης ξεφοβηθεί και δοκιμάσει κάτι άλλο. Φύγει από την «οικεία» εικόνα και τολμήσει να δώσει δύναμη σε ένα νέο μοντέλο, δυναμικό και αλλιώτικο.»

Διαμαντής Γκολιδάκης

Γιατί αποφάσισες να ασχοληθείς με την πολιτική έχοντας κάνει μία αναγνωρισμένη πορεία στον χώρο της ιατρικής; Τι είναι αυτό που σε έκανε να πεις «Θα το επιχειρήσω»;

«Καθημερινά βλέπουμε όλοι ότι τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε γίνονται πιο σύνθετα και πιο πιεστικά. Μας αγχώνουν και μας θυμώνουν. Το διαπιστώνω και στην επαφή μου με τους συμπολίτες μας όλες αυτές τις ημέρες. Ο μόνος τρόπος για να επιλυθούν, να βελτιώσουμε την καθημερινότητα μας, είναι η συμμετοχή μας. Να δηλώσουμε παρόν. Παρόν στις μάχες της γενιάς μας. Ποιες είναι αυτές; Η μάχη για καλύτερες δουλειές. Για αξιοκρατία. Για να μπορούμε να μείνουμε στον τόπο μας και να δώσουμε την ευκαιρία σε όσους έφυγαν τα χρόνια της κρίσης να επιστρέψουν στη χώρα μας, στη χώρα τους. Να κάνουμε την ζωή μας καλύτερη. Σε αυτή τη μάχη αποφάσισα να είμαι παρόν.

Γιατρός vs Πολιτικός. Και τα δύο φαντάζομαι πως αποτελούν επαγγέλματα με μεγάλες προσκλήσεις και βαριές ευθύνες. Ποια πιστεύεις ότι είναι τα χαρακτηριστικά που απαιτούνται για έναν άνθρωπο προκειμένου να κάνει καλά τη δουλειά του σε κάθε μια από τις δύο περιπτώσεις;

«Αποφάσισα να ανταποκριθώ στο κάλεσμα του Κυριάκου Μητσοτάκη, για ανανέωση, για συμμετοχή στην πολιτική ανθρώπων που προέρχονται από την κοινωνία, που έχουν βιώσει τα προβλήματα που βιώνουν και αυτοί από τους οποίους διεκδικούμε την ψήφο τους. Η ίδια η κοινωνία θα αποφασίσει στις 7 Ιουλίου ποιοι θα την εκπροσωπήσουν στο Κοινοβούλιο. Αν το αίτημα ανανέωσης που ακούμε συχνά το εννοεί, αν θα κρίνει το βιογραφικό, τις ιδέες και τις προτάσεις του κάθε υποψηφίου ή το «βάρος» ενός ονόματος. Εν τέλει, κατά την άποψη μου, δεν υπάρχει μεγαλύτερη εμπειρία για να βοηθήσεις στην επίλυση των προβλημάτων που απασχολούν όλους μας, από το να προέρχεσαι από την ίδια την κοινωνία.

Η κρίση που ταλανίζει την πατρίδα μας τα τελευταία 10 χρόνια έχει σημαδέψει τη ζωή όλων μας. Ήταν ένας παράγοντας που οδήγησε να δούμε τον διπλανό μας, να στηρίξουμε ο ένας τον άλλον, να επιστρέψουμε στα θεμελιώδη που κρατούν τις κοινωνίες όρθιες. Προσωπικά επέλεξα να βρεθώ δίπλα σε αυτούς που χρειάζονται τη βοήθεια μας να σταθούν ξανά στα πόδια τους, να ξεπεράσουν τις δυσκολίες της ζωής που γιγαντώθηκαν από την κρίση. Είτε πρόκειται για ανθρώπους που δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να κάνουν ένα απλό τσεκ απ, που μπορεί να τους σώσει τη ζωή, είτε για μικρά παιδιά, που βρήκαν στήριξη και παρηγοριά, για διάφορους λόγους, σε ιδρύματα ή φορείς της Θεσσαλονίκης που κάνουν ένα εξαιρετικό έργο, με αφοσιωμένους ανθρώπους και αποτελούν παράδειγμα για όλους μας. Ο εθελοντισμός και η κοινωνική προσφορά είναι πρωτίστως ένα κίνημα καρδιάς. Ξεκινά από μέσα μας και από την ανάγκη και το αίσθημα να προσφέρουμε. Όταν και άλλοι συμπολίτες μας αυτό το βλέπουν, το αισθάνονται, ανταποκρίνονται με θέρμη και τα αποτελέσματα είναι εντυπωσιακά».

Total
0
Shares
Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *